Wat stuurt het leven, of eigenlijk...wat stuurt mijn leven?
Zou het mij lukken alle opgedane kennis, alle boekenwijsheid en alle verworven inzichten even opzij te zetten?
Maar dan moet "God" ook even in de kast? Ai, nu ga ik wat ver...maar waarom eigenlijk niet.
Het is maar een eenvoudig brainstormpje dat ik toelaat.
Helaas, ik kan er niet om heen...het mysterie van het "niet zelf doen", dient zich al gelijk aan.
Als mensen mij prijzen over mijn wilskracht betreffende het overwinnen van mijn verslavingen, is het geen valse bescheidenheid als ik zeg; "het is mij gegeven, mij aangedragen..ik heb er niet echt voor hoeven vechten".
(een zeer subjectief beleven eigenlijk, want ik heb wel degelijk keihard gewerkt, daar besteed ik andere keren wel meer aandacht aan)
Tegelijkertijd maakt dit mij zeer opstandig tegen "Dat wat is", en vraag ik me voor de zoveelste keer af; waarom ik?
Terug naar die Kracht, die ik poogde te benoemen zonder....
En eigenlijk is dat zo moeilijk niet, want waarom zou ik het Onnoembare willen benoemen?
Accepteren, aanvaarden, dat Is wat Is...Een schijnbaar onmogelijke taak voor de mens.
(als verluchting een afbeelding van de mens die uit "zichzelf" opstaat)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten