Zit ik in een overgang?

"Het heeft met je leeftijd te maken", eerlijk gezegd hoor ik dat niet graag, toch vraag ik mij steeds vaker af waar het dan wèl aan ligt....

De overgang van "allemansvriend" naar Einzelganger lijkt bij mij vrij abrubt te geschieden.

Na het overlijden van mijn moeder (ong. 3 jaar geleden) en mijn eigen "bijna overlijden" (2 en half jaar geleden) is er ontzettend veel veranderd in mijn bewustzijn.

Wel geeft het regelmatig nog een gevoel van vervreemding, soms zelfs van "ongeloof".

Mijn hele leven heb ik altijd ( en nog) ervaren als een bijzondere ontdekkingreis, maar na die 2 bovengenoemde ervaringen is er iets basaals veranderd.

Bijna alsof ik plots op de plaats van bestemming ben geraakt!

Niet in de zin van; ik heb het allemaal wel gezien nu, van mij hoeft het niet meer zo....nee integendeel.

Meer een gevoel van; hè, hè, ik ben er, nu mag ik eindelijk écht gaan leven.

Een ervaringsgevoel dat niet te plaatsen is en "gelukkig" door onzekerheid gerelativeerd wordt.

Deze laatste beschrijving kan ik niet rationeel uitleggen....

Verder geniet ik van het winter gevoel,luxe aap die ik ben!~(@@@)