Eigenlijk kun je dat niet eens zo stellen, het zou er op lijken alsof terug kijken altijd een bewuste keus is. En dat is het natuurlijk niet altijd. Het kan je overvallen doordat, bijvoorbeeld een gebeurtenis in het heden je doet terug denken.Terug denken kan zinnig zijn als het je lukt om buiten gevoelens als spijt of schuld te blijven. Juist spijt en schuld kunnen je terug doen vallen in een gedrag of situatie die ooit negatief werkte!
Ik geef toe dat het ( voor mij) soms even hard werken is om niet op die manier terug te kijken. Ik heb het soms weer even als ik terug denk aan Rob, maar ook aan mijn jaren van verslaving en zelf-ontkenning.
Uiteindelijk is het enig zinnige wat je kunt doen, je realiseren dat je op dat moment niet anders wist, niet anders kon en dat je in het Nu waarin je leeft alleen maar je best kunt doen te leren van toen en te genieten van het goede van nu.
Terug kijken is alleen zinnig als je er verder door komt.
terugkijken overvalt je inderdaad soms zomaar, mar soms blijf je toch wel eens bewust stilstaan bij wat geweest is maar we mogen daar niet blijven hangen
BeantwoordenVerwijderenHet NU telt want daar moeten we mee verder, maar uit het verleden leren we lessen, daardoor is elke gezette stap ook belangrijk.
Inderdaad: Terug kijken is alleen zinnig als je er verder door komt.
BeantwoordenVerwijderenDat verwoordde je prachtig...
Een familielid verweet mij ooit dat ik teveel in het verleden leef... ik vind van niet gewoon omdat mijn mama, mijn kind nu helaas enkel in mijn verleden terug te vinden zijn... de herinneringen bedoel ik! Ze zijn beide, nog héél present maar het terugkijken gaat gepaard met soms een lach, soms een traan en alles wat daartussen ligt. Als ik aan mijn "verslavingen" terugdenk dan is dat meestal met een gevoel van overwinning: Ik dééd het verdorie toch maar!!!!
Wat nog maar eens bewijst dat waar een wil is, een weg is!!!!! Dáár ben ik rotsvast van overtuigd!!!