Dat komt werkelijk in mijn gedachten als ik hier op mijn weblog behoefte tot schrijven krijg.Er is veel gebeurd in mijn leven, eigenlijk enorm veel pijn, verdriet, onmacht en leed.
Toch minstens zoveel liefde, geluk, schoonheid en wonderlijke zaken!
Was ik het reeds van geboorte of ben ik het door het leven geworden?
Een sociaal betrokken mens.Hoe kan het dat ik ondanks "de klappen" die het leven mij gaf, altijd het echte hart van mensen blijf zien? Ik weet het werkelijk niet....
O nee, het gaat bepaald niet altijd vanzelf hoor, ik werk er soms hard voor. Maar het is altijd de moeite waard om de schoonheid in de schoft te ervaren. (hihihi)
Letterlijk denk ik als ik schrijf;Helpt het anderen naar meer inzicht, vrede en liefde toe als ik schrijf over dingen waar ik over schrijf?
Want ik heb niets te klagen, weinig meer te "verwerken" en vooral geen gevoelens van wrok naar het verleden. Integendeel!
Ach, ik slaap er nog eens een nachtje over. Misschien verweblog ik dan wel weer eens stukjes van mijn levens ervaringen. Van bovenstaande titel uitgaande.
ik heb geen idee of ik er wat aan heb
BeantwoordenVerwijderenmaar ik bewonder je veerkracht.
mooie foto van je
mooi stukje over je moeder ook...
eigenlijk heb ik er veel aan
BeantwoordenVerwijdereno.a. omdat ik zie hoe sterk een mens kan zijn.
de schoonheid in de schoft, dat heb je goed omschreven, in elk mens zit wel iets positief, iets goed
Jouw verwerkingsproces beschrijven helpt anderen beslist Walter! Hoewel het geen prioriteit voor jou zou mogen zijn, je moet gewoon doén wat goéd voor JOU is!
BeantwoordenVerwijderenwalter ik weet zeker dat je moeder trost op je is prachtig om deze foto te zien van je moeder suppr
BeantwoordenVerwijderenvan elk mens valt iets te leren
BeantwoordenVerwijderenen zeker van een mens die zoveel
heeft (moeten) ervaren.
Dus ja, het helpt.
Vooral die constante innerlijke glimlach :-)