Masculisme.

Toch maar eerst weer eens wat naslag werk verricht.

Het woord lijkt nog niet te bestaan, alhoewel je weet tegenwoordig maar nooit!

Van "man" tot heel mens transformeren, dat ga ik bij deze masculisme noemen.

Het vrij raken van stoffige gedragspatronen, opgedrongen gedragingen, het niet voldoende uitten van gevoelens, vrij raken van onzinnige stoere taal en gewoon kunnen zeggen; ik geef om je, ik hou van je vind ik ook best.Liefst tegen een sportvriend of een collega op je werk. Mannen onder elkaar dit keer.

Dat waar vrouwen feminisme voor nodig hadden, lijkt bij ons mannen toch nét even anders te liggen. Maar het is minstens zo noodzakelijk.

Eindelijk elkaar eens anders benaderen dat op onzinnige slagvelden waar "we" onze frustraties van onhandigheid in liefde kunnen uitvechten met geweld.

Geweld, waar vrouwen, kinderen en ouderen slachtoffer van worden.

Eigenlijk is het meest beklagenswaardige slachtoffer de "man" zelf!

Masculisme...ik ga er voor!