Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









dinsdag

Geen hoop, geen angst?

Poging tot vervolg op mijn stukje van gister.
Als toelichting is er geen begin te maken noch een end.
Geen hoop houdt in dat ik niets nastreef opdat het lukt of mislukt...
Ik ben en ik doe.
Dat klinkt misschien wat te makkelijk, maar ingewikkelder kan ik het niet maken, het zou op meer gaan lijken dan het werkelijk is.
Wel kom je daardoor af en toe keihard de buitenwereld tegen die vooral op doelen en prestatie gericht is... maar dat went.
Verder kan je er 'eenzaamheid' door tegen komen, maar daar leer je anders naar kijken.
Eenzaamheid is een begrip dat je vaak wordt aangepraat vanuit de angst van een ander.
Gelijk ben ik bij het begrip 'angst'.
Zodra je door gaat krijgen dat angst je vaak wordt aangepraat door anderen die 'angstig' zijn, begint je angst ( voor wat dan ook) langzaam af te nemen en ga je anders naar de mens en de wereld kijken.
De weg waarop ik mij bevind, die weg die onzichtbaar lijkt, kan je bijna de weg van 'goddeloos' vertrouwen noemen. Althans er is geen 'god' zoals die ons vaak wordt aangepraat en voorgeschoteld.
Zelfs daar waar men het de 'god is liefde' noemt, blijkt er nog behoorlijk wat angst en valse hoop in te schuilen.
De 'god' die enkel is, is voor de meeste mensen niet goed genoeg blijkbaar, het roept te veel onzekerheid op.

Vertrouwen hebben, zonder angst?
En waar zou een mens op 'moeten' hopen dan?
Is hopen een stap op de weg of is hopen stil staan en staren naar een verte?
Op de 'onzichtbare' weg valt er niks te staren in de verte...

Via Diana hoorde ik van Nikos Kazantzakis;
"I hope nothing, I fear nothing, I am free".
Mooi, maar ik ben hem natuurlijk niet, want in mijn eigen beleven zie ik 'fear' nog regelmatig langskomen. Het enige dat ik dan doe is het niet toelaten.
Dat klinkt makkelijk maar het was een moeilijk leerproces om daar te komen, een zeer persoonlijk proces dat er voor een ieder anders uit zal zien.

Zoals je misschien merkt in dit stukje, echt te omschrijven is het niet...eigenlijk is het alleen maar in figuurlijke stilte te beleven, te leven en te ondergaan.

De jongeman op de foto heeft diverse 'doodsangsten' moeten/mogen doorstaan om tot hier te komen.

6 opmerkingen:

  1. Het is erg moeilijk om je gedachten en gevoelens te verwoorden.

    Het zijn persoonlijke processen waarbij een ander zich niet kan voorstellen hoe dat gegaan is.

    Het is niet te omschrijven.

    Toch vind ik dat je het zeer goed verwoord. Ik zou het niet kunnen (denk Ik)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig stukje tekst lieve Walter. Zo mooie gezegd: Ik ben en ik doe...
    Hopelijk vind je je zielenrust en mag je die behouden, je hele leven lang!
    Bedankt voor je lieve reactie jongen en ik hoop dat je een fijne vakantie had!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lutje, het was één van de foto's uit het teruggevonden album. Knap dat je me herkent, hihihi.

    Lieve Gerda, waar staat in dit stukje dat ik zielenrust zoek??? Ik weet dat we taalverschillen hebben Gerda, maar dat ze zó groot zijn? Hahaha.

    Dank je Diana...misschien hoe minder ik mijn best doe de dingen te omschrijven, hoe beter ze over komen?
    Laat ik het hopen. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Kom je toch nog even een fijne avond wensen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. je hebt alles goed doorstaan Walter
    je bent een wijs man geworden

    graag gelezen, boeiend

    BeantwoordenVerwijderen