Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









zondag

Manuscript en..Hij.



Hij vertelt;
Lichtdrager?
Eigenlijk is dat niet helemaal door jezelf te beoordelen, tenzij helemaal voor eigen gebruik.
Ja, dan ben ik lichtdrager.
Lichtbrenger?
Nee, zo zie ik mezelf ( nog) niet, dat ligt werkelijk nog totaal in de handen van die ander.
Wil, kan, durft hij of zij mijn licht te ervaren?
Zo niet dan ben ik nu ( nog) niet sterk genoeg om dat in stilte en bescheidenheid toch over te brengen.
Er zijn er trouwens niet veel in dit manuscript die de term 'lichtdrager of lichtbrenger' als zodanig gebruiken. Het is meer het gevoel over hen dat de lezer zelf krijgt!
Nergens in dit manuscript wordt het openstellen voor Stilte via andere manieren veroordeeld of zelfs beoordeeld! Het zou ook tegen de tendens van het manuscript ingaan. Ieder schrijft namelijk zijn eigen persoonlijk beleven hierin...
Juist de verscheidenheid in de manier van ontdekken berteffende die exact zelfde Stilte maakt het zo bijzonder, de universele Stilte, de god die nergens aan gebonden is en nooit als boeman verschijnt.
Daar waar hij om welke reden dan ook wordt aangeroepen, is Stilte zijn antwoord.
De stilte van het Licht.
En inderdaad mag je je nu afvragen; hoe zet je die Stilte om in daden?
Van de Stilte uitgaan is het begin, van drukte, lawaai en oordeel uitgaan loopt naar dood spoor, dus dat is het in ieder geval niet. Weghalen zoals de beeldhouwer dat doet. Zoals een schilder het witte vlak laat bepalen wat er op moet komen...

Het staat allemaal in dit manuscript, iedere aanvulling is een verdieping voor de lezer, vrijwillig en liefdevol geschreven. Geschreven vanuit een gezamenlijk Hart, het hart van de Stilte.

En nu deze 'bescheiden' verslaggever  weer even;
"Tot zover even Hij aan het woord, door hemzelf ingetypt en door mij nu even gelezen.
Misschien een goed idee hem dit vaker op deze manier te laten doen over dat bewuste manuscript?
Had ik bovenstaande via een 'interview' aan hem ontlokt had het vol gestaan met tussendoorkritiek van mijn kant. Dat kan altijd nog wel een andere keer. Over dat godsbesef aangaande Stilte heb ik inmiddels een goed gevoel, maar verwoorden zoals Hij dat doet, nee dat red ik echt nog niet".
Overigens zag ik later dat Hij dit alles als laatste aanvuller in dit manuscript geschreven had.
Naamloos.Verder vraag ik mij steeds meer dingen af...de hoeveelste copie heb ik bijvoorbeeld nu in handen en wie bepaald hoe die verdeeld worden en waarom... 
Wat dat waarom betreft weet ik nu al wat hij gaat zeggen; "Vraag niet Waarom".

Als ik weer eens citeer uit dat manuscript gooi ik mijn eigenzinnige opmerkingen er weer heerlijk tussendoor!


De hele Hij serie kun je via de klik vinden en begint dan natuurlijk van onderaf!  klik

1 opmerking:

  1. Mooooi fijn wezenlijk, resonerend. :)))

    Ook mooi de foto, heerlijk die sterretjesdans. :)))

    Nog n fijne dag voor jou lieve Walter. :)))

    lieve warme groet Kagib

    BeantwoordenVerwijderen