Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









woensdag

Tegenstrijdigheid in depressie.



Alleen het besluit al om toch weer te schrijven over 'depressie' komt voort uit een tweestrijd in mij die ontstaan is vanuit de noodzaak, maar ook de behoefte om mijn depressie te overwinnen, hetgeen met zich meebrengt dat ik a.h.w. in twee werelden ben gaan leven.
Gevoelig op dit vlak ben ik al zolang ik mij heugen kan, maar ook daarin juist die twee extreme kanten, want de vrolijke mens in mij is niet minder echt dan de zwaarmoedige...
Een duidelijk voorbeeld van hoe het werkt bij mij gebeurt nu tijdens het schrijven van dit stukje;
De telefoon gaat, het is een zeer goede vriend van me met wie ik dit soort gevoelens 'redelijk' kan delen en hij gaat dan ook serieus op mijn verhaal in zonder te betuttelen en onzinnige adviezen.
Het duurt niet lang of ik ben alweer vrolijk bezig mijzelf te analyseren en het gesprek gaat over in een milde discussie over menselijk gedrag in het algemeen, gelardeerd met stukjes 'grieperigheid'.
Dat laatste hoort nou eenmaal ook bij het leven.

Terug naar hier, schrijvend en weer 'alleen'.
Daar waar ik ooit mijn heil zocht in extreem vluchtgedrag en 'middelen' gebruik, weet ik nu, zomaar vanuit mijzelf, veilige muren van lichtelijke isolatie om mij heen te bouwen.
De 'gaten' in die muur gebruik ik, door schade en schande iets wijzer geworden, die gaten gebruik ik om stukjes welgemeende vrolijkheid naar buiten te werpen.
Accepteren dat dit verschijnsel een onderdeel is van wie ik ben ( hoe dan ook) is het een kwestie van zo goed mogelijk overleven totdat het voorbij is.
Nee, dat is geen struisvogelpolitiek, het komt voort uit de beslissing van ooit om hier geen pillen meer tegen te gebruiken. Sterker nog, ik mag het mijn lichaam niet meer aandoen na de laatste, bijna fatale vergiftiging ternauwernood te hebben overleefd. ( Inmiddels vele heldere en goeie jaren geleden!)

In volledige tegenstrijd met alles wat ik nu tegenkom, zet ik mijn weg gewoon voort.
Voor de ene gewoon, voor de ander een weg van wanhoop.

( Wederom zet ik dit stukje zonder 'zelfcensuur' op mijn weblog.)

Overigens, met pijn in de maag dwing ik mijzelf toch maar even naar het open Atelier te gaan...




9 opmerkingen:

  1. Ja begrepen. Het blijft de kunst om het te laten zijn zoals het is. Soms komt het een en dan het ander naar boven is mijn ervaring.
    Ik weet gelukkig dat alles voortdurend in mijzelf aanwezig is en ook dat alles een 'productie' is van mijn geest die invulling geeft samen met alle emoties voelen en denken aan de ruimte die ik ben.
    Een dikke knuf we leven verder met alles erop en eraan. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tjonge.....knap dat je het op kunt brengen toch even te gaan.
    Zelf doe ik het met een middel en sinds de laatste vreselijk dip in juli / augustus ga ik het ook niet meer zonder proberen.
    Het is niet te doen.
    Sterkte walter

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelijk heb je Eveline, gewoon doen waar je baat bij hebt!
      De ene mens is de andere niet en dat is geen cliché!
      Dank je.

      Verwijderen
  3. P.S. Ik heb zo,n vermoeden dat jou middelen anders waren dan mijn middel......

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is heel goed mogelijk Eveline en alleen maar goed dat het voor jou werkt. De keuze die ik na jaren strijd heb gemaakt, bevalt mij ondanks alles het best. Mijn laatste 'drug' was ooit Lithium. Hihi, voor mij een goede reden een andere weg in te slaan.
      Wat overigens wel een bevrijding voor mij is, is dat ik tegenwoordig gelukkig niet meer alleen 'mijn depressie' ben.

      Verwijderen
  4. Ik hoop dat de maagpijn al over is en dat je een paar leuke uren bij het atelier hebt gehad.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. nou...het leverde een zeer goed gesprek op met de enige die aanwezig bleek!
      En twee nieuwe werkbladen opgespannen.

      Verwijderen
  5. Met stijgende waardering gelezen: zelfreflecterend getuige zijnde van je eigen tegenstrijdigheden en depressie en desondanks de kracht hebben te overleven.
    *

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ik kan er niks zinnigs op zeggen, alleen maar 'luisteren' in stilte

    BeantwoordenVerwijderen