Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









maandag

Wil niet, kan niet...Een nieuwe zomerweek begint.




Ga je zomaar voorbij aan wat er in de wereld gebeurt omdat je een gezellig weblogje hebt?
Nee, ik kan het niet en ik wil het niet!
Dus schreef ik een stukje, een stukje over geweldloosheid en dat het enige dat je kunt doen is zelf geweldloos zijn. Want geweld met geweld te lijf gaan versterkt het alleen maar.
En wie treft schuld, wie is de dader?
De gek die schoot? 
Geweldloos zijn wil niet zeggen dat ik niet kwaad kan zijn.
Ontzettend kwaad zelfs!
Dan bezin ik, want juist die kwaadheid voeden is het begin van geweld.
Dus blijf ik zelf voor geweldloosheid gaan, voor begrip en genegenheid.
Voor het durven kijken in elkaars hart en steeds weer vergeven...
Wat anders kan je doen als eenling?
Als elke eenling dat zou doen en zou beseffen dat we allen eenlingen zijn en verantwoordelijk voor ons eigen handelen...dan had dat een vliegtuig vol mooie mensen hen het leven niet hoeven kosten...
Ik ga genieten van een nieuwe zomerweek, vandaag 2 mooie vriendinnen op bezoek en aan het eind van de week een 'onbekende' gast die een paar dagen blijft...
Ja, ik ga gewoon door met leven en van het leven houden..
Mijn god, denk ik dan..wat moet ik anders?
Sterven in de Gazastrook?
Ongelooflijk, werkelijk ongelooflijk!
Iedereen een mooie week gewenst.
Geweldloos en liefdevol.


Mijn eerste stukje vanuit onmacht..


Je geniet van je zomer, bent bezig met je eigen kleine leven..
Dankbaar voor dat wat is...
Vrede in jezelf, geen ruziemaker.
Begrip voor anderen en als je dat even niet voelt, dan werk je er aan!
Mijn wereld staat niet echt op z'n kop door wat er in de wereld gebeurt.
Wat anders kan ik doen dan de vrede in mijzelf bewaren?
En kwaad met kwaad vergelden is de meest domme boosdoener die er is.
Ben ik een verwende luxe mens dat ik geweld niet echt kan begrijpen?
Of komt het doordat ik de pijn van geweld aan der lijve heb ondervonden!
En dan voor 'onze jongens' in het leger...
Al die jongens, weten ze eigenlijk wel waar ze voor kiezen?
En dan die ouders die daar trots op zijn???

Helaas een zeer onbevredigend bericht geworden.
Maar ik ben wederom geschrokken van geweld vanwege het geweld.

4 opmerkingen:

  1. Er gebeurd heel veel in de wereld waar we met ons verstand niet bij kunnen, niet begrijpen.
    Maar ook veel moois, daar moeten we maar op verder gaan.
    Mooie dag vandaag.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. t is vreselijk Walter, plots kwam het dichtbij de oorlog door het neergeschoten vliegtuig,
    maar al die tijd al Israel en syrie, andere landen
    de angst waarin die mensen moeten leven
    hoe komt daar ooit een eind aan...

    geniet van je bezoek
    een vredevolle groet van mij

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat op een knopje drukken teweeg kan brengen, 298 zielen naar .......
    Hamas, ISIS, ... die hebben geweldloosheid niet in hun woordenboek staan.... en de kinderen betalen de prijs....... wie anders heeft de toekomst.
    En ik.... ik heb de eerste dag van de vakantie erop zitten en kijk met lede ogen toe...... naar al die ellende.
    Ik lees je stuk en denk ....Ik als eenling.... misschien alle eenlingen samen ...... een mug maakt ok een verschil.....

    Fijne week met je gast op bezoek, en ik hoop dat je van de twee dames genoten hebt.... ;-)
    en geniet van de warmte die komt.........

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet op mijn blog dus doe ik daarop maar niks. Er wordt al zoveel in het openbaar 'meegeleefd' voor zover dat mogelijk is.
    Jij hebt het op je heel eigen manier mooi verwoord, zoals ik er ook over denk. Werken aan mezelf is het enige wat ik kan doen. Zulke heftige dingen maken me daar meestal weer extra bewust van.

    BeantwoordenVerwijderen