In ieder geval zonder text,
zonder omschrijving.
Niet meer dan een teken van leven...
Het voelt ongelooflijk, maar het is terug!
Had erover willen schrijven, maar dat lukt me niet.
Na die fatale val ging alles bergafwaarts.
Tis nu 4 uur in de nacht en ga weer m'n bed in...
En vandaag lees ik een zeer zinnig stuk op...
Spiritual rose of silence...
En ondanks mijn depressie heb ik daar het volste vertrouwen in.🙏
Foto's erbij zijn vaak leuk...
Maar wankel als ik ben....heb ik me toch even
ZIEK gemeld, anders staan ze weer ineens naast je bed!
Het gekke is dat ik niet echt iets heb!
Alleen last van extreme slapeloosheid...
Niet geslapen vannacht...
Dacht eerst van wel maar was alweer om 7 uur wakker!
En nu maar hopen dat ze niet ineens voor m'n deur staan,
Ze hebben de sleutels!
In nood lijkt dat een veilig gevoel
maar op dit moment voelt het als een bedreiging.
En dan staan er zelfs hier ineens mensen voor je raam!
Met van dat hoog-werkspul.
Waar vinden we nog rust?