Dit weekend ga ik trachten een plan-leefplan met hem te bespreken.
-EDIT.jpg)
Namelijk, bipolair zijn kent veel soorten.
Het mijne is gelukkig verworden tot een soort 'evenwicht'. Daar moet ik dagelijks aan werken..en dat doe ik!
Vandaag ben ik eerst bij mijn goede vriend Anton op bezoek geweest..
Hij lijkt het goed te redden!
De aardigste man ooit 😸
Mijn nieuwste selfie ben ik dit keer gewoon self!
Behalve de entourage, dat is door de A.I. gedaan.
Even mijn 'verjongingskuur' in beeld?
-EDIT.jpg)
Moet er wel bijzeggen; het gaat niet vanzelf!😅
Tussendoor heb ik regelmatig mijn bipo-downs.
Maar er zijn ergere dingen!!!
Het lijkt alsof ik er niet vrolijk van word...
In het echt ben ik vrolijk noch ellendig
Want uiteindelijk is het een vastzittende depressie gebleken!
En dat is te lang geleden om hem op tijd te herkennen.
Door de jaren heen heb ik daar toch van geleerd, daardoor lukt het mij
om gewoon door te gaan.
In dit 'begeleid wonen' is veel meer ruimte gekomen.
Vaak lukt het mij niet om me in deze 'groep' te vertonen, en de leiding accepteert dat!
Misschien is af en toe een beetje Spijkerbed goed voor me.
Ik merk het wel...
.jpg)
De Ikebana van gisteren...
1245 bezoekers, volgens Google analitics?
Ach, dat zal best...helaas blijken ze allemaal monddood te zijn!
En dan geen enkele reactie op mijn blogs?
Want bloggen doe ik met hart en ziel...
Zeg maar gerust: Die ziel moet ik beschermen.
En dat ga ik voorlopig even doen.
Mijn ziel is uiteindelijk mijn Zaligheid.
Vandaar dat ik een pauze neem en de reactie mogelijkheid even afsluit.
De bipolair als karikatuur?
Vandaag weer een echt bericht op
Proefblog.🙆🙏
Spijkerbed
Werkwijze
Proefblog.
Op dit blog, Spijkerbed (mijn eerste) begin ik.
Simpelweg omdat ik verder wil Leven!
Want het ging mis...figuurlijk gesproken kwam ik weer op sokken op de glijbaan terecht.
Dan heb je enorm veel houvast nodig (als zijnde Bipolair)
Over deze strijd ga ik verder op Proefblog/Werkwijze.
Niet om de lezers te behagen maar om te overleven!
Desalnietemin...houd ik wel rekening met mijn bezoekers...als stok achter de deur om het voor mijzelf overzichtelijk te houden.
💚
Mijn Stilte-dag van gisteren was heftig... Volgens de route kaart was het 17 minuten lopen. Ik deed er een uur over en kwam uitgeput aan! Vaak vergeet ik echt dat 75 geen 33 meer is... Toch heb ik bij die kringloop 5 prachtige ikebana bakjes kunnen kopen. Voor 10 euro mocht ik ze allemaal hebben. Geweldig, want..het is mijn lust en mijn leven. Werken met bloemen, Ikebana.
Maar welk masker draag ik dan? Bipolair zijn is niet echt bekend, er zijn foute ideén over. Oké, de laatste tijd ben ik extreem manisch. D.w.z. al mijn kreatieve talenten staan wijd open!
Hoe erg het ook voelt, ter zelfbescherming zet ik even dat masker op..
Beschermd, begeleid wonen heeft zo z'n beperkingen.. Je moet wel binnen een systeem vallen. En dat doe ik niet, want dat ben ik niet!
De foto's komen later...
Ongeveer 50 jaar geleden kwam dit aan het licht.
Achteraf weet ik dat de oorzaak in mijn jeugd lag. Op zich heb ik daar op mijn blogs genoeg over geschreven.
Al een geruime tijd 'weet' ik dat een relatie hebben eigenlijk niet mogelijk voor mij was...
Door schade en schande heb ik dat ontdekt.
Medicijnen waren (achteraf) niet de oplossing voor me.
Ik werd daardoor juist uiterst labiel en mijn creatieve aanleg werd daardoor verstoord.
Zelf ervaar ik mijn 'afwijking' niet als een ziekte maar eerder als een vreemd soort talent!
Gelukkig is dit uitermate persoonlijk, ondanks dat schrijf ik er toch weer over...
Mijn situatie nu (manier van wonen) blijkt een goede oplossing voor me te zijn.
Na een worsteling van +/- 50 jaar ben ik op mijn 75ste tot bepaalde inzichten gekomen.
Geen relatie meer hebben is daar één van.
En stoppen met medicijnen (die mij achteraf labiel maakte) is een tweede inzicht.
Dus, kort samengevat; ik kan er eindelijk redelijk mee omgaan!
... waardoor niemand meer iets aan mij merkt!
Afgelopen vrijdagavond ging het weer behoorlijk mis. Het vluchten in een verslaving
(dit keer overmatig snoepen) waren de slechte oplossingen, die tegenwoordig goed te hanteren zijn.
Gek genoeg zijn schilderen en bloemschikken Ikebana daar prima gezonde manieren voor om er gezond mee te blijven.
En... er wordt niet meer aan mij getrokken!
Dat was vaak fataal...
Om dit te kunnen schrijven had ik de veiligheid van de nacht nodig.
Tot zover.
Ik stond op...en zag het niet zo zitten
Toch deed ik mijn ding en ging op tijd naar het ontbijt.
Vind dat moeten van hier vreselijk... maar was het er niet
dan had ik allang in mijn kist gelegen.
Want soms moet ik 'moeten'...
'Vermannen' zou eigenlijk 'vermenselijken' moeten heten.
Ach, hier zeg ik wel hoe ik me voel
En dan komt er een; als je wilt praten dan zijn we er voor je
Maar zoals ik mij vandaag voel heeft praten geen zin...
Eigenlijk wil ik gewoon deze dag voorbij slapen
Rust, evenwicht, balans... noem maar op!
O, ineens weet ik het weer, het wordt/ werd ook wel een bipolaire stoornis genoemd.
Als stoornis ervaar ik het zelf niet, ik begrijp het wel..
Die strijd om evenwicht moet soms vorm krijgen.
Het lijkt er de tijd voor...
De afgelopen periode kwam er ineens een 'plop!' in mijn denken.
Niet te beschrijven eigenlijk, maar toch voor mij herkenbaar.
Op zich lijkt het alweer jaren geleden dat ik dit had.
In een omgeving als deze voelt dat gek genoeg erg kwetsbaar...
Eerder hoor je je dan veilig te wanen, nou ik dus helemaal niet!
Vaak is het mijn 'schilderen' dat mij even redt, even.....
Een aardige man die hier woonde had 'visioenen', hij zag vaak mensen om zich heen.
En dacht dat het echt was.... werkelijk een heel aardige man.
In dit systeem was hij helaas niet meer te handhaven, moest weer
naar een meer regulier zorgsysteem...
Heb het hier toch al meer meegemaakt... vreemde, maar aardige mensen die ineens
verdwijnen.
Denk ineens; misschien ben ik ook wel zo'n mens?
En toch zie ik 'de nieuwe tijd' ontstaan, voel me soms een nieuw soort mens...
Zijn we daar al aan toe?
De nieuwe mens?
Hier schrijf ik er niet al te veel over.
Heb mijn krachten al verspild op Werkwijze...
Op dit moment ga ik trachten mijn positieve gevoel weer aan te boren.
Even m'n boor zoeken..
Maar ik blijk genoodzaakt te zijn deze dag over te slaan.
Schrijven over hoe we deze waanzin de baas kunnen blijven.
Soms lijk ik de enige die dit zo ervaart, de waanzin!
Dan maar slapen, het is voor mij de veiligste oplossing.
De dag is nog niet om, dus wie weet!
Ben inmiddels 93 geworden
Wie had dat ooit gedacht!
En dat is....
Slapen!
maar ook nooit zelf zo ervaren!
Dit keer wel... het blijkt iets te zijn dat je kan leren.
Het lijkt zo gewoon als het begint...je voelt je erg goed
en krijgt zin in van alles...
In mijn geval kreeg mijn huis weer een hele beurt en
ik schilderde de hele tijd... Totdat je erg moe wordt...
Tot rust komen lukt dan niet meer en je gaat door, en door.
Dankzij het gebruik van st. Janskruid blijft mijn stemming stabiel.
Vaak sloeg het om naar depressiviteit...
Het hele gebeuren kan je zomaar overkomen en meestal herken je het te laat.
Gelukkig is dat aan het veranderen...
Halverwege begin ik het te herkennen en lukt het mij
om in te grijpen ....
Ingrijpen is moeilijk, maar de laatste tijd lukt me dat beter.
Minder gaan doen en meer te rusten... ja, moeilijk is dat wel.
Maar het begint mij te lukken.
Deze strijd met mijzelf bezorgt mij vaak wat hoofdpijn
Misschien dat het gebruik van de st. Jans de verwardheid voorkomt.
Maar waarschijnlijk is dat persoonlijk en daardoor geen
tip voor andere bipolaire mensen.
🙏
Medicijnen maken je alleen maar ziek!
Zo lukte het mij gisteren niet om mijn foto's in te laden.
Dus liet ik het gewoon even los...
En, ook gisteren na 7 had ik een gesprek met;
De man die hier werkt.
Hij bood zich er voor aan.
Gooi ik mijn 'hart' nog open voor hen die hier werken?
Ach, bij mij valt er niets open te gooien.
Mijn 'hart' is als een open wond...
Dus stortte ik het uit!
Over mijn bipolaire gemoedstoestand.
In het verwoorden van onnoembare zaken ben ik niet slecht.
Maar toch moet ik dan oppassen, want in die toestand word ik vaak te druk.
Ooit kon dat leiden tot een vorm van psychose.
Tijdens een psychose doe en zeg ik dingen die ik
eigenlijk gewoon werkelijk ben!
Tja, en dat kunnen we vaak beter niet doen, toch?
Gelukkig liep het goed af en leek hij mij te begrijpen.
En dat begrijp ik eigenlijk niet! 😄
Mijn schilderij wacht op mij.
Het heeft soms meer geduld dan ik!
Dag verslag; Ben jij ook blij met die je bent?
Ik geef toe, af en toe is het erg vermoeiend.
Dus gun ik je weer wat kijkjes in mijn dagelijkse leven....
Dus wens ik je een prachtig weekend.
Ik hou van de Herfst!
🙆
Het schilderij vordert....
Volgens de 'spirituelen' zitten we in een proces...
Laten we dat nou ook zitten!
Eigenlijk hoef ik ze ( rechts) niet eens te lezen.
Want voor mij was deze hele waanzin een leerproces.
Voor mij niets nieuws onder de zon, maar ik stond alleen.
Althans zo voelde het... maar dat is voorbij.
Het is meer dan genoeg om mij met m'n eigen proces bezig te houden.
Eigenlijk verschilt het niks.
Weet je, het leek echt verleden tijd, mijn bipolariteit.
Het gaat al een tijd erg goed...Alle kwaaltjes leken voorbij
en ik ga ze niet eens meer benoemen.
Maar in de late middag begon ik ineens weer last te krijgen
van een evenwichtsstoornis. Ik merkte het toen ik de ladder al
had klaarstaan en de eerste trede op wilde gaan...
Ik ging het bovenraam van mijn meditatie kamer afplakken.
Er moest geen licht binnen komen...
Had alles al voorbereid en de bedekking reeds voorgeknipt!
Zelfs al in de middag weer begonnen met een schilderij
en kort daarvoor 'allesreiniger' gekocht bij de Plus.
Rond 17:15 werd mijn avondeten gebracht en toen gebeurde het....
Het werd zwart in mijn hoofd, anders kan ik het niet verwoorden.
Ouderwets moedeloos geworden dook ik mijn bed in.
Het was weer zover, de bipolariteit sloeg weer toe.
Plaste zelfs weer zomaar in mijn broek!
En zojuist heb ik mijzelf letterlijk mijn bed uitgesleept.
Dit keer laat ik het niet toe!
Er tegen vechten is erg vermoeiend, maar ik ga ervoor.
Terug naar hoe goed het gaat!
Niemand kan mij in deze strijd helpen.
Alleen ikzelf.
En daarom plaats ik dit bericht.
Dit keer zal ik overwinnen.
( Mits je ermee om kunt gaan...)
en aangezien ik bipolair ben is dat een hele klus....
Elke dag weer!
😔
Is dat een zegen of is dat een vloek?
Vandaag ga ik pogen om daar een zinnig stuk
over te schrijven op mijn Proefblog.
