Grijs is erg in...

 

Een eventuele tekst komt pas later..

De terugklap.

Een rommelig schrijven in de avonduren...

Ergens was het te verwachten;
De confrontatie met 'een' verleden, ten eerste de traumatische ervaring te Slingedael en hetgeen dat dit uiteindelijk met mij gedaan heeft!
Zelfs daar hadden ze bewondering voor me over hoe ik mijzelf daar staande heb gehouden!
En dat heb ik!
Maar alles heeft zijn prijs, de mijne is een heftige emotionele terug klap!
Door een vrij plotselinge hereniging met 2 zeer belangrijke mensen uit mijn redelijk recente verleden
kreeg ik 'hem'. 
Alle verdriet, alle pijn kwam ineens totaal onverdund op mijn bord...
Ten eerste de hernieuwde ontmoeten met mijn partner, inmiddels reeds 20 jaar geleden ( de relatie heeft ruim 10 jaar geduurd) en de hereniging met een vriendin die ontzettend belangrijk voor me is geweest, een vriendschap die ook bijna bepalend was voor het vervolg van mijn leven, vandaag kwam zij na lange tijd bij mij op visite en de emotionele verwantschap was err minstens zo intens als ooit daarvoor!

Vandaag hield ik ineens ontzettend veel vocht in mijn benen vast...Niet verwonderlijk hoe alles samen kan hangen, want toen de vriendin weer richting huis ging ben ik even gaan rusten...
En weg was het vocht in mijn benen, zomaar dunner dan ooit!

Een schrijfstukje dat er even 'uit' moest...
Morgen herschrijf ik het en verdeel ik het over Spijkerbed en Werkwijze.

Fijne avond!

Ik ga nog even wat functionele afleiding zoeken....  ;-)

Zondagsgebed.- Pleidooi tegen onrecht.

🙏

Een pleidooi hoort volgens mij vóór iets te zijn.

Dan zou het heten;

Pleidooi voor de rechten van de mens.

Het geheime boeddhatuintje.

Via hier kun je hem betreden..

Gisteren was de dag der zonde!

Gisteren ben ik mezelf helemaal te buiten gegaan, geschreven wat ik op mijn hart had en gekocht wat ik niet kon laten!
Gesnoept totdat ik er kotsmisselijk van werd en een face-lift in spé bekostigd!
Nou ja, in een potje van het eigen merk van Kruidvat.
Van een duur merk met Jane Fonda in de hoofdrol kostte dit spul rond de 35 euro en van het kruidvat 4 euro en op dit potje staan dezelfde beloftes!

Verder heb ik gezond spul bij Dirk gekocht....bleekselderij, bietjes en kruidensmeerkaas en bronwater met prik..
Die hele tablet Milka van 270 gram mét hazelnoten was me echt teveel geworden..
Wat een heerlijk gevoel om weer ouderwets misselijk te zijn!
En ook nog bijna een hele rol Snack a Jacks rijstekoeken met BBQ smaak naar binnen gewerkt...

Dus vandaag ga ik, rond 6:30 uur weer beneden studeren...natuurlijk doe ik meer dan dat.
Ik bestudeer namelijk ook de mensen!
😎😔

Mijn lezers wens ik een zeer relaxte dag!

( Overigens ga ik vandaag NIET op mijn weegschaal staan!)

😉

Vroeger had je de Zangeres zonder Naam,
tegenwoordig heb
je de Bordjes zonder Naam

Sommige dingen lijken geen toeval, want een tijdje geleden heb ik alle bordjes op de foto gezet toen er nog wél namen bijstonden!

Mensen.

Hartje op het groen.

Het is een geschenk...

Mensen ontroeren me vaker dan dat ze me

teleurstellen.

💚

The Magic Moment. (gisteren)

Foto, in de nacht gemaakt.

Elke vrijdagmiddag komt ze hier als vrijwilligster om een 'bewoner' te helpen
met het ophalen van de gearriveerde medicijnen, enz..
Inmiddels kan ik haar een goede vriendin noemen, een prachtige donkere dame!
Omdat ik aardig bruin geworden ben vergelijken we soms, al grappend onze armen.
Haha, zij wint nog steeds, maar het gaat de goede kant op, want zonnen doe ik nog elke dag!

De ene keer worden het eenvoudige korte gesprekjes (soms wederzijds voorzien van aardige presentjes) en soms is er het spirituele aan de beurt.
Geen van beide zijn we hierin zwevers, gewoon down to earth.

Maar gisteren liep het anders...
Eigenlijk bij toeval vertelde ik haar van mijn nachtelijke ingevingen, meestal komen die rond
3 uur 's nachts.
Toen vertelde ze mij iets wat ik niet wist, want 3 uur 'snachts is een speciale tijd voor ingevingen...
Ook zij had deze!
Eindelijk durfden en konden wij deze delen... ik kreeg er werkelijk kippevel van, want die van haar waren zeer indrukwekkend!
Zou ze hier graag vertellen, maar we hebben besloten die tussen ons te houden...
Heel bijzonder, ons contact....echt heel bijzonder.

Vandaag ga ik, rond 10:30 eens trachten om in de grote tuin te gaan aquarelleren...
Ben benieuwd.

'U hoort nog van ons'....

👬👭👫😊

Genegenheid, machteloosheid en prachtige mensen.

Lijkt echt op hem!

Elke week, op vrijdagmiddag ontmoet ik haar beneden in de grote ruimte.
Een prachtige 'donkere' vrouw, alhoewel ik door al die zon, al bijna dezelfde kleur armen heb! Ze doet hier prachtig vrijwilligerswerk!
Vaak neemt ze een leuk cadeau voor me mee en...voor haar maak ik nu een groot schilderij.

Zeg maar, een schilderij van de natuur! Ik doe het met liefde en doe er mijn meest natuurlijke best op...Ik heb ontzettend veel steun aan haar.
👍🙌🙏

Pal naast mijn afdeling 'woont' een schitterende man, en pas gister hoorde ik van hem dat hij binnenkort 80 wordt!
Beide vinden het prima als ik een keer een foto-portret van ze maak. Lijkt me heerlijk om te doen.
Natuurlijk zet ik deze mensen niet op mijn blog, een privacy kwestie.
Schokkend is dat deze man hier al 17 jaar belazerd wordt, blij gemaakt met nog minder dan een dooie mus. Ze zouden voor een kleine aangepaste woning zorgen waar hij in vrede zijn laatste jaren zou kunnen doorbrengen....
En dan vertelt hij; 'Ze beloven hier van alles, maar doen niks!'
Al 17 jaar lang!

Zelfs tijdens het typen draait m'n maag weer om, wat een walgelijke 'zorginstelling' is dit!

Gelukkig heb ik 2 van mijn werken gevonden, waar ze beide best wel op lijken;
De vrouw, maar de echte oogt een stuk moderner...

Vandaag...was ze jarig...

Ze is toch nog 83 geworden, maar dat is alweer 10 jaar geleden!

De foto is alweer 61 jaar oud!

Bloemen...voor haar.

💖

( het blog als;) Dagboek.

Censuur hoef ik niet toe te passen, gewoon zijn die je bent heeft in feite geen censuur nodig.
Na 2 jaar afwezigheid vanwege o.a. een stevige depressie, vond ik mijn Spijkerbed weer terug!
Wat een geluk dat zoiets gewoon blijft bestaan...
Confronterend was het wel, want het blijkt niets anders te zijn dan.....Een dagboek!
Ooit gewoon begonnen vanuit een creatieve behoefte, blijkbaar zonder overdreven opsmuk of zelfingenomenheid. ( Daar heb ik nooit eens bij stilgestaan..)
Naakter dan ooit vond ik mij terug via mijn Spijkerbed. Het prikte behoorlijk, maar deed mij geen pijn, integendeel, het maakte mij opnieuw wakker.
Maar nu is nu, (13-5-2018, 09:50 uur)
Over hoe mijn leven er momenteel uitziet heb ik al heel veel geschreven en vandaag gebeurde me dit;
Zoals meestal begint mijn dag reeds rond 03:00 uur. Soms heb ik het geluk dat het internet zich blootgeeft via een bescheiden aantal verbinding-streepjes. Hoe dat zit interesseert me al niet meer.
Vreemd is het wel.
Maar vandaar dat ik er weer een nachtbericht op kon zetten...Altijd 'prettig' om te doen.
Rond 7 uur is er weer dienstdoend personeel aanwezig, vandaag o.a. een van mijn meest favoriete dames Haar lukt het prima om iedereen te benaderen en te behandelen als individu en dat is hier werkelijk zeldzaam. (een ingesteld alarm op mijn ijfoon bleef irritant ratelen, toch maar effe opgestaan om het uit te zetten)
Maar er was ook een andere dame, waarvan ik dacht dat ze een nachtzuster was..
Ook al ben ik niet meer van een seksuele gerichtheid , ook zij is een aangename verschijning met een uitdagende blik in de ogen.
Na een vage gedachten wisseling zei ze tegen me; 'Maar u mag uitslapen hoor, het is zondag!"
Van mijn kant niet met bijbedoelingen gezegd, maar recht uit m'n hart; "U denkt toch niet dat ik door een ander laat bepalen wanneer ik wel of niet mag uitslapen! Dat bepaal ik helemaal zelf."
Mijn glimlach daarbij was welgemeend.

Tot zover een wat lang uitgevallen dagboek verslag.
😁

Vanwege...: Een gewone bloem.

Gewoon kan juist heel mooi zijn.

Net zo mooi als gewone mensen.