Liever heb ik het over alles wat mooi, goed en bijzonder is...
Rust, evenwicht, balans... noem maar op!
O, ineens weet ik het weer, het wordt/ werd ook wel een bipolaire stoornis genoemd.
Als stoornis ervaar ik het zelf niet, ik begrijp het wel..
Die strijd om evenwicht moet soms vorm krijgen.
Het lijkt er de tijd voor...
De afgelopen periode kwam er ineens een 'plop!' in mijn denken.
Niet te beschrijven eigenlijk, maar toch voor mij herkenbaar.
Op zich lijkt het alweer jaren geleden dat ik dit had.
In een omgeving als deze voelt dat gek genoeg erg kwetsbaar...
Eerder hoor je je dan veilig te wanen, nou ik dus helemaal niet!
Vaak is het mijn 'schilderen' dat mij even redt, even.....
Een aardige man die hier woonde had 'visioenen', hij zag vaak mensen om zich heen.
En dacht dat het echt was.... werkelijk een heel aardige man.
In dit systeem was hij helaas niet meer te handhaven, moest weer
naar een meer regulier zorgsysteem...
Heb het hier toch al meer meegemaakt... vreemde, maar aardige mensen die ineens
verdwijnen.
Denk ineens; misschien ben ik ook wel zo'n mens?
En toch zie ik 'de nieuwe tijd' ontstaan, voel me soms een nieuw soort mens...
Zijn we daar al aan toe?
De nieuwe mens?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten