Als je er gevoelig voor bent kun je het in ogen van mensen lezen; Het moment van woordeloze instemming; "Je mag even in mijn denken!". En dan komen onvermijdelijk de woorden die het denken vertalen in "tastbare" klanken.
Tegelijkertijd is en was deze aanleg die ik heb ook de grond van mijn psychische problemen geweest, alhoewel ik die omschrijving nu steeds meer aan een buitenwereld laat. Een buitenwereld die vaak vanuit angst elkaar aanschouwt.
Hetgeen ik tijdens mijn psychoses ervaren heb is achteraf (in mijn persoonlijke beleving) niets anders dan het totaal openstaan voor alles dat is.
We beschermen onszelf bewust, vaak onbewust met allerlei regeltjes om niet in die sferen terecht te komen.
Soms door een bijna onechte oppervlakkigheid met elkaar te delen, in feite gewoon gebaseerd op angst! Onzinnige regels die men uit gemakzucht dan maar beleefdheid gaat noemen, dan lijkt het nog wat!
Het is niet mijn echte wereld, niet de wereld zoals ik die beleef.
Toch is de mens min of meer verplicht geraakt in deze gekte mee te gaan, de gekte van een geconstrueerde buitenkant en een vaak over de top, aangepast gedrag.
Gelukkig heb ik de "clown" in mij die mij redt in benauwende situaties...
Heel aardig, de hier onder vermelde buurjongen kwam mij gister in de namiddag deze steen cadeau geven, ben even de naam ervan kwijt helaas.
Maar de steen heeft betrekking op hetgeen waar wij over gesproken hadden.
Op dit hele verhaal kwam ik naar aanleiding van de ontmoeting met een "buurjongen", zo tegen de 30 is hij vermoed ik.Hij is "schizofreen", maar gelukkig kwamen we even in elkaars denken terecht en dan tref ik gewoon een intens diep persoon en herken alles wat hij denkt.
Dit soort vertrouwelijke gesprekjes zijn mij zeer dierbaar overigens en dat bleek duidelijk zo van twee kanten te werken...
( Heerlijke schrijfstukjes zijn dit toch, want aan het eind weet ik echt niet meer waar ik het nou eigenlijk over hebben wilde, maar dat komt wel weer als ik het zelf een paar keer teruglees,Smile)
( en de jeugd foto? Ach toen probeerde ik nog "mee te doen!")
Als de steen werkelijk zo paars is dan is het een amethist. Goed gekozen door je 'buurjongen'.
BeantwoordenVerwijderenPast goed bij je. Het is een steen die heel erg op de psyche werkt. Het reinigt en vergeestelijkt de ziel. Maar je moet er wel mee oppassen. Het kan ook te krachtig werken.
Maar als ik je blog zo bekijkt hoort deze steen toch wel bij je.
Hartelijke groet, Corrie.
De steen komt vooral zo paars over vanwege het felle zonlicht, maar ik meende dat hij het over iets als "suggerietsteen" had. Nooit van gehoord en wellicht verkeerd onthouden ook nog!
BeantwoordenVerwijderenMaar hij noemde wel de zelfde eigenschappen als die jij benoemd...