Interactie?

Ben nu geruime tijd zonder "teller" bezig met mijn weblog en eerlijk gezegd voelt het erg vreemd.
Alsof je  geblinddoekt een toespraak houdt in een zaal waarvan je niet weet of er wel iemand aanwezig is. Gelukkig hoor je af en toe iemand kuchen, hoesten of de keel schrapen...
( Hopelijk voel je je niet beledigd  als zijnde kuchende, keelschrapende en hoestend. Reageren op dit stukje, komt schrijvend toch anders over hoor, hahaha)
Toch vind ik het nog steeds best wel een uitdaging, maar ik kan het gevoel niet echt omschrijven dat ik door die "leegte" ervaar.
Is de motivatie minder geworden daardoor of sta ik er relaxter in? Vreemd genoeg is dat nog niet echt duidelijk.
Waar haalt een mens zoal zijn motivatie uit in het leven, denk ik dan?
Gek genoeg zou ik het voor mezelf op dit even niet eens meer weten!
Ik schrik er zelf van....
( Misschien naar aanleiding van de foto weer eens wat "bespiegelingen" houden, veilige overdenkingen onder de parasol van de beschutting van Al dat is)( mislukte diepzinnigheid ook nog er achter aan! Nou ja!!!)
Conclusie; die teller moet er gewoon weer aan verbonden worden, maar zelfs mijn zoons weten (nog) niet hoe hij er dit keer terug opgezet moet worden!
Ik weet het, ik begin te zeuren, terwijl ik er gewoon mee aan de slag moet! (Faalangst!hihihi)