( Afgebeelde heeft zo haar eigen "buitensysteem!")
Wordt het de "je" vorm of de "ik" vorm van schrijven?
Ach, weet je...ik gooi ze gewoon door elkaar, dat past wel bij een "vogelvrije" weblogger!Veilig is het misschien om met de ik-vorm te beginnen, want anders zou het suggereren dat ik oplossingen en antwoorden weet en zonder "gedwongen" regels leven blijft een zoektocht voor mensen met een vrije geest. Eigenlijk is dat een leukere omschrijving dan mensen die moeite met discipline hebben. Gelukkig kan ik mij altijd nog rechtvaardigen door te stellen dat ik "kunstemaker" ben. (@)
Nergens meer werkelijk bijhoren klinkt weer zo dramatisch, maar het is wel waar ik ongeveer in terecht ben gekomen.
Mij aansluiten bij groeperingen of clubjesgedoe is meestal van korte duur. Binnen afzienbare tijd krijg ik afstoot-verschijnselen, hahaha!
Dingen die mij helpen en steunen om binnen de noodzakelijke paden te blijven ( een bepaald aanpassingsvermogen is natuurlijk wel aan te bevelen in de maatschappij) kunnen erg verschillend van aard zijn.
Soms werkt een dagplanning goed voor me, maar soms werkt die averechts en stap ik teleurgesteld m'n bed in na het bekijken van het niet-uitgevoerde planningslijstje van die dag.
De laatste tijd lukt het mij steeds beter om "los" te laten en te werken met hetgeen zich aandient. Waarschijnlijk heeft dat te maken met een veranderd zelfvertrouwen en een andere kijk op "leven". Veranderd zelfvertrouwen noem ik het vanwege de vrijheid die ik nu ervaar door verslaving en verwarring achter mij te hebben gelaten!
Toen baseerde ik mijn zelfvertrouwen op de korte momenten dat ik helder in het leven stond, nu zie ik dat meer als een grote lijn die gelijk een soepele golf, mee beweegt met mijn bestaan.
( Zeg nou zelf, je moet er maar op komen, zo'n laatste zin! (@) )
O ja, hoe het voor jou werkt...geen idee!
Jij wel hoop ik?
Walter, het is helemaal niet erg om er niet bij te horen. Dat is ons alleen maar aangepraat. Je hoeft ook niet gezellig of vrolijk te zijn. Je mag anders zijn, zelfs mag je een eenling zijn. Ik vind het zelfs wel fijn om 'anders' en 'alleen' te zijn. Of 'raar' zoals mensen mij ook vaak noemen. Nou èn denk ik dan.... :-)) Succes met je zoektocht. Zal ik het zo noemen?
BeantwoordenVerwijderenafgebeelde ligt er beetje bij zoals ik, hihi
BeantwoordenVerwijderendus je begrijpt dat ingaan op de tekst nogal moeilijk is
dankjewel voor de welgemeende kus!
Vogelvrij,
BeantwoordenVerwijderenbeter dan ergens "bij".
Een grote lijn die gelijk een soepele golf, mee beweegt met mijn bestaan, schrijf je.
Alweer zo'n prachtige zin. DAT is het mooie als je dat kan, leven met de stroming van jouw leven op het (dit) moment.
Dat is ook leven in het NU, zoals je toch doet?
Accepteren dat het NU ervoor zorgt, dat je planning niet afkomt, omdat andere zaken/dingen NU voorrang krijgen.
De stroming van je bloed, je leven, is zo mooi als je dat kan volgen....
Door je verslaving werd je geleefd, NU leef je vrij. Zo goed en sterk dat je dat kon loslaten.
Ik kan helaas mijn stroming vandaag niet volgen, mijn stroming wil naar zee, maar mijn verplichting (werk) roept me na deze pauze weer naar een andere, ook een mooie en goede stroming door het verkeer.
Ik weet heel goed hoe het voor mij werkt.
Gelukkig maar!