Op zich herkende ik natuurlijk het handschrift en de schrijfstijl.... Het "aan wie gericht", herkende ik niet. Uiteindelijk weet ik nu hoe het zat met die brief, maar dat op zich zou een erg persoonlijk verhaal gaan worden dat in feite niet relevant is voor op een weblog.
Laatste gedeelte brief;
"Maar ben ik dan uitgespeeld?
Nee, maar ik zoek voor mijzelf een puurdere vorm, een eerlijker vorm. Ik speel mezelf en ik wil dat jij dat weet. En ik bedoel niet dat ik "speel"die ik niet werkelijk ben, ik ben die ik ben en mijn spel is mijn spel. Maar ik wil het zo eerlijk mogelijk spelen.
Dit kan ik nooit met jou bespreken, want dan worden we weer 2 "buitenkanten" die elkaar willen bediscussiëren, overtuigen enz..
En daar gaat het mij helemaal niet om.
Ik heb alleen maar de behoefte mijn zijn te beschrijven. Nog steeds weet ik niet wie jij bent en als ik teruglees wat ik schrijf...
Wat is het nut van deze brief? Het nut is eindelijk uit te spreken, waar ik geen woorden voor heb en wat mij eigenlijk al van kinds af aan bezig houdt.
Verwacht ik nu iets van je?
Ja, maar misschien is dat wel het onmogelijke, want ik hoop dat je me begrijpt en accepteert...
Daarom weet ik niet of ik hem je stuur uit vertrouwen of uit, "het maakt me niet uit wat je ermee doet".
Een sprong in het diepe, want als ik
response krijg zal ik pas werkelijk weten
wat mijn beweeg redenen waren om dit juist
aan jou te sturen. Ook geen respons is respons.
Maar ik geef toe dat ik "bang" ben en
me kwetsbaar voel, ondanks alles.
Want wie je ook bent, in de een of andere vorm
ben je héél belangrijk voor me.
Helemaal uitgetypt en wel is het mij weer duidelijk, waarschijnlijk veel duidelijker dan ten tijde van deze brief. Als ik de juiste verwoording kan vinden ga ik daar volgende week misschien eens uitgebreid op in, mogelijkerwijs krijgt mijn Spijkerbed dan even het karakter van een "dagboek".
En net als altijd, wat bezoekers wel of niet willen lezen is aan hen.
Ik vind het zo mooi. Natuurlijk heb ik er mijn eigen invulling bij ook al denk ik en voel ik herkenning in alles. Zo moeilijk de woorden te vinden voor dingen diep in jezelf. Hoe het werkt hoe het functioneert. Wie ben ik, wie ben jij.
BeantwoordenVerwijderenKnap hoe je het toen al wist te verwoorden. Een stukje leven puur sang.
elly
Voor mij is het een brief aan je innerlijke ik. Mooie heldere duidelijke woorden. Je geeft jezelf bloot. Natje xxx
BeantwoordenVerwijderenDat zie je heel goed, Natje.
BeantwoordenVerwijderenMaar de brief is onder bijzondere omstandigheden ontstaan. Misschien dat ik daar later nog eens iets over vertel op mijn weblog.
Misschien....
Dank je en groetjes
Het is een ontroerende brief,
BeantwoordenVerwijderenen wat het nut ervan is...?
In elk geval dat er zelfs nu,
na zoveel jaar, (nog) iets mee gedaan wordt.
Het is een "voelbaar" mens die het schreef
en een soort bekentenis.
Maar nog steeds zoals in het eerste deel:
een worsteling.
Maar nu de angst voorbij is gegroeid.