Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....

En verder vertegenwoordigt dit blog dat wat het leven mij brengt. Steeds weer nieuw en steeds weer anders!









woensdag 11 augustus 2010

Maar wat is er dan?

Nee, stel die vraag maar niet aan me...

De laatste tijd neig ik over te hellen naar een bepaald soort somberheid en wellicht weet je uit eigen ervaring dat als je daar te veel de nadruk op legt naar je omgeving, de mensen vol goede bedoelingen er boven op duiken.
Mijn overdenking betreffende die somberheid is; laat ik hem gewoon voor wat hij is en die somberheid in vertrouwen zijn eigen werk doen?
Het zou een totaal nieuwe benadering voor mij zijn want ik ben gewend om met iets aan de slag te gaan!
Manisch depressief, bipolair was ooit de diagnose ....Nog steeds ben ik er van overtuigd dat dit "ziektebeeld"  op den duur in stand gehouden werd door medicijnen en drankgebruik. Nadat ik, inmiddels alweer 7 jaar geleden, op eigen houtje met medicijnen gestopt was, veranderde mijn gevoelens en stemmingen langzaam in herkenbare en voor mijzelf acceptabele stemmingen en gevoelens.
Overigens, dit  stoppen op eigen houtje is niet aan te bevelen als je jezelf niet tot op de bodem "onderzocht" hebt!
Nu, nadat ik ook niet meer vlucht in de alcohol sinds 3 jaar, merk ik dat het voor mij een nieuwe uitdaging is om met somberheid om te gaan.
Somberheid komt iedereen zo nu en dan tegen in het leven en hoeft niet eens altijd gekoppeld te zijn aan uiterlijke omstandigheden.
Want in feite gaat alles "goed" met mij en heb ik geen zorgen die van buiten af op mij drukken.
Hoe ik nu verder ga?
Gewoon, ik ga verder.......

5 opmerkingen:

  1. Herkenbaar.
    De dingen zijn zoals ze zijn. We hebben alles in ons zitten en het popt op de gekste momenten naar boven. Soms weet je echt niet waardoor het komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik heb diepe bewondering voor je walter,
    ik had tijdens mijn overgang erge last van schommelingen, en het was niet té harden voor mensen om me heen,
    als je daarnaast ook nog een drankprobleem hebt....

    man ...

    kom hier. * smak*

    zo, dat komt aan hé:-)
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dank voor de klapzoen, Klaproos..Ik zit nu wel onder het zwarte stuifmeel, gelukkig heb ik depri kleren aan, daar is toch niks aan verloren.. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. "Wat is er dan?" Nee ik vraag het niet.

    Als ik dat aan mijn zoon vraag zegt hij: "normaaaaal"

    Ik ga geen opbeurende woorden "spreken", ik ga ook niet vragen hoe is het ermee...

    Je houdt "gewoon" maar op met depri te zijn!!

    Begrepen!!!

    \(^o\) (/o^)/


    Of werkt dit ook niet ? (p_q)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. dat is het beste Walter, gewoon verder gaan
    de somberheid zal wel wegtrekken
    ik denk dat iedereen dat eens heeft, somber zijn en eigenlijk niet echt een reden hebben

    toch maar een langeafstandsknuffel

    BeantwoordenVerwijderen