Terug thuis.

Het eerste licht en ik wist alles nog...

Toen ben ik langzaam gaan vergeten en ben alles gaan leren over dat wat het niet was.
Dan, op een punt gekomen waar  terug naar huis gaan niets anders blijkt te zijn dan gewoon verder te gaan. Omkeren hoeft niet, kan niet eens....
Want daar waar je vandaan komt ligt nu voor je en niet achter je.

Met bovenstaande overdenking/beschouwing probeer ik mijn levensreis kort samen te vatten.
Inderdaad heb ik het gevoel dat ik weer terug thuis aan het komen ben.
Mijn bewuste reis begon niet bij de literatuur of bij de wetenschappelijke informatica, hij begon gewoon bij Sience-Fiction. Mijn echte onderzoek naar wat leven inhoud begon ook niet bij het lezen van de ochtend of avondkrant....Gewoon naar mensen om mij heen kijken en luisteren en uitwisselen.
Mijn "luisteren" naar het "oer" begon niet bij klassiek maar bij het buikgeluid van Motown.
Maakt dat eigenlijk allemaal uit hoe, wat waar het begon?
Zal ik even een lijstje "ophoesten" met religies, stromingen en wijsheden die ik doorploegd heb?
Effe duur doen om uiteindelijk te vertellen dat ik het maar ben die hier schrijft?
Hahaha, nee dank je, niemand schiet daar wat mee op.
Nou ja, ikzelf wel hoor. Door alles te ervaren wat het niet is, weet ik nu dat ik op weg ben.
Terug naar huis, waar jij weer jij bent, ik gewoon ik ben en waar wij gewoon de wereld zijn.
Nou, we zien elkaar daar dan wel weer toch? Maar tot die tijd blijf ik gezellig meedoen hoor en verslag uitbrengen, verslag over toen en nu.
Morgen doe ik dan morgen wel....