Althans, waar ik niet ongenuanceerd over wil schrijven zijn gevoelens van "somberheid".
Eigenlijk is het geen somberheid want bij somberheid denk je toch al gauw aan negativiteit!
Dat is het niet eens, het is een gevoel van totale gelatenheid. Maar dan ook weer niet het soort gelatenheid dat naar onverschilligheid neigt...
En waarom ik daar niet over schrijf?
Omdat elke poging die ik daar toe onderneem, wegzakt in onduidelijkheid, vooral vanwege het feit dat "herkenbare" termen om iets te omschrijven niet voor handen zijn.
Laat ik het zo zeggen; ik sta op en doe wat ik doe of wat er van mij verwacht wordt en ga dan weer naar bed. ( Via de gangbare dagritme regels.)
Dan sta ik 's ochtends weer op en herhaal ik dat.
Ik ben gelukkig noch ongelukkig.
Weet je, ik ga op zoek naar een leuke afbeelding, plaats die erbij en wens jou gewoon een goede nachtrust toe.
( Toen ik bovenstaande foto uitkoos, deed ik dat met een reden, die reden ben ik vergeten..)
Welterusten hoor!
Ik hoop dat jij ook pijnloos en goed kunt slapen Walter.
BeantwoordenVerwijderenWelterusten
Elly
Een gevoel van totale gelatenheid,
BeantwoordenVerwijderenkan ook overkomen/voelen
als een gevoel van machteloos voelen -
van alle dagen die lijken op elkaar.....
Tussen het opstaan en naar bed gaan
moet wel soms wat "anders" dan anders gebeuren
(moois-liefs-humor-vrolijk)
Het is idd een niet te omschrijven gevoel!
Maar te herkennen is het wel.