Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....

En verder vertegenwoordigt dit blog dat wat het leven mij brengt. Steeds weer nieuw en steeds weer anders!









dinsdag 17 augustus 2010

Werkstukjes.


Misschien een regelmatig terugkerend item?
Ik leg mij er niet op vast, ik zie wel hoe het zich ontwikkeld, beetje mijn levenshouding geworden.
Maar nog volop lerende daarin hoor!
Wat betreft mijn werk (kunstemaker) heb ik van mijn vader geleerd; al doende leer je het meest!
Daar was ik eerst niet zo blij mee, maar later begreep ik het. Je blijft daardoor die je bent!
Maar misschien was het meer gemakzucht dan een spiritueel inzicht van mijn vader...
Uitproberen en gewoon doen waarvan men zegt dat het niet kan of niet hoort.
Technieken samen gebruiken waarvan "leraren" zouden zeggen; Maar dat is niet professioneel!
Ga toch fietsen man, ik smeer gewoon de gouache dwars door de acryl en veeg met krijt door olie verf!
Korte inleiding voor anti-cursus?
Yeaaaaah!
Dus graai in je naaimandje, grijp in je keukenla en ga met wat je vindt een schildersdoek te lijf!
Stop! Denk aan de buren, dit was een grapje!!!
Vandaag om te beginnen wat spullen foto's, gewoon min of meer voor de lol.
Of als inspiratie, net wat je wilt.
De afgebeelde studie-schets heb ik gister gemaakt van een vriendin, die graag in de toekomst wat vaker model wil gaan zitten.

Even over hoe ik hier gewerkt heb; Ten eerst hoeft een model nooit stil te zitten bij me, ik probeer het "wezen" van iemand te schilderen en niet zozeer de uiterlijke gelijkenis.
Hier heb ik gewoon op een goedkoop aquarelbloc gewerkt, met acrylverf. Deze verf kun je eigenlijk net zo gebruiken als waterverf of gouache. Erg geschikt voor "snelle" werkstukken.
Voor dit soort schetsen gebruik ik alleen de primaire kleuren, rood, blauw en geel. Wit als mengkleur. Geen zwart, dat geeft in dit soort werken een "vies" effect. In principe kun je met de primaire kleuren tot alle kleuren komen. Gewoon door elkaar mengen, dan weer die met die, dan weer omgekeerd. Zo ontdek je vanzelf "kleur".  Bovenstaand werkstuk is vooral gedaan met kwast no 3 van links. Dan werk ik met o.a. de zijkanten van de kwast en met het platte vlak om het geheel in zijn totaal te bewerken.
Ik zal er wel op letten dit weblog item niet al te lang te maken. Anders zit ik alleen nog maar te schrijven en de luie ( valt mee hoor!) kont behoort mijn atelier toe! Vandaag dus dit eerste schrijven over schilderen, creativiteit en m'n werk. Proost!

4 opmerkingen:

  1. Nou, ik vind het fijn te lezen hoe je zoal te werk gaat. Soms echter is de toon wat denigrerend, alsof je je werk verkleint en niet veel voorstelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Denigrerend? Ik ervaar het als relativerend.
    Op zich betekent mijn werk bijna alles voor mij. Juist daarom relativeer ik het voor mijzelf door een beetje humor en afstand erbij.
    De lezer vormt zijn eign gedachte Marius, dat weet jij als geen ander toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi geworden.
    Ook ik vind je toon enkel 'relativerend'.
    Prachtig je uitdrukking: 'ga toch fietsen, man!' :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ha, walter met de spalter!
    ja ja ik werkte ook erg graag met de spalter (kwast 3) volgens mij heb ik hetzelfde formaat nog ook.
    Nee ik vind ook niet dat je denigrerend doet, maar ik begrijp het ook wel, het is juist hard nodig om relativerend en met humor naar je handelen en je werk te kijken, want 'beladen' is het werken al genoeg, het kan je verlammen met elke penseelstreek.
    Voor iemand anders lijkt het niet zo respectabel, maar het is soms de enige manier om de druk op de ketel wat te verlichten. Zo is er ook een fase waarbij je het doek op de kop zet en gewoon door schildert, allemaal nodig om los te blijven niet gevangen in te raken in pretenties, want dat levert niets anders op dan frustratie.

    BeantwoordenVerwijderen