Laten liggen en doorgaan? (B)

Tijdens een periode van serieuze bezinning kun je patronen tegen komen waar je goed beschouwd, behoorlijk vast in zit.

Het kunnen situaties zijn, maar ook patronen in je gedrag die bepaalde situaties veroorzaken.

Je zou kunnen zeggen dat je eigenlijk altijd je eigen situaties veroorzaakt door je gedrag.

Dat komt goed uit als het om prettige en positieve dingen gaat, maar slecht komt het uit bij de minder leuke en de negatieve.

Tijdens mijn bezinningsperiode ben ik dat heftig tegen gekomen en op zich is dat wel eens goed.

Het moeilijke is dan wel om de door je gedrag reeds ontstane situaties te veranderen.

Die dan maar gewoon laten liggen zoals ze zijn en pogen het anders aan te pakken in komende situaties?

Geen goed idee, want zo worden oude situaties valkuilen voor de nieuwe.

Vaak lijkt kiezen voor de makkelijke weg erg aantrekkelijk...

Gewoon doorgaan met hoe je bezig was, de verandering lijkt veel te veel werk!

Dus greep ik destijds maar weer eens naar de verslaving, dan had ik tenminste een excuus.

En dat doe ik dus niet meer...

Maakt dat uiteindelijk het leven dan makkelijker?

Voorlopig zonder verklaring aan de goedbedoelende lezer zeg ik, kort door de bocht:

Het zorgt ervoor dat problemen minder pijn doen, minder lang blijven doorsudderen en vanzelfsprekend gelukkig vaak opgelost raken.

Bezinnen....en dan niet vluchten voor hetgeen zich aandient.