Daar zijn allerlei theorieën over waar ik mij graag in verdiep maar waarin ik mij niet waag om er afstandelijk over te gaan schrijven.Mijn eigen realiteit zie ik, letterlijk en figuurlijk nuchter gesproken als; auw, dat doet pijn!
De realiteit van de fysieke pijn zal ik dat dan maar noemen.
Maar uit ervaring weet ik dat zelfs als het om fysieke pijn gaat, je manier van denken en handelen daar veel invloed op kan hebben.
In dit stukje wil ik het hebben over hoe een mens zijn eigen realiteit creëert en al dan niet in stand houdt.
Kijkend naar mijzelf en mijn eigen leven kan dat in periodes van bezinning ineens glashelder boven tafel komen. En soms is dat schrikken....
Mijn leven is voor een groot deel bepaald geweest door verslaving en als ik om mij heen kijk naar wat ik bij andere verslaafden zie en gezien heb mag ik zeker nog van geluk spreken!Ruim 3 jaar geleden is het mij gelukt om weer volledig JA tegen het leven te zeggen, de onbewuste overtuiging die ik binnen mij voelde bleek achteraf JA te hebben gezegd tegen alles wat daar voor nodig was!
Verslaving is een hardnekkig gebeuren en bij veel diep verslaafden zie je na een stop periode de twijfels ontstaan. Het leven lacht je namelijk niet ineens zomaar toe als je gestopt bent!
Het eerste overtuigde JA gaat soms stiekemweg veranderen in een JA, maar... om daarna een ja, maar...te worden waarna de twijfel de angst en de behoefte weer toe gaan slaan. Tot dat het "volhouden" je zo heeft uitgeput dat je je toch weer gewonnen geeft!
De cirkel is weer rond en het verslavingsproces begint van voren af aan....
Om te komen waar ik nu ben heb ik dit diverse keren mee moeten maken, vandaar dat ik afgerekend heb met het begrip "volhouden".
Nu de verslaving vele jaren achter mij ligt en geen bedreiging meer vormt ( alhoewel alertheid zeer gewenst blijft) is er weer volop ruimte om eens te kijken naar de realiteit zoals ik die na de verslaving heb vorm gegeven.
Eerst het positieve; ik zie een krachtige man die staat voor wie hij is, iemand die open staat te leren van het leven.
De schaduw die nog in mij is, is er één van oude patronen die blijkbaar nodig waren of in ieder geval ontstaan zijn in de periode van verslaving.
Nu de verslavingsdrang uit mijn systeem is wordt dat mijn nieuwe uitdaging; leren omgaan met de man die ik werkelijk ben, schoon aan de haak!
Een totaal nieuwe ontdekkingsreis die ik gelukkig mag maken, samen met iemand die mij ter goeder trouw is en alle belang heeft bij mijn welbevinden.
Die man ben ik zelf....
Walter, je gaat toch niet verslaafd worden aan jezelf hè (grapje)
BeantwoordenVerwijderenMaar ik heb door de jaren heen gemerkt dat omdat ik verslavings gevoelig ben er heel rare verslavingen om de hoek kunnen komen kijken.
Heel onschuldig vaak ( wilde geranium soorten sparen, dat bepaald soort wasmiddel enzv) maar het verbaast me elke keer weer als ik mezelf er op betrap.
Verslaafd aan mijzelf worden, zal ik dat dan maar vertalen als eindelijk eens op een gezonde manier voor mezelf kiezen! Een leuke eye-opener Yvette..
BeantwoordenVerwijderenThnx!
Dat is zo gek nog niet, goed naar jezelf kijken.
BeantwoordenVerwijderenDaar mag je wel verslaafd aan raken, als dat het goede woord is, daar denk ik nog even over na.
Fijne maandag Walter.
me myslef and i,
BeantwoordenVerwijderenda's zo gek nog niet walter,
dan kun je alleen jezelf maar teleurstellen:-)
da's ook wel een mooie gedachte
"ik zie een krachtige man die staat voor wie hij is, iemand die open staat te leren van het leven".
BeantwoordenVerwijderenMooier hoeft een mens niet te zijn!
Het leven heeft zoveel te bieden. Fijn dat jij nu naar dat leven gaat luisteren :) Ik vind het ongelofelijk moedig dat je zelf durft toegeven dat het niet altijd simpel is om het leven te omarmen, want het is een waarheid als een koe (vind ik zelf!)
BeantwoordenVerwijderen