Ik schrijf vanuit het persoonlijk beleven en niet over persoonlijke belevenissen.
Het gaat om de ondervindingen die het leven op mijn pad brengt en wat ik daardoor wil, kan én durf te leren.
Durven leren heeft te maken met jezelf keihard onder ogen kunnen komen.
Dat kan heel pijnlijk zijn en deze uiterst intieme belevenis én les hoef je dan ook zeker niet aan de grote klok te hangen.
Waarom zou een mens zich kwetsbaarder gaan maken dan hij zich reeds voelt?
Een les die ik door vallen en opstaan heb moeten leren.
En toch 'openheid' nastreven...soms lijkt dat te botsten, maar voor alles blijkt een alternatieve weg te zijn.
Maar ik ging het toch over de onmogelijkheden binnen relaties hebben?
Ja, want hoe enorm pijnlijk kan het voelen als je hoe dan ook elkaar op bepaalde vlakken niet lijkt te kunnen bereiken!
En hoe verdrietig voelt soms de les dat 'accepteren' dat het is zoals het is, de enige weg blijkt.
Toch kan dat verdrietige gevoel omgebogen worden naar het gevoel van werkelijke liefde.
Onbedoeld eigenbelang onder ogen komen en ombuigen naar waardering voor jezelf en voor die ander.
Houd van de verschillen i.p.v. ze te willen verdoezelen, bijschaven, gelijktrekken of wat dan ook.
En blijf jezelf trouw zonder de ander daarin te verwijten. ( Das een nadenkertje?)
Lessen in Liefde, moeilijker dan de vreemdste taal of de meest ingewikkelde technische kennis!
Zelfs wiskunde steekt er bij af als was het vingerverven...
gezien
BeantwoordenVerwijderenoké peet...;-)
BeantwoordenVerwijderenWat een mooi log.
BeantwoordenVerwijderenLeven vanuit de verschillen die alles uniek maken.
'accepteren' dat het is zoals het is, de enige weg blijkt.
BeantwoordenVerwijderenToch kan dat verdrietige gevoel omgebogen worden naar het gevoel van werkelijke liefde.
Loslaten van het ene is het behouden van het andere.
Er zijn zovele vormen en soorten om van mensen te houden.
Jij bent er een van ! Mens om van te houden!