Geen dagboek.

Werk in uitvoering? Tja, zoiets is er wel gaande hier.

Nee, van een weblog een soort openbaar dagboek maken is niet altijd verstandig.

Tenzij je werkelijk denkt er 'wijzer' door te worden.

En mijn ervaring heeft me geleerd dat hem omgekeerde soms waar is.

Misverstanden via internet communicatie, wie kent ze niet tegenwoordig?

Neem het hele chat gebeuren nou...( Ik neem er zo nu en dan subtiel aan deel).

Voordat je het weet kan een vriendelijke opmerking, waarbij gezichtsuitdrukking en intonatie niet zichtbaar of hoorbaar zijn, leiden tot vervelende misverstanden.

Zo is het ook met het àl te persoonlijk geschreven woord op een weblog.

Toch blijf ik er aan werken om mijn opgedane levenservaringen dusdanig te filteren totdat ze voor een groter publiek toegankelijk zijn.  < Neem bijvoorbeeld deze vorige zin, zou je niet weten dat ik die met de nodige relativerende zelfspot het toetsenbord uit pers, dan zou je wel eens... enz. enz.

Verwerking, daar gaat dit stukje over.

Nee, je las niet verkeerd hoor.

Er staat niks over dat onderwerp!

Dan begrijp je gelijk wat ik met dit schrijfsel bedoel.

Want schrijven is een hobby van me, net zoals fotograferen en het kunstemaken.

Van mijn creatieve hart een moordkuil maken doe ik daarom meestal maar tijdelijk.

Vandaar dat ik mijn weblog gewoon weer open gooi, want dat 'eten' dat ik ter compensatie ging doen is ook al niet bevorderlijk voor het 'Hart'.

Zinnig of onzinnig, het is goed als de mens 'in beweging' blijft.

Op naar de sportschool!