Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....

En verder vertegenwoordigt dit blog dat wat het leven mij brengt. Steeds weer nieuw en steeds weer anders!









donderdag 7 juni 2012

Over het lijden. (2.)


Klik HIER om het eerste stukje te lezen.

Even beginnen met een 'vreselijk' cliché?
"Men lijdt het meest onder het lijden dat men vreest".
Nou heb ik een soms best vervelende eigenschap, ik ben vrij extreem empathisch!( meevoelend, inlevend, meelijdend.) Gelukkig heb ik die eigenschap leren hanteren en weet hem menigmaal om te buigen tot een 'goede' eigenschap.
Ik ben zo vrij om een lijden te noemen dat grote indruk op mij heeft gemaakt.
Het fysieke lijden van Marius. (Weblog). Inmiddels is hij overleden, over zijn lijden heen.
Er waren momenten dat hij ( als groot schrijver) zijn lijden zo intens beschreef, dat ik werkelijk even niet meer verder kon lezen! Zulke pijnen, mijn hemel waar haalde hij nog de kracht vandaan zelfs maar 'overeind' te blijven!
De zin van het lijden...nee, vraag mij er op dit moment maar beter niet naar.

Terug naar de uitdrukking 'men lijdt het meest door het lijden dat men vreest'.
Hoe intens heb ik dat kunnen ervaren!
Vooral de angst deed mij lijden.
Angst dat het zo zou blijven..
Angst dat het erger ging worden...
Angst dat het een signaal was van een mogelijk vreselijke ziekte...
En niet alleen bij een fysiek lijden deed vooral 'angst' mij vaak de das om, ook bij geestelijk lijden.
Denkend aan gevolgen, denkend aan een toekomstloze toekomst, brak mij vaak het angstzweet uit.
Was ik in een gezelschap bijvoorbeeld, dan kon het angstzweet mij zomaar ineens van het voorhoofd druipen, angst dan 'men' zou zien dat ik...(enz.)

Boeddhisme en het lijden (klik)
Door me daar in te verdiepen ben ik een stuk verder gekomen ( en NEE ik ben geen boeddhist, ik ben gewoon die ik ben!)
En door keer op keer mijn eigen lijden te onderzoeken en daar waar mogelijk het lijden van de ander.
( En NEE ik ben geen zwaarmoedig mens! ).
De rol, de bevrijding van het lijden via het Christendom....Helaas daar heb ik het niet in gevonden, hooguit via het Jezus verhaal...middels 'vergeving'.
Nou kom ik toch plots op de rol van 'schuldgevoel' en verbitterdheid!
Ja, ook dat zijn heftige peilers waardoor lijden vastgehouden kan worden en versterkt.

Vergeving en het loslaten van angst, misschien wel de sleutels tot het oplossen van het lijden.
In ieder geval om minder te lijden onder dat lijden...

En nu even op zoek naar een passende foto bij dit stukje, in ieder geval het soort foto waar niemand onder hoeft te 'lijden'!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten