Webloggen, koken en het leven.

Het leven, mijn leven...

Hoe, wat  en waarom is persoonlijk, maar mijn leven is geworden tot een 'stuurloos' vrijgezellen bestaan.

Stuurloos, daarmee bedoel ik eigenlijk; Mijn structuur wordt niet meer (?) door anderen bepaald, elke dag weer, keer op keer moet/mag ik zelf het stuur in handen nemen.

Stuurloos houdt in dat ik regelmatig rij met losse handen!

Met andere woorden, dan zie ik wel welke richting ik op ga.

Het zit ook een beetje in mijn karakter want reeds m'n hele leven verzet ik mij tegen opgelegde structuur.

De kudde structuur.

Webloggen, koken en leven...

Ze hebben gemeen dat ik alle 3 zonder vaststaand recept doe.

Of mij dat bevalt en of het met die instelling 'lekker' is

is eigenlijk 'nicht im vrage'.

Het is hetgeen het beste bij me past en dat maak ik er dan ook van.

Het beste dat voor mij haalbaar is.

Ben ik een tevreden mens?

In grote lijnen zéér tevreden....

Alleen dat 'stuur en structuurloze' geven mij soms wat rusteloosheid.

Is dat erg dan?

Nee.

Waarom schrijf ik dit stukje dan?

Omdat ik schrijven leuk vind en vandaar uit dit schrijven benoem tot niet-schrijfsel.

Druk op het bijpassende label en je zult zien dat het er nog vrij weinig zijn.

Weer één erbij!

(@) < in plaats van de hihihi's en de hahaha's, die ben ik even zat. Toch zijn die soms van belang bij het niet gesproken woord, bij contacten waarbij intonatie en gezichtsuitdrukking niet aanwezig zijn. In ieder geval bij populaire schrijfsels.

Soms een doorn in het oog bij geletterden en intellectuelen. Hihihi.... (@)

Onderschat niet het belang van onbelangrijke schrijfsels.

Zij doen iets met de mens dat bij gerichte schrijfsels ( wetenschap, psychologie, spiritualiteit, levensbeschouwingen, fictie of non fictie;romans lectuur e.d.)

niet zo snel zal gebeuren.

Schrijfsel in het, uit het 'totale niet'.

Ze doen iets met je..

Of Niet.