Ineens bedacht ik mij, waarom besluit ik mijn 'dip' niet tot een keuze te maken, net als het loslaten dat ik nu doe van mijn (soms doodvermoeiende) goede gewoonten.
Gewoon besluiten eens even lekker niet in mijn kracht te zitten!
Het geen luiheid of andere negatieve 'kwaliteit' te noemen, maar het gewoon als besluit te zien om nu zo te leven!
Een heel goed idee en wellicht nog een waarheid ook, want wanneer herken je echt dat je je best doet voor 'de buitenwereld' of in eerste instantie voor jezelf?
Een besluit met muisjes...
Waarom met muisjes?
Omdat er hoe dan ook altijd een wedergeboorte volgt.
Het geslacht is al bekend, dat scheelt.
Blauwe muisjes.
Op werkwijze is dit stukje ook te lezen, maar dan met een zeer relevante toelichting.
Mijn vage humor, mijn symbolisch beschreven eigen werkelijkheden, ze mogen niet tot misverstanden leiden bij de volgers die mij na aan het hart liggen.
En met mezelf blijven ga ik heus wel 'stug' door hoor! (@)
En dan hier de eerste regel van de aanvulling via Werkwijze
En dan hoe een eigen schrijfstuk als dit, door mijzelf herlezen mij weer confronteert met dat zelfde zelf!
Goed zo Walter, dit ziet er war gezelliger uit!
BeantwoordenVerwijderenZowel je schilderwerk, als je verhaaltje.
Zo ken ik je weer.
Ik wens je een fijne dag toe en houd de moed erin.
Groetjes, Joke
Haha Joke, tussen alles door ben ik best vaak erg 'gezellig' hoor.
VerwijderenJij ook fijne dag.
Als ik er goed over nadenk doe ik dat tegenwoordig als vanzelfsprekend. Gewoon lekker niks positiefs als ik geen zin heb, Even besluiten tot lekker langzaam lui. drie ellen. Niks dip.
BeantwoordenVerwijderen