Hou je goed, zei Hij.

Zijn volgende bezoek..geen hond keek trouwens naar me om, behalve die mysterieuze Hij.
Ik had 'vrijheden' gekregen en mocht onder begeleiding naar buiten, mijn hart kotste ik bijna uit door deze bizarre afhankelijkheid..

'Hoe is het met je', vroeg Hij mij en ik keek hem argwanend aan.
Knettergek ben ik, lieve Hij vriend van me, al 2 keer in de isoleer gezeten omdat ik opstandig was!
'Schrijver, de wereld is gekker dan jij en de mensen hier zijn banger dan jij ooit nog zult worden!'
Ik hoorde een verpleger tegen Hem zeggen dat het niet gewenst was de patiënten onrustig te maken, dezelfde verpleger die mij een aansteller vond..
Buiten gekomen vertelde Hij mij; Je moet hier weg, morgen kom ik je halen.
Hou je goed en tot morgen.

En weer dacht ik dat ik hallucineerde, ik kneep Hem en Hij mij.
Ach, wat zegt dat eigenlijk nog, als je gek bent geloof je alles.
Die avond pakte ik mijn koffer in en nam gedwee mijn verplichte slaappil die ik op mijn kamer uitspuwde.
Wie was Hij dan toch?

Voor wat vooraf ging; 
druk op het Hij label hieronder.