Dat wat gebeurt, gebeurt nou eenmaal.
Het diepe graven ben ik een beetje zat.
Ik voel wat ik voel en daar moet ik het mee doen.
Erdoorheen...
Oude gevoelens steken ineens weer de kop op.
Hoe, waardoor en waarom?
Dat heeft dan weer erg met 'weten' te maken
en eigenlijk is 'weten' niet eens een werkwoord
als je het ontleed, weten is een dood zelfstandignaamwoord!
( Woordgrap)
Geduld met jezelf hebben, gecombineerd met wat geduldige vrienden om je heen..
Ja, dat helpt, net zo goed als gestaag doorgaan met wat wèl lukt.
Het is wonderlijk hoe een mens 'alles' heeft opgeslagen in body and soul..
( Herinnering is meer dan alleen het denken)
Een goede vriend zei tegen mij;
"Je bepaalt toch zelf wat je doet"...
Mocht ik 'God' vandaag treffen, dan zal ik Hem toch weer eens vragen hoe dat nou eigenlijk zit?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten