In ieder geval gooide het drinken van dat groene kruidenbrouwsel alles bij me in de war.
Was mijn vader niet echt toen hij ineens naast me zat en huilend mijn hand vasthield tijdens de vage klanken van Billy's 'vreemde fruit'? Ruim 5 jaar na zijn overlijden tastbaar aanwezig?
'Het is de thee', vertelde ik hem,'pa, het is de thee!'
Mijn vader nam voorzichtig een slokje...staarde voor zich uit, keek mij aan en beaamde het.
Het was inderdaad de thee en weg was mijn vader.
Mijn hand tintelde nog na van de druk die zijn hand op de mijne had achtergelaten en ik rook duidelijk zijn toen al ouderwetse aftershave, Old Spice.
'Strange fruit' van Billy leek eeuwig door te gaan, haar rauwe, door drank en drugs aangetaste stem vulde de duistere kamer als waarschuwing voor dat wat komen ging.
Een waarschuwing die haar niet meer mochten baten, voor mij bedoeld.
Was het een rood oog dat mij aanstaarde? Vanonder de gifgroene thee werd ik beloerd door het rode oog, af en toe een kwaadaardige knipoog gevend.
Langs de muur tekende zich een hoge schaduw af van een sluipende zwarte panter...het kon poespas toch niet zijn? Een telefoon rinkelde, het zwarte toestel uit grootmoeders tijd riep mij tot zich.
Waar moest je eigenlijk op drukken bij zo'n ding om op te nemen. Natuurlijk, opnemen, gewoon ouderwets opnemen.
Ik reageerde met een vragend; Hallo?
Hij was het...Hij.
Gelijk stond Hij pal naast me, zijn blauwe ogen als ijspegels priemend in mijn ziel.
'Wat ben je in godsnaam aan het doen, dwaas?'
Met de hoorn in de hand wilde ik zijn lichaam wegdrukken en drukte dwars door hem heen, ik voelde de weerstand van 'gebakken lucht'.
Je bent er niet, je bent er helemaal niet, riep ik nog..
Alles eerder op Werkwijze, daarna alleen nog daar te lezen.
Werkwijze loopt voor op dit verhaal, je bent gewaarschuwd!
(@)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten