Er was een film op tv, niet eens mijn soort film..
Toch bleef ik kijken en voordat ik het wist was er een traan en een glimlach.
Niet mijn soort film, maar ik keek tot het end...
Met een glas in mijn hand en melancholie in mijn buik, liep ik de kamer door.
Een vreemd gevoel van verdrietige vrede overviel mij terwijl ik dacht;
Stel dat ik hier alles weg deed, alles wat niet nodig was..
Zou het iemand opvallen?
Zou iemand zeggen; ik mis hier iets.
Ineens was ik vergeten waar het over ging en typte dit bericht.
films waar je mee kan lachen en wenen, dat vindt ik de mooiste films....
BeantwoordenVerwijderenAlles opruimen wat je niet nodig hebt, die gedachte speelt steeds meer in mijn bovenkamer. Al het overbodige wat er is en ik al lang niet meer mis maar er toch nog is.
BeantwoordenVerwijderenWie nooit eens iets opruimt
BeantwoordenVerwijderenraakt verzuipt in zijn hoofd!
Raar hoe mijn ogen en mijn hersenen toch een verschil van opvatting hebben. Ik zag een walnoot (foto) liggen tot mijn hersenen zeiden dat het een beeldje was! :-)
Gr.
P-TER
Walter,
BeantwoordenVerwijderenDat is heel zen, alles willen opruimen dat overbodig is. Ik las eens een heel goed boek over zen en één van de raadgevingen ging hierover. Niet lang daarna heb ik de daad bij het woord gevoegd en heelwat dingen weggedaan... het voelt als een verlossing... ballast uit het verleden, alles weg. Ik denk dat ik heelwat dozen met allerlei prularia die je tijdens de jaren verzamelt heb weggegeven voor een goed doel en ik heb wel 5 dozen met boeken die ik nooit meer zou vastnemen ook weggedaan naar de bib... Nadien voelde ik mij veel lichter... Dus denk ik dat ik het je kan aanbevelen! xxx