Hoe moeilijk is het soms om ergens doorheen te kijken?
We trekken bij eerste ontmoetingen vaak zeer onbewust allerlei conclusies.
Een soort automatische analyse..
Kleding, taalgebruik, verzorgdheid, enz.
Zelfs de geur van iemand, hoe subtiel dan ook, heeft invloed op wat de persoon je doet.
En dan het uiterlijk...leuk, niet leuk, hard, vriendelijk, knap, lelijk, maar ook hoe kijkt iemand uit zijn of haar ogen. Welke gelaatsuitdrukking overheerst, enz.
Die 'keuring' speelt zich vaak af in enkele seconden, misschien minuten en kan onbewust worden bijgesteld tijdens een langere ontmoeting.
Het klinkt niet bepaald spontaan, maar waarschijnlijk is het een natuurlijk gebeuren en zal bij de ene heftiger plaatsvinden dan bij de ander.
Een mens die nauwelijks teleurstellingen heeft gekend in het leven, zal er anders mee omgaan dan hij of zij die vol zit met negatieve ervaringen.
Toch geeft zo'n uitgebreide 'onbewuste' keuring een zeer eenzijdig beeld, want wat er allemaal achter of onder zit weten we niet.
Elkaar wat tijd geven is belangrijk en vooral elkaar een kans geven...
Maar...hoe zit het dan met intuïtie, namelijk gelijk 'voelen': Met deze persoon kan ik beter niet omgaan.
En wat is intuïtie eigenlijk?
Is ook dat niet een supersnelle analyse of is er dan toch meer dan alleen het denkvermogen?
Trouwens, hoe vaak zien we wat we willen zien en hoe vaak worden we beïnvloed door negatieve herinneringen...en projecteren we onze eigen angsten op die nieuwe ander.
Hoe dat allemaal bij mijzelf werkt laat ik voor de gezelligheid even buiten beschouwing. ;-)
Je kijkt tegen iemand zijn kop, niet in zijn kop.
BeantwoordenVerwijderen"Elkaar wat tijd geven is belangrijk en vooral elkaar een kans geven..." die zin springt eruit.
En intutie is ervaring met wat extra, wat je niet moet negeren, is mijn ervaring......
Hey Walter
BeantwoordenVerwijderenEn toch zeggen ze dat een eerste indruk vaak de juiste is...
Jouw stukje doet me denken aan dingen die ik recent gelezen heb in het boek 'Zen en het konijn in ons brein' van Tom Hannes. Die eerste indrukken en reactie komen naar het schijnt voort uit het oudste gedeelte van onze hersenen, dat we gemeenschappelijk hebben met de dieren. Ach er zijn zoveel theorieën over... Soms maak ik ook een foute indruk van mensen, bij mij dikwijls positiever dan hoe ze werkelijk zijn en moet ik dat nadien soms herzien, want iedereen heeft wel zijn kleinere kanten, die misschien ook pas later in het contact aan het licht komen. De reactie die we daar dan op hebben moet volgens mij zoveel mogelijk doordrongen zijn van mededogen want wij zijn evengoed niet perfect. Maar ik denk dat er ook veel onbewust gebeurt, zoals jij aangeeft, een soort selectie van wie ons 'aangenaam' overkomt en wie niet. De reflectie komt pas achteraf. Ik weet niet of dit per se slecht moet zijn. En ja, intuïtie... dat komt voor elk denken en voelen en zit meestal midden in de roos... Via de intuïtie vangen we veel sneller veel meer indrukken op dan we bewust kunnen en dit is dikwijls veel accurater dan wat we via reflectie, bewuste waarneming, enz. gewaarworden.
Ik wens jou nog veel succes met je zoektocht naar kennis en wijsheid, veel kun je zelf vinden door te mediteren, maar dat doe je al, denk ik...
Mediteren vind ik veel vruchtbaarder persoonlijk dan de zaken enkel met de ratio te benaderen... De ratio knipt alles in stukjes en met meditatie maak je er weer een geheel van. Dat is toch mijn ondervinding, maar natuurlijk volgt ieder zijn weg...
Na deze al dan niet wijze woorden, wens ik jou een goede nachtrust en een fijne week verder!