Te persoonlijk.

Als persoonlijke dingen te zwaar op mij drukken dan zoek ik vaak een uitlaatklep via mijn berichten hier.
Zo ook zat ik gister voor mijn toetsenbord met die bedoeling.
Na een stukje geschreven te hebben klapte ik dicht...
Het werd te persoonlijk.

Ook nu reeds heb ik dat gevoel, zelfs dit stukje is al te persoonlijk.
Maar er 'moet' wat veranderen in mijn leven...
Dat ik er niet eens over durf/kan schrijven zegt al genoeg.
Figuurlijk gesproken ben ik mij weer aan het 'inmetselen', de boel dicht aan het gooien en mijzelf onbereikbaar aan het maken voor 'de buitenwereld'.

Het gaat erg ver dit keer...
Vanmorgen werd ik wakker midden in een droom en ik wilde terug.
Maar de veilige wereld van die droom werd vaag en vlak.
De werkelijkheid veegde de droom weg als ware het een natte spons over een zojuist gemaakte aquarel.

Er gaat veel door me heen, te veel en voor een blog te persoonlijk.
In ieder geval voor dit blog.
Mijn schrijfpogingen van gisteren staan in concept opgeslagen.
Ik ga ze maar eens terug lezen en mogelijk dit bericht voortzetten op Werkwijze.



Werkwijze(klik)