Ze kan het niet.

Daar waar ik het al een beetje los kan laten kan zij het niet.

Buiten eten, buiten slapen..

Haar plekje in de keuken negeert ze..

Nog steeds gaat ze demonstratief op de tuintafel zitten

en dwingt haar eten daar naar toe.

Natuurlijk ben ik de gedwongene...

En dan rond 4 uur 'snachts wordt haar meester (slaaf) wakker en laat haar binnen.

Hare heiligheid stort zich dan op een stoel in het atelier, totdat..

Maar het kan niet eeuwig duren hè, die heerlijke zomer.

Zelfs haar baasje loopt overdag al niet meer naakt.

Nee, ze kan het nog niet..

Afscheid nemen van een heerlijke zomer.