Vastzittend, alles los gelaten.

Schilderen...ooit liet ik mijn realistische stijl los en begon 'los' te werken.
In het 'gewone' leven was ik flink vastgeraakt en door 'zo maar te gaan schilderen' zonder mij van allerlei regels iets aan te trekken, vielen steeds meer dingen op hun plek.
Het kostte mij 2 redelijk langdurige relaties, dat wel.
Toch gaan de dingen nou eenmaal zoals ze moeten gaan, ook al vind je dat tijdens zo'n periode  niet!
Mijn eigen werk kan ik absoluut niet gaan 'imiteren', dat wat ooit was heeft letterlijk zijn werk gedaan.
Nee, geen één van mijn oude werken is 'commercieel' en helaas (?) ben ik dat zelf ook niet.
Nooit geweest ook. ( Gezien mijn bankrekening)

Natuurlijk geef ik het schilderen nooit op, maar het is wel zo dat, als je heel lang geen auto meer hebt gereden en al jaren niet meer gezwommen hebt, het wel weer erg wennen is als je er weer mee begint.
Geen verkeersregels voor het schilderen, dus dan maar gewoon het diepe in?
Door weer te gaan schilderen zal ik niet tegen een boom of in de sloot terecht komen.
Er weer in 'verdrinken' zou echter wel prettig zijn.
Bijzondere tijden waren het dat ik alleen met schilderen bezig was.
Zelfs als ik het even niet deed.
Mocht je willen reageren op dit bericht, wacht dan even totdat ik mijn ogen dicht heb!
;-)