Nachtelijk provoceren.

Het stukje van morgenochtend zou doen vermoeden dat ik het hier geweldig naar m'n zin heb.
Niets is minder waar!
Toch kan ik, voor eigen bestwil, niets anders doen dan er het beste van maken.
En dat op zich lukt ook nog!
Maar mijn verbijstering over deze situatie blijft groeien, en ik voel me er werkelijk ontzettend alleen in staan!
Actief aan de slag om mij hier weg te krijgen zijn m'n broer en zoons totaal niet...
Dat past niet zo bij ze en ik neem het hen dan ook niet kwalijk'
Alles wat bij hen past doen ze voor me....
Het is zoals het is, dat kun je soms maar het beste denken!

Wat ik ook denk;
Hoe kom ik ooit uit deze gribus!
Bijna een misdadig systeem te noemen!
Werkelijk niets is hier gericht op het ondersteunen en beter maken van de mensen die hier tegen hun zin in verblijven.
Ja, er zijn er helaas al veel bij die de situatie gelaten ondergaan en geconditioneerd zijn tot afgestompte slaven van dit systeem.

Reken er maar gerust op, dat dit Systeem vindt dat ik het schandalig verkeerd zie!
Fijn-christelijk als ze zijn.

Voorlopig houd ik het bij provocerend, beschaafd gedrag.
Mijn 'beest' kan ook heel braaf zijn.
( Maar dat zal slechts een spel gebleken te zijn...)