Rare man, maar juist daarom raakt hij me enorm!

Eerst maar even rustig gaan zitten?

 Toch maar even wat goed nieuws eerst? 
Gistermiddag voor het eerst sinds tijden een gigantische ruzie per telefoon gehad met mijn jongste zoon.
Het ging plotseling werkelijk hart tegen hart!
Beide namen we geen blad voor de mond en als vader zijnde voel ik het als plicht de boel niet uit de hand te laten lopen...Dat leek helaas niet gelukt, na het gesprek kon ik niet anders doen dan het te laten voor wat het was..
Anderhalf uur later belde hij me...en dat was mooi! De lucht is geklaard en we kunnen weer gewoon verder! Allebei zeer opgelucht
Paar dagen daarvoor ging in de groep de kogel door mijn kerk, beschreven in ; Als de compassie verdwenen is.    Ik blijk het goed gedaan te hebben, gewoon oprecht trouw aan mezelf geweest!
Een paar dagen heb ik haar gewoon 'gelaten', gister aan tafel leek ze ineens een heel ander mens
Toch weer een mooi geschenk.
Wakker blijven kan echter nooit kwaad!

De hoogste tijd voor wederom een mild bericht...
Krishnamurti, regelmatig zie en zag ik hem in zijn filmpjes'.
Hijzelf is niet meer... Vele jaren geleden begon ik mij in hem te verdiepen,
ik werd er toen niet echt blij van!
Maar dat is door het Leven én door de jaren totaal veranderd.

Weer even een stukje van zijn hand;

'Indien u zich ertoe zet om te mediteren, zal het geen meditatie worden. 
Indien u erop uitgaat om goed te doen, zal de goedheid nimmer opbloeien.
Indien u ootmoedigheid aankweekt, verdwijnt ze.
Meditatie is als de bries die hier binnen komt als ge het raam open laat, maar als ge dit
opzettelijk opent, de bries als het ware uitnodigt, zal ze nimmer komen.
Meditatie is niet de weg van het denken, want het denken is listig,
met oneindige mogelijkheden tot zelf-misleiding, en dus zal het de weg van de meditatie missen.
Evenmin als de liefde laat ze zich najagen.'

Ja, nu kan ik weer opgelucht zeggen;

Welterusten!