Ze werd bijna een uitdrukking;
Afscheid nemen zoals Heintje Davids...
Hoe zou jij het liefst afscheid nemen?
Volgens mijn herinnering heb ik het nog nooit echt gedaan...
Natuurlijk wel op de gewone manier;
Je komt, je blijft een tijdje en zegt dan;
Nou, ik stap maar weer eens op...Doei!
De rij van mensen waar ik door omstandigheden
nooit afscheid van heb kunnen nemen...
is te lang.
Mijn blog is er te klein voor.
En dat is gelijk de reden dat ik het liever
'afbouwen' noem...
Maar 'afbouwen' duurt eigenlijk totdat
je tot stof wederkeert...
Van horen zeggen weet ik dat je elkaar
dan toch weer zult terugzien..
Zoals nu;
Ik zag ineens Heintje Davids weer voor me,
alsof ze nooit was weggeweest.
Wat ik nu ga doen, zet ik stilletjes bij meer lezen...
Hoever ik zal komen weet ik nog niet,
maar ik ga de categorie 'bloggen' (180) teruglezen.
Niet al te uitgebreid hoor, want 179 is toch wat veel!
Geen vaarwel , maar altijd tot ziens wat mij betreft.....
BeantwoordenVerwijderenMaar er zijn er inderdaad steeds meer waar ik afscheid van heb moeten nemen..... de rij groeit ook steeds meer gestaag....
fijn dat je even reageert,A. Want soms lijkt het een beetje of niet alleen de dood ons scheidt, maar ook de veranderende mentaliteit...
VerwijderenWalter, je vertrekt toch niet helemaal uit de blogwereld, je bent op je andere sites toch nog te volgen? Ik surf gewoon bij je langs en zie vanzelf waar ik uitkom.
BeantwoordenVerwijderenNee hoor, Ferrara vertrekken zal ik niet! Alleen is mijn leven zo veranderd, dat ik eigenlijk naar een nieuwe formule voor Spijkerbed zoek...Dank voor je reactie!
VerwijderenDat gaat je best lukken.
VerwijderenIk denk vaak na over afscheid nemen en hoop dat ik dat heel rustig kan doen als het zover is.
BeantwoordenVerwijderenOefening baart kunst. Hoop ik...😢
toch hoop ik dan weer dat je nog een flinke tijd blijft!@
Verwijderen