Tien jaar jonger!
Gisteren zat ik hier in de gemeenschappelijke tuin van het zonnetje te genieten...
Plots overviel het me:
Bijna niet te geloven, ik begin een oude man te worden!
Al die mensen in rolstoelen om mij heen...
😟
Toch is mijn moeder, ondanks haar uiteindelijke slechte gezondheid door de diabetes nog 84 geworden.
Met geluk én hard aan mijn gezondheid te werken, kan ik nog 15 jaar voor de boeg hebben...maar ja,dat weet iemand van 30 ook nooit zeker..
Maar toch, het idee...dat bewustzijn dat het leven niet eeuwig is.
Wat zeker een rol gespeeld heeft zijn de hectische veranderingen tijdens de afgelopen jaren van mijn leven.
Als alles maar een beetje door kabbelt, kabbel jijzelf rustig mee naar het ouder worden..
Als alles maar een beetje door kabbelt, kabbel jijzelf rustig mee naar het ouder worden..
Het zijn in feite juist de plotselinge overgangen die je bewust maken van wat er gaande is.
Tja, in een speciale gemoedstoestand schrijf je dit soort dingen.
Waar ik wel om kan lachen is dat onverwachte telefoongesprek met m'n jongste zoon, die opperde;
maar je bent toch een ouwe man en je was toch al grijs?
Oi,oi...dat was m'n baard wel behoorlijk en die kleur ik zo nu en dan een beetje bij...
Volgende week maak ik maar eens een 'ouwe man' selfie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten