In de 'zorg' terecht gekomen zijn.

Het is een regelrechte ramp.

Dit stukje gaat niet over wat er allemaal mis is in de 'zorg'.

Het gaat er gewoon over hoe het voelt om erin te zitten!

Want hoe voelt het als je niet meer gewoon even iets kunt hebben?

Net zoals we allemaal wel eens iets hebben...

In de zorg wordt er dan op je gelet...

Goeie zorg, slechte zorg,

het maakt in principe niks uit.

Op elke slak wordt zout gelegd.

Voelt dat eigenlijk niet veilig dan?

Is het niet heerlijk, om zo beschermd te worden?

Beschermd vanuit het 'beroep' van een ander...

Beschermd worden is geen beroep...

Het staat voor onvrijheid en betutteling.

Zo voelt dat..

In ieder geval zolang je nog kunt voelen.

En nee, het zijn je kinderen of je kleinkinderen niet

die gewoon zeggen;

Let je wel een beetje op, beste man?

Want...

Je zit in de Zorg!

Dit liedje van Frank Boeijen, 

Ga die wereld uit!

Kronenburg park...

Ook al ging het over totaal iets anders...

Het komt in mijn gedachten.