 |
| Waarom is je voordeur verduisterd? |
Plotseling was hij er weer, Erik, de NACHTWACHT.
Na een aantal akelige en zeer levendige nachtmerries, zat ik weer op de rand van mijn bijzondere bed, zelfgemaakt van lege statie-geld kratten.
De voordeur ging zachtjes open en daar stond hij weer, nog in het halfduister.
Toch waren zijn bijna lichtgevend blauwe ogen te zien alsof het om twee zaklampjes ging...
Hij vroeg me om even te wachten met het aandoen van licht.
'Waarom zijn je ramen verduisterd en zit je voordeur afgeschermd met een kleed?'
Dit keer moest die Erik werkelijk een droom zijn.
De stem was te zacht en zijn gestalte te duister, op die blauwe ogen na!
Zelf had ik reeds een flesje bronwater gepakt en bood hem er ook een aan....
'O, mijn ramen zijn verduisterd omdat er teveel licht brand op de galerij en dat hield mij vaak wakker, vandaar.
Het is mijn werk, wel handig want nu zijn de ramen gelijk een soort opslagplek.'
Erik las mijn gedachten en constateerde dat ik nog steeds in oorlog leefde.
En gelijk had hij.
Ik vertelde hem alweer het hele verhaal over mijn meest recente geschiedenis...
Ondanks dat hij met alle aandacht naar mij luisterde, wist ik dat hij alles reeds wist!
 |
| Helemaal rechts achterin kan je iets van hem zien.. Hij keek tussen mijn werk... |
'Het komt allemaal goed, Walter. Laat het maar los want er wordt voor je gezorgd'.
De vraag brandde op mijn lippen en ik vroeg hem;
maar door wie dan?
En weg was hij...als een schaduw in de nacht verdween hij.
De NACHTWACHT, Erik.
Aan het lege waterflesje kon ik zien dat hij daadwerkelijk geweest was.
....Of was het toch een droom geweest?
Maar dromen gebruiken toch geen aftershave...en die geur was zelfs in de ochtend
nog duidelijk aanwezig.
De andere foto's zie je bij meer lezen>
In de nacht geschreven en op de foto gezet...dus nu te moe om er een verdere toelichting bij te geven...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten