Loslaten en toch doorgaan!

Ter afsluiting van het onderwerp van afgelopen week; Loslaten.

Loslaten maar toch doorgaan, lijkt tegenstrijdig maar hoeft het niet te zijn!
Voor mij is een duidelijk voorbeeld het loslaten van de frustraties
die ik opgelopen heb, via Slingedael en Veritas.
Sommige mensen die ik ken zeggen vaak dingen als
'daar moet je maling aan hebben' of 'vergeet het nou maar en geniet gewoon weer van je leven !'


Zo werkt dat niet, tenzij je liegen tegen jezelf als oplossing ziet.
Erger nog..je kan er zelfs uiteindelijk ziek door worden.
Iets wegdrukken of gaan ontkennen is absoluut niet het zelfde als 'loslaten'.
Eigenlijk zet je iets daardoor vast...
En iets wat vast zit kan gaan woekeren.

Loslaten kan je alleen echt doen door iets eerst eens te gaan onderzoeken.
'Wat is het en hoe gebeurde het?" Daarna kijken of je er nog iets mee kunt, moet of wilt!
Als dat geschied is kan je inderdaad gaan loslaten.
Terug kunnen kijken zonder (onnodige pijn of verdriet).
Pijn en verdriet eerst toelaten , ze hebben juist vaak een helende functie,
pas daarna kun je gaan verwerken...

Goed, weer even over mijn eigen traumatische ervaringen;
Het loslaten van pijn en verdriet is mij zowaar gelukt!

Maar aan dingen werken...daar blijf ik mee doorgaan.
Alleen maar nu mijn schouders gaan ophalen en denken;
Ach, ze bekijken het maar!
Nee, want zo draag je bij om onrecht in 'de wereld' steeds weer vast te zetten.
De nieuwe tijds mens zit zo niet in elkaar!
Wij leven met de anderen en strijden ook voor de anderen...

😊