Bewust afscheid nemen van het leven....(Een zinloos schrijfstuk?)

Zou je dat kunnen?
Niet vanuit pijn, niet vanuit verdriet, zelfs niet vanuit wanhoop en teleurstelling,
nee... gewoon bewust van alles dat is!

Dat zou de meest extreme vorm van loslaten zijn.
Het lijkt me prachtig als je zover zou kunnen komen...
Een simpel afscheid, zonder jezelf geweld aan te doen,
zonder theatraal dramatisch gedrag.


Heel simpel kunnen zeggen;
Het was bijzonder, het was prachtig!
Maar het was...

Dit heb ikzelf ooit meegemaakt, toen ik alles kwijt leek te zijn.
Dan dacht ik, vanuit een volle overtuiging;
Het was mooi...
En dan viel ik al snel in een makkelijke en diepe slaap.

Het is natuurlijk niet 'n bedoeling om je somber te maken want dat ben je of dat ben je niet!
Iemand even opmonteren kunnen we wel!
Net even die 'lichtflits' met een ander delen...
In dit geval met jou.

Zo nu en dan praat ik met mensen en zo nu en dan lukt het mij om door die buitenkant heen te dringen en op zo'n moment Verlicht je elkaar even.
Wat grappig om ineens te denken;
Dit is een zinloos schrijfstuk. te zwaar, te licht, te lang en ook veel te kort!
Ja, ik voel het nu al, Spijkerbed 2020 gaat een solo-project worden...zonder bezoekers.

🙅🙌

Spijkerbed is dood.

Lang leve Spijkerbed!

Was dat niet; De Koning is dood,

lang leve de koning?

💚

😤