Ook door naar anderen te kijken en dat bij mijzelf bevestigt te zien, ben ik gaan ontdekken hoe lichaam en geest in feite onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
In het verleden heb ik mij daar ooit extra in verdiept en heb nog enkele boeken daarover als naslag werken staan.
Maar het gaat allang niet meer over die boeken...
Het gaat mij nu om het wezenlijk ervaren vanuit de heelheid van het totaal mens-zijn!
"Ziek" worden ( alles daarbij inbegrepen ) bekijken vanuit de visie dat lichaam en geest één zijn kan je een breder perspectief geven, mits je er een waardeoordeel aan geeft als; ziek worden of zijn is je eigen schuld!
Dan ga je volkomen voorbij aan het feit dat ieder mens lerende is en ieder mens een persoonlijke weg te bewandelen heeft die voor ieder uniek is en past bij hetgeen hij of zij te leren heeft ( mag/kan ) in dit leven.
Naar mijzelf kijkende op dit moment; Ik ga harder dan ik werkelijk aankan en zelfs dan ik wezenlijk, puur los van mijn omgeving, wil! Ben ik zo dom dan dat ik mij mee laat slepen door de goedwillende betrokkenheid en inzet om mij te helpen, van anderen?
Natuurlijk niet, maar zolang ik mij maar bewust blijf van mijn eigen grenzen en mijn eigen werkelijke belangen, is er niets aan de hand. Integendeel, hulp en enthousiasme van anderen stimuleren mij enorm.
Het mag echter niet zo zijn dat de grens van mijn eigen behoefte vervaagd in de behoefte die in feite de behoefte van anderen is.
Bewust in het leven staan...niet altijd makkelijk gedaan, maar toch onvermijdelijk als je eenmaal die weg bent ingeslagen.
Terug naar het onderwerp; Samenhang tussen lichaam en geest.
In mijn situatie geeft mijn "lichaam" ( samen met geest natuurlijk ) mij een subtiel signaal van huidirritatie.
Je kent vast wel een herkenbare vorm daarvan bij jezelf; je bent geïrriteerd en krijgt daardoor een prikkend gevoel in je gezicht of jeuk door nervositeit, zweet in je handen door spanning, noem maar op. Zo zijn er veel signalen die iedereen kent, zonder meteen te hoeven 'geloven' in deze theorie achter het "ziek zijn" of "ziek worden".
Nogmaals, zoals ik vaker in mijn stukjes verwoord; "weten" wil nog niet altijd zeggen dat je er iets mee kunt, toch kan het een begin van inzicht of anders denken worden.
Via internet kun je vast wel diverse soorten van informatie inwinnen aangaande dit onderwerp.
(Mijn boeken staan op dit moment opgeslagen in dozen, vandaar...)
Het was voor mij een eye-opener mij daar eens in te verdiepen.
Niets is echter zaligmakend en geen enkel 'inzicht' werkt direct.
Dingen gaan pas werken als ze zich aan de mens zelf gaan bewijzen door ondervinding en...door oefening.
Wat mij betreft; ik 'moet' en wil het wat rustiger aan gaan doen, welke waardeoordelen anderen daar ook over mogen hebben.
Denk aan de eenheid van, gezond lichaam, gezonde geest....mensen.
