Bipolaire stoornis, ongeneeslijk?

Eigenlijk zegt het begrip het zelf al;

Stoornis, het is een stoornis als je er niet mee om kunt gaan!

De toon voor dit stuk is gezet, een persoonlijk stuk vanuit een persoonlijke ondervinding.

Mijn 'waarheid' kan hierin nooit de jouwe zijn, het kan hooguit een stimulans zijn om naar eigen 'stoornis' te gaan kijken om opnieuw te onderzoeken, hoe je er anders mee om kunt gaan dan middels het verdoven met medicijnen.

Sommige beweren dat de medicijnen meer doen dan dat, ze vullen het 'ontbrekende' stofje aan!

Wat zou je er van zeggen je lichaam de kans te geven zèlf dat ontbrekende stofje weer aan te gaan maken, of, slim als het lichaam is, er een alternatief 'stofje' voor in de plaats te produceren?

Wat is het nou eigenlijk, dat bipolaire?

Hou me ten goede, er komt geen wetenschappelijke verklaring, dat mogen de heren en dames wetenschappers voor zichzelf doen...zodra ze die eigenschap bij zichzelf ontdekken.

De basis van bipolariteit is in feite dat de mens tussen 2 extreme uitersten leeft en constant daarin wordt meegetrokken. Tegelijk doet het die mens vaak zijn emoties heftig ervaren en gaan deze veel dieper dan bij de gemiddelde mens. Positief gezien is de bipolaire mens zich bewuster van de uiterste mogelijkheden die in feite elk mens tot zijn beschikking kan hebben. Al naar gelang de persoon die de 'bipolair' van huis uit is ( je kan denken aan dingen als karakter, opvoeding, sociale positie) zal de 'stoornis' zich anders kunnen uiten.

Levend in een maatschappij die de 'ontdekte' eigenschap het liefst zo snel mogelijk weer afgedekt ziet.

Die eigenschap zou ons namelijk wel eens goed wakker kunnen schudden hoe we nog steeds onszelf aan het verloochenen zijn en wij elkaar uit angst onderdrukken. Angst voor vrijheid waarnaar we juist allemaal zo verlangen.

Maar vrijheid kan geen vrijheid zijn zonder verantwoordelijkheid...

Dus verdoven die handel!

Het leven is al confronterend genoeg!

'Nee, niks daarvan !'; riep harder en harder die innerlijke stem van me.

Hij riep op den duur zo hard dat men het beter vond mij op te sluiten, want dwars door alle vreselijke en geestdodende medicatie heen bleef ik strijden voor vrijheid.

Vrijheid van geest, vrij om lief te hebben vanuit die ik was, die ik ben!

Het had één lang schrijfstuk 'zullen' worden, maar een 'wordt vervolgd' lijkt mij meer ruimte geven voor eigen benadering.

Een benadering, een omschrijving in de 'rust' van het nu.

Wordt vervolgd dus.

Het meeste dat ik er reeds over geschreven heb op dit blog kun je hieronder vinden;

PS(KLIK)

of

PenV(KLIK)

ook zul je het één en ander terug vinden in;

VERSLAVING(KLIK)

Het is echter wel zo dat onder de 3 categorieën  je soms dezelfde artikeltjes tegen kan komen.

Met de billen bloot, zullen we dan maar zeggen....