Bij gebrek aan nieuw werk....m'n oude palet!Wat kan een mens toch enorm afzakken, hè...
(smile dan maar)
ik ben~ben ik?
2 uur geleden
dinsdag
Ik heb nog maar één maand!
(kleine Wally op foto) .Graag zou ik 60 als de nazomer van het leven omschrijven, een nuchter rekensommetje bepaald dat het late herfst, zo niet, reeds winter is!
Elk rond getal van de leeftijd lijkt een symbolische waarde te hebben, dus 23 december aanstaande ben ik rond en symbolisch.
Jong van hart zijn en voelen, is dat een smoes om je ware leeftijd te omzeilen?
Nee hoor, absoluut niet!
Ik zie regelmatig mensen om mij heen die stukken jonger zijn en al 20 jaar zestig lijken te zijn. Althans die 60 zoals ik vroeger dacht te moeten zijn op die leeftijd.
Het is natuurlijk wel zo, dat langer geleefd hebben met zich mee brengt meer ervaren te hebben.
Maar als ik om mij heen kijk zegt ook dat verder weinig....
Kijk, dat ik mij van binnen leeftijdloos voel, dat houd ik liever voor mezelf.
Als tegemoetkoming naar dit geheim in mezelf....
Ik bevind mij in de nazomer van het leven. ( ik duld geen tegenspraak, anders ga ik slaan!!!)
Een plezierige leeftijdloze dag toegewenst.
maandag
Waar hoor jij bij?
Is ergens bij willen horen een boosdoener, misschien wel dè grote boosdoener? De zinnige kant er van; tijdelijk een groep zijn om iets te kunnen bereiken.Met de nadruk op tijdelijk. Het gevaar van permanente groepen is het wij/jullie gebeuren. Want zonder het wij/zij gevoel kan er geen oorlog zijn. Helaas begint het wij/zij gevoel al vaak snel nadat er sprake was van het ik/jij gevoel.Het belang van het IK gevoel wordt vaak gezien als egocentrisch of egoïstisch. Toch hoeft dat niet zo te zijn, integendeel, het kan ook een manier zijn om met je kwetsbaarheid te leven en niet de ander mee te sleuren in je innerlijke strijd. Maar hoe ben je IK, zonder een JIJ? Dan kom ik op het transparant zijn, althans pogen te zijn. Ik, dus mijn IK streeft er naar te verzamelen en uit te zoeken wat bij me past, wat goed is en wat noch anderen noch mijzelf schaadt. Mooier zou nog zijn te streven naar wat een ieder laat groeien om tot liefde te komen. Is dat een onmogelijke taak? Nee, maar wacht niet op resultaat, maar leef het van dag naar dag. Schoon worden door je diepste haat te ervaren, je grootste walging, je ultiemste afkeer en je zwaarste vooroordeel. Wees het allemaal zelf voor een moment.... Er net zo lang naar 'kijken' totdat ze oplossen, oftewel in jou transparant worden. Dit is herhaaldelijk een onderwerp voor mij, juist omdat ik keer op keer weer ervaar hoe dit onderlinge verdeeldheid oproept en in stand houdt.
Ongegeneerd negatief zijn.
Als positief ingesteld mens lijkt me dat best eens prettig.Want laten we eerlijk zijn, iedereen heeft af en toe van die kleine onbelangrijke onhebbelijkheden die je toch liever niet ten toon spreidt?
Gewoon hier ter plekke even ronduit bekennen dat ik momenten heb dat;
(schrik niet!)
Even niks me raakt, dat ik even geen liefde of begrip voel, dat ik even denk: Ga toch fietsen man, wat kan mij de wereld schelen! Ik heb effetjes geen zin om iemand te zijn! Mag ik!
Zal ik nu maar snel zeggen dat ik het bovenstaande niet meen en die momenten nooit heb!
Net zoals jij ze ook nooit hebt?
Volgens mij begrijpen we elkaar..dank je. Kus, knuffel, hug of schouderklopje.
Je mag kiezen.
zondag
Een wolk van verdriet...
Daarnet, tijdens mijn ( dit keer geforceerde) powerwalk, overviel mij een gevoel van totaal verdriet.Niet het verdriet van een huilbui of het verdriet van; "och, arme ik!", nee het was een gevoel alsof een wolk mijn lichaam vulde.
Voor het eerst leek ik mij bewust te zijn van een verdriet dat ik via de moederschoot ontvangen had. Het verdriet van de genen, zou je bijna kunnen zeggen.
Natuurlijk gingen mijn hersens direct aan de slag met het verdriet en de pijn van na het geboren zijn! Ik ben er niet ingetrapt....
Niet dat ik het verdriet ga wegdrukken of ontkennen, nee dat niet.
Ik laat het daar waar het hoort..verleden tijd.
Maar die totaal wolk, ja daar ga ik iets mee doen, dat wel.
Zonder dat nu weer verder uit te diepen, ook deze bewustwording heeft te maken met het loslaten van verslaving.....
Tussen onverschilligheid en angst.
Waar laten we ons door leiden eigenlijk, of liever...wat heeft soms de overhand?Als ik naar het wereld gebeuren kijk, zie ik veel misstanden. Meestal veroorzaakt door hebzucht of machtmisbruik.
Kijk bijvoorbeeld naar het hele banksysteem, dat is daar volledig op ingesteld!
Dat wat ooit zinnig en van algemeen nut was is uitgegroeid tot een hebzuchtige vergaarbak, sluw in stand gehouden door ons aan te spreken via onze eigen hebzuchtige behoeften!
Hetzelfde zie je zo nu en dan gebeuren bij onze "leiders", de grote zowel als de kleinere...
Angst en onderdrukking zijn vaak voedingbodems van religies en systemen!
Want als je deze regels niet volgt, dan zul je zeker...dit en dat zus enzo!
Als je als weldenkend mens het "goede" wil...wat kan je er dan eigenlijk mee?
In ieder geval een weg kiezen die jij als individu mogelijkerwijs denkt aan te kunnen en er zelf niet aan bijdragen als het gaat om hebzucht en machtmisbruik.
Dat op zich lijkt een kleine bijdrage, maar een bijdrage die in ieder geval haalbaar kan zijn.
Laat noch onverschilligheid, noch angst je raadgever zijn.
Vergeet niet dat alles uiteindelijk met iedereen te maken heeft, en dat de zorg voor het geheel tevens zorg voor hetzelf is.
zaterdag
Roken is een zegen...?
(haak niet te snel af tijdens het lezen...)Weet je waarom het een zegen is?
Het is namelijk een fantastische methode om even ongestoord jezelf te kunnen zijn en je te midden van anderen te kunnen ontspannen.
Een zalige manier om na te kunnen denken, zonder stress.
Ook is het een goeie ondersteuning bij een zwaar en confronterend gesprek!
Trouwens, je kunt je er zo heerlijk een houding mee geven als je onzeker bent...
En, heeft de rokende lezer er al snel een sigaretje bij gepakt?
Want blijkbaar kan je bovenstaande niet op een andere manier bereiken...toch?
Het zijn allemaal dingen die ik mezelf wijsmaakte toen ik nog rookte...los nog van het idee; "waar moet ik in godsnaam m'n handen laten als ik niet rook?"
Is het echt nodig dat ik dit stukje nog verder uitdiep en ga uitleggen hoe het werkt en wat roken eigenlijk met een mens doet?
Volgens mij niet, trouwens...ik ben de man van de korte stukjes!
Vandaag wist ik niks.
Helaas heb ik me daar niet aan kunnen houden, nou ja, helaas?Na het onderstaande stukje geschreven te hebben over Waarheid, had ik behoefte om weer eens te snuffelen tussen mijn werk.
Zou ik iets toepasselijks kunnen vinden bij; Vandaag wist ik niks? Ik zal consequent zijn...
ik weet het niet!
Toch ga ik even zoeken, altijd leuker dan onrustig in bed liggen woelen.
Oja, fijn weekend nog!
Wakker....(nacht 1:32 uur)
(een tijdelijke waarheid, gefotografeerd)Het begon luchtig, in bed liggen en gaan nadenken over Waarheid.
Niet aan te bevelen voor een vlotte nachtrust!
Maar één ding levert het me wel op; begrip waarom ik behoefte heb om stukjes kort te houden...Dus bij deze mijn zoveelste poging.
Waarheid is het witte doek van de schilder, het lege vel van de schrijver, het zwijgen van de zanger.De Waarheid onder ogen willen zien is bijna als zonder in de spiegel te kijken je eigen ogen willen zien.Dan te bedenken dat de mens de illusie heeft het ontstaan van het Zijn ooit te zullen vinden.Wat kan er nog erger dan dat met zichzelf in tegenspraak zijn?Nog een gekkere stelling; zal de mens er nog zijn als hij ontdekt heeft dat Zijn alles is wat er is?
(Wat denken jullie, zal ik de slaap nog vatten na deze overdenking? Ik kan natuurlijk ook gewoon Zijn....toch?)
vrijdag
Frustraties.
Een begrip dat vooral als negatief gezien wordt.Kan het ook anders dan?
(als toegift zal ik onder aan dit stukje de mijne beschrijven!)
Het is zo makkelijk om alles wat mislukt in het leven, te verklaren van uit opgedane frustraties. Frustraties, als zijnde negatieve ervaringen waardoor je vast kan lopen.
Wel eens bij stil gestaan dat een mens, juist door frustraties, tot grote prestaties kan komen?
En dat je de eigen frustraties ten goede kan gebruiken door ze eerlijk te bekijken en proberen in te zien hoe je er iets positiefs mee kunt doen?Kijk bijvoorbeeld eens naar jezelf op deze manier; waarom wil ik mijzelf of anderen bepaalde dingen bewijzen?
Kan ik er van uit gaan dat ik goed ben zoals ik ben, wetende dat je als mens zowiezo altijd je best doet. En doe je dat niet...Kijk, dan ga je dus negatief om met je frustraties!
Misschien nu het juiste moment om de mijne te omschrijven, louter als voorbeeld hoe het kan werken.
De frustratie; uit een gezin komen waar iedereen ziek was, uitblinken door gezondheid en een goed stel hersens....besloot ik blijkbaar mij aan te passen aan dat gezin.
Ik werd "ziek" en ging onder mijn niveau functioneren, en dat alles om de anderen geen pijn te hoeven doen of te moeten confronteren.
Positief er mee omgaan in het nu; ik heb geleerd mededogen te hebben en pijn bij anderen te herkennen. Ik heb leren zien wat een mens zichzelf kan aandoen en wat mensen elkaar daardoor aandoen.
En wat dat niveau betreft?
Ik ben in staat mijzelf en mijn denken te vertalen in talen die verder gaan dan de wereld talen.
Wat overblijft is hetgene dat je door "God" gegeven is...hoe dat zit weet niemand werkelijk.
Een reden te meer om elkaar niet te veroordelen en elkaar te nemen met beperkingen en al.
Inclusief onszelf met onze eigen beperkingen.
donderdag
Kennismaking lijkt afscheid.
Het voelt vreemd, de kennismaking met een leven zonder verslaving is eigenlijk een voortdurend afscheid.De helderheid die steeds meer groeit geeft soms een gevoel van vervreemding.
Al het overbodige, alle valse versieringen beginnen meer weg te vallen en de "Waarheid" die ik ooit door een waas waarnam, wordt onvermijdelijk.
Niet zien wat er werkelijk was, lukte bij mij nooit, daar kon geen alcohol tegen op. Gelukkig werkte dat niet anders bij vreugde dan bij pijn. Beide ervoer ik, maar nu de mist van de verslaving verdwijnt besef ik dat ik wezenlijk naakt in het leven sta en dat de contouren van mijn ervaringen zoals ik ze nu beleef zich glashard aftekenen tegen een soms verblindende blauwe hemel.
Een verslaving werkelijk loslaten heeft enorme gevolgen, vooral als je ook het begrip "ex-verslaafde" niet gaat koesteren als een verworvenheid en totaal in het nu gaat leven.
Één ding voelt erg verrijkend...alles wat ik ooit las en tot mij nam, aangaande verlichting en bevrijding van een belastende vorm van het ik ervaar ik nu intenser, juist dankzij de mist van een verleden dat ik achter mij laat.
Het is niet altijd makkelijk, helder kijken, helder ervaren...zonder figuurlijke schade aan het netvlies op te doen, maar het is enorm de moeite waard.
Dankbaar voor het feit dat ik de diepte van een verslaving heb mogen kennen.
woensdag
Als ik met "God" praat.
Praat ik dan met God?Ik, ongelooflijke ongelovige?
Ja..ik praat ermee en heb mijn verzet opgegeven om "het" God te noemen.
De naam God is ontzettend belast en wordt nog steeds behoorlijk misbruikt, of je het nou Allah of God noemt.
Eerst was God de boeman en nu is Allah aan de beurt! Wat bezield de mens toch als het gaat om eigen verantwoordelijkheid en eigen geweten?
Dus heb ik God, als benaming maar gewoon mijn eigen beeld geven. De mijne heeft humor en dolt met me, vraagt mijzelf na te denken, doet het echt niet voor mij!~Ruimt niet mijn rotzooi op, maar werpt mij stoffer en blik, dweil en mop toe en zegt; aan de slag, apekop dat je bent!
En hoe "onze" gesprekken er verder uitzien?
We hebben afgesproken dat tussen ons te houden, want stel je voor!
Af en toe.
Een dagje rustig aan doen met eten, dat is beter dan al dat dieet gedoe.In ieder geval doet de foto het leuk en dankzij het er mee bezig zijn om tot dit plaatje te komen,
heeft het me nog gesmaakt ook!
Aktieve meditatie?
Rusteloze, nee eigenlijk liever; bewegelijke, actieve mensen, hebben soms moeite met de geijkte manier van mediteren.
Namelijk, het "zitten" en naar binnen keren om tot innerlijke stilte te komen en mogelijke "inzichten" in hetzelf en het Zijn te ervaren.
Een andere manier om "hetzelf" te ervaren is de volgende;
zorg in ieder geval dat je even de tijd en de privacy hebt om dit te doen,
zet je pc aan (zou mij verbazen als hij nu uitstaat trouwens!) en zet bijvoorbeeld dance of house muziek aan via je windows media player en zet het beeld op visualisatie; Alchemie, willekeurig. Prettig is het als je daarbij 2 van die simpele haltertjes hebt van 1 kilo per stuk. En ga aan de slag! Dance met het ritme mee, liefst een half uurtje of zo.
Ga er lekker helemaal in op en je zult een aktieve "meditatie" ervaren.
Maar waarschijnlijk vind je het beneden je stand of niet iets voor jouw leeftijd???
Ach, doe het dan gewoon eens stiekem en vertel het alleen je hond of je kat...
Abonneren op:
Berichten (Atom)
