Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









donderdag

Confrontatie; Ik blijk een chaoot!



Heinsberg, Duitsland.
Het kan met de veranderde situatie te maken hebben, want ineens voelt alles anders.
In huis werkt geen enkel systeem meer, terwijl ik boven de was halverwege aan het opruimen ben, sta ik plotseling in de keuken en was rommelig af en terwijl ik eindelijk een ontbijt klaarmaak, zit ik weer boven om iets te pakken wat ik acuut vergeet als ik boven ben..
Verder gaat het goed met me!
Hahahaha...


Inderdaad, je raadde het al.. ;-)



Zou je me geloven als ik zeg dat dit Gouda is?
Hihihi.


Vanwege het mooie weer.


En toen belde Jan uit Roermond me op...
Hij kwam met de trein naar me toe en ik als een haas de hele boel hier opgeruimd!
Getverderrie, straks word ik nog een nette vent!
Hihihi...
Dus na het eten weer samen gewandeld.
Mijn genietklieren staan zowat op springen!





















Dit keer geen iPhone foto's, maar gewoon weer eens mijn trouwe Olympusje gebruikt.
Maakt toch eigenlijk prima foto's!


woensdag

Bloggen.

Bloggen is iets vreemds, althans voor mij.
De mensen die ineens verdwenen vergeet ik niet.
Bij sommige vraag ik mij af; Wat is er met je gebeurd?
Zo was er een 'Jacky' of misschien schreef je dat anders.
Ineens was ze weg en ik meen me te herinneren dat ze kanker had.
Dat blijft mij bij, aardige mensen die ineens verdwijnen.
Natuurlijk is het een 'vluchtig' wereldje, maar toch niet voor mij.
Ik ben best gehecht aan mijn bezoekers, aan Joo, aan Geri, aan Kagib, aan A, aan Lutje, aan Cilia, aan Fotorantje, aan Joke en aan Elly, aan ja zelfs aan hem, Het Groene gezicht (hihihi) En laat ik Eveline niet vergeten en ook Gerda en Klaproos niet...en ooit John Knappers, vooral niet te vergeten Marius die helaas niet meer is en van wie ik wat mocht erven.. En natuurlijk Marieke... Natuurlijk ook mijn nieuwe buuf! Sexy!!! Hihihi...
En er waren ook andere voorbijgangers die zich toch een stukje in mijn hart genesteld hebben.
Blijkbaar groot van hart. ;-)
Ferrara, Maison Louise, en dan Es en ook nog ....eigenlijk moest ik dit niet doen, dat vermelden, want vaak vergeet je dan de beste paarden van stal.
Aan alle blogpaarden, ik ben erg blij met jullie, ook met degenen die ik niet vermeld heb.

En dan tot slot het beste paard van stal?
Marjolijn! (klik)

Uiteindelijk lijkt bloggen een besloten clubje te worden en dat is aan de ene kant jammer en aan de andere kant leuk en logisch.
Want hoeveel contacten kan een mens werkelijk aan en er een warm hart bij houden?
Nee, aan facebroek doe ik niet meer.\
Mijn facebroek zakt er van af.


Het is goed te doen.

Reizen met de trein, afstand voel je nauwelijks.
Tenzij er weer eens van alles mis gaat bij de NS.
Ik ga het echt geen ProRail noemen hoor, je kan wel aan de gang blijven.
Door al die privatisering is er meer winstbejag dan ooit en de service schiet er behoorlijk bij in.
Erg dom van die bedrijven...heel erg dom.

Oi, nu ga ik alweer maatschappij kritisch schrijven.
Op de een of andere manier gaat dat steeds vanzelf, dan kies ik voor leuk, gezellig en oppervlakkig en voor dat je het weet...

Maar we waren in Heinsberg, net over de grens in Duitsland dus.
Donkere wolken en net toen we op een terras gingen zitten kwam de hete zon!
Ai, en die gigantische winkels daar!
Als ik er langs loop gaan mijn hersens op hol.
Nog even dit;
Zal de communicatie de wereld redden?
.

dinsdag

We houden het toch maar gezellig.


De dingen die ik al lang niet meer deed en waarvan ik dacht dat ik ze niet meer leuk vond...
Ik blijk ze leuk te vinden!
Wonderlijk hoe je leven zomaar kan veranderen.
En wat heb ik er eigenlijk zelf voor gedaan?
O ja, zou het bijna vergeten...iemand gewoon uitnodigen om langs te komen!
Eigenlijk ben ik van slak tot naaktslak geworden, in zeer korte tijd.
Ik kroop heel snel in m'n huisje en dat leek me te bevallen omdat ik al jaren niet beter meer weet.
Dacht eigenlijk dat ik niet meer in de wereld zou kunnen wennen.
De afgelopen 7 jaar waren mijn 'uitstapjes' summier.
Het liefst was ik toch alleen en begon erin te geloven dat ik dat echt het prettigst vond.
Onder de mensen in een restaurant of in dat thermaal gebeuren, ik voel me weer als vanouds als een vis in het water!
Gewoon weer 'winkelen' in een drukke boel..
En ervan genieten, er plezier aan beleven.

Sommige dingen kun je nou eenmaal niet alleen, al zou je het willen.
Op een bepaalde manier is samen genieten ( plezier beleven) toch heel anders dan alleen.
Ik was het bijna vergeten...

Vandaag dus een extra bericht, het vorige moest gewoon even omdat ik nou eenmaal ook leef in de grotere wereld.

En, voor als je het nog niet door had, het heeft te maken met Jan...
Jan geniet van het feit dat ik geniet en ik geniet als Jan z'n ogen gaan flonkeren van plezier.
En dat op mijn leeftijd!
Hahahahaha!!
Dank je Jan.

Natuurlijk maak ik mij zorgen.

Natuurlijk maak ik mij zorgen over alles wat er in de wereld gebeurt.
Ernstige zorgen over dat extremisme.
Ik zou er graag 'positief' over schrijven hoe het aan te pakken, hoe die bizarre vuurhaard te doven!
Maar het gaat zoals het gaat en ondanks het feit dat wij er allen deel aan zijn..

Mijn hersens gaan op tilt af en toe..
Ik heb geen inzicht in haat.
Hoe kan je niet inzien dat we allemaal familie zijn, allemaal broeders en zusters, ouders en kinderen!
Wat een achterlijk gedoe...koppel het aan een religie...
Ik kan er helaas niet meer niks over zeggen, maar ik hou me in..
Een fijne dag, lieve mensen..en
kijk eens wat jij zou kunnen doen voor de liefde en voor het begrip.
Zelf ben ik daarin even de weg kwijt.



maandag

Pielen op de iphone.

Dit weekend weer in Roermond geweest.
Leven bij de dag en plezier maken..
En natuurlijk gaat ook het 'gewone' leven door.
Op mijn iPhone kan ik in principe bloggen, net als op mijn vaste pc.
Maar ja, het scherm(pje) is klein, dus kwam mijn blogbericht abusievelijk op Werkwijze terecht.
We hebben weer leuke dingen gedaan, o.a. naar een thermaalbad. Dat is toch best een hele belevenis!
In ieder geval voor deze (ex) kluizenaar...En ook nog in Duitsland geweest om uit eten te gaan en ook nog een leuk stadje bezocht en ook nog...
Toen we in de avond film keken stortte ik regelmatig in slaap.
En die Jan die kan er wat van...

Mij stiekem op de foto zetten..
Ach, soms ben ik de schaamte voorbij...Het is zoals het is.
We verstoppen het liever voor elkaar en daardoor ontstaat schaamte.
Gewoon met de billen bloot op de foto!
O nee, ik bedoel, gewoon snurkend en uitgezakt.
Met de billen bloot is een uitdrukking!

zaterdag

Een paar daagjes...

Blogpauze


Mocht je op een vragende manier reageren (dat gebeurt wel eens) zal ik mijn best doen daar gehoor aan te geven!
Met positieve mensen ben ik altijd blij, zelfs met negatieve.
Helaas komen die niet meer op mijn blog.
:-)))

Voor vandaag even geen reactie mogelijkheid, vanwege...
;-)

vrijdag

Over de menselijke dingen.



Je bent ergens, je loopt ergens op weg naar huis.
Oei, eigenlijk moet je erg nodig naar de wc..
maar daar is voorlopig geen mogelijkheid voor in zicht.
Dan maar wat sneller lopen.
Nog 15 minuten te gaan.
Ai, en je hebt nog een lichte broek aan ook!
Bijna thuis, het zweet staat je op het voorhoofd.
En dan vlak voordat je met samengeknepen billen je sleutels pakt....
Verder mag je raden wat er gebeurde. ;-)

Ergens tegen op zien en niet precies weten waarom.
Toch ben je nerveus en denk je aan van alles wat mogelijk mis zou kunnen gaan.
Je vertelt het tegen een goede vriend of vriendin die dan zegt dat het nergens voor nodig is want..enz.

Dan kun je wel eens hebben, als je b.v. slecht geslapen hebt of andere ongemakken dat je het gevoel hebt dat iedereen bedenkelijk naar je kijkt..Afkeurend zelfs!

In een drukke winkel of overvolle trein, je voelt een lichte paniek opkomen.
Tja, dat zijn van die menselijke dingen die je liever voor je houdt, tenzij je een blog hebt en er een stukje over schrijft..

P.s.
Het kan zijn dat eventuele reacties er met vertraging op komen te staan
Die overdosis aan bizarre spam komen  gelukkig alleen mij kortstondig onder ogen.
Modereren heeft zo z'n voordelen.


donderdag

Over de gewone dingen.



Als ik over de gewone dingen zou schrijven, wat ik straks ga proberen, zijn het voor anderen op deze wereld, ja zelfs in eigen land, geen gewone dingen op dit moment. Voor velen zouden het luxe dingen zijn.
Mijn gewone dingen;
Meestal sta ik vroeg op en rommel een beetje aan, totdat ik eindelijk echt ga doen wat nodig is of wat er gepland is.
Wassen, aankleden en de pc staat natuurlijk allang aan.
Dat is het eerste wat ik altijd doe. Voor mij dus een gewone handeling.
Ontbijten op een tijd dat ik er zin in heb want m'n enige vaste routine handeling is inderdaad de computer aanzetten.
Voordat mijn mogelijke lezers in slaap vallen...ik denk dan even aan mensen in de wereld van oorlog en ellende, aan mensen die ziek zijn en niks anders dan zorgen hebben...
Aan mensen die moeten vluchten vanwege de gekte van de gewetenlozen.
En vraag me opnieuw af, wat speelt er zich af in de hersens van extremisten en fanatici, van mensen die doordraaien vanwege hun zogenaamde 'geloof'.
Komen die eigenlijk überhaupt nog wel toe aan de gewone dingen of zijn die de hele dag bezig met haat?

De afwas is klaar, kom laat ik boodschappen gaan doen.
Even een lijstje maken, want zonder lijstje vergeet ik vaak datgene te kopen wat ik werkelijk nodig had.
En natuurlijk ben ik dan vriendelijk van binnenuit.
Misschien een tip aan alle 'boosdoeners', probeer het ook eens.
Dan is de ellende snel voorbij.
Dus..dit stukje ging over de gewone dingen......

En natuurlijk besef ik ook wel dat een stukje als dit niks bijdraagt aan de wereldvrede of de verbitterde harten tot mildheid en begrip brengt..
Volgende keer schrijf ik dus gewoon weer hoe het is om op de wc te merken dat er geen toiletpapier is..te laat merken. ;-)

woensdag

Weer eens tijd nemen voor Niets.


Het is anders dan lui rondhangen, tijd nemen voor het Niets.
Een soort stille oefening om je hoofd rustig te houden.
Tussen alle drukte door even een pauze in je hoofd nemen.
Daarnaast kan je gerust de afwas doen, zuigen of strijken.
Of zelfs kijken naar de tv, luisteren naar muziek.
Maar hou tussendoor je hoofd af en toe leeg.
Vaak niet zo makkelijk, maar oefening baart kunst.

En zo maakte Jan deze foto.
Oefening baart kunst.










Vandaag weer eens Stilte-dag dus.








dinsdag

Uit en thuis.



Twee dagen Roermond..
Uit eten geweest in Duitsland, nou daar zaten we binnen ruim een kwartier.
De Joegoslaaf, oftewel een Balkanrestaurant.
Gelukkig had Jan gereserveerd, zaterdagavond en bomvol!
Wat een tegenstelling met ons, achteraf komische Grieks avontuur.
Het eten stond al zeer snel op tafel en zag er....overdadig en smakelijk uit.
En dat was het dan ook!
  Bij binnenkomst moesten we even wachten en kregen een klein flesje met een aperitief aangeboden.
Dus wij het aan de lippen gezet, bleek het gloeiend heet!
Tong nog net niet verbrand...Wij lachen dus.
Voor 32 euro en genoeg voor eigenlijk 3 personen.
We konden het niet allemaal op, al hebben we ons best gedaan.
Roermond - Gouda, inderdaad 171 kilometer, maar mijn treinreis terug verliep op een manier dat het vlak bij me om de hoek leek. ( Onzin natuurlijk, hihihi)
Maar alles zat een keer mee bij de NS, tja..daar mogen ze vaker voor zorgen!

 Terrasje gepikt, maar niet deze hoor.


Uitzicht op...in ieder geval in Roermond..



Verbazingwekkende kwaliteit foto's via de Samsung mobiele foon.



De zondag zijn we de binnenstad van Roermond gaan bekijken.
Dit keer had ik Nikon niet mee maar gewoon mijn nieuwe alles in een foon.
Later meer over de avonturen van Flappie en Floppie.. ;-)


Jan.

Ik.

klik

maandag

Verslavend.


 Ben me hier  geestelijk aan het voorbereiden op de waarschijnlijk
lange zit. Vandaar mijn sullige houding, gnagnagna.

Mensen die naast elkaar zitten met hun internet ding en op die manier communiceren..ik heb er nu een beetje begrip voor, hihihi.
Als ik hem niet van Jan gekregen had, zou ik er waarschijnlijk nog heel lang geen gehad zullen hebben.
499 euro, of daaromtrent!
Toen ik op de terugreis voor het eerst de radio functie uitprobeerde, had ik er geen erg in dat, ondanks het oortelefoontje, het geluid ook keihard aanstond!
Er liep een man lachend langs...en ik dacht al, wat is het geluid van die oortelefoon dof?
Toen ik het door had heb ik nog even met lichte paniek op allerlei toetsen moeten drukken om hem op earphone only te krijgen.



Hier barst ik in tranen uit als Jan me uitzwaait...
Je zou 't nog geloven ook, toch?
;-)

Riskant bericht op maandag.

Uitputtingsverschijnselen...niet zo gek eigenlijk als je gewend bent om als kluizenaar te leven en dan..
En dan is er een overdose aan leven in de brouwerij.
Mochten de dingen gaan zoals gepland dan ben ik vandaag terug uit Roermond en ben totaal gestressed vanwege het grote verschil van...zijn die je bent, of in ieder geval geworden bent.
Vooruitschrijven...tja, waarom niet?
Wat niet door bleek te gaan of anders ging dat zet ik hier dan wel weer neer.
Met foto's van mijn telefoon met 30.000 mogelijk heden.
Er zit zelfs een kleine magnetron in voor snelle snacks, maar ik geef toe ermee bellen vind ik nog steeds een hele klus.
'Ping'!! Aha, mijn minibitterballetjes zijn klaar...
Vette vingers op mijn iPhone ...
Dus in de trein naar muziek luisteren en balletjes uit je phone.
De techniek staat voor niks tegenwoordig.

Bij dit bericht past alleen absolute niet-fotografie.

zondag

Over hoe de dingen kunnen voelen..

Zeer waarschijnlijk zit ik nu voor het eerst in Roermond bij Jan..
Als je de foto's van ons beide interieurs zou zien en het bijna onoverbrugbare verschil..
Jan en ik willen oprecht dat onze relatie gaat slagen en dat op zich is een goed begin!
Maar ik zit hier nu te typen, vlak voordat we richting Roermond gaan...ben eigenlijk behoorlijk...tja, welk woord gebruik je daarvoor? Zenuwachtig, onzeker?
Ik heb hem zo goed mogelijk ingelicht over mijn bipolaire toestand, maar er afstandelijk over vertellen en het werkelijk beleven?
Hij slaapt nog, het is zaterdag 16 augustus en mijn onzekerheid neemt toe...
Weet je, we hebben het zo gezellig samen, dat wil ik nooit meer kwijt.
Maar we kunnen nog zo ons best doen, het leven gaat zoals het gaat, het leeft zichzelf en we kunnen niet veel meer doen dan ons er aan overgeven, ook al denken we alles in de hand te kunnen hebben en houden.
Mijn bipo zijn wordt helaas weer steeds sterker, het maakt me soms angstig en verdrietig.
Aan de medicijnen ga ik NOOIT meer...
Vreemd toch, ik lucht mijn hart aan...blijkbaar aan elke voorbijganger op mijn blog, maar vooral aan mijn liefdevolle vaste bezoekers. Ja, dat kan ik gerust zeggen..
Bloggen vanuit je hart levert mooie dingen op.
Ik ben jullie werkelijk dankbaar.


De sfeer van bovenstaande foto is hoe ik mij een beetje voel...
Nee, ik ga het beter niet uitleggen.

Het lijkt wel zondag...




Mocht je gisteren en vandaag gereageerd hebben... het plaatsen van je reactie heeft wat vertraging vanwege het feit dat ik 'modereer'. 
Voordeel daarvan is dat ik je niet lastig hoef te vallen met die belachelijke spamberichten.
Je krijgt dan te lezen, in gebroken Engels, hoe geweldig je blog is en ook je onderwerpen.
Toch vraag ik mij af waarom deze onzin binnenkomt.
Het lijkt wel of dat door een 'automaat' erop wordt gezet.
Over au...tomaat gesproken.
Tomaat dus, zelf vind ik dit best een geslaagde foto, ondanks het feit dat de rode puntpaprika reeds verrot bleek en 2 tomaten schimmel hadden.
Beter zij (hen?) dan ik!
Dus je reactie ( als je zo aardig bent om te reageren) komt er pas maandag op.
Raar hè, het lijkt wel zondag...

zaterdag

Lachend op de foto is...

Ronduit gezegd, lachen voor een foto kan ik niet.
Ik zie er dan uit als een hark die zichzelf in het gezicht sloeg door erop te trappen.
En natuurlijk lijk ik op deze foto veel ouder en veel dikker!
Maar daar gaat dit weekendbericht eigenlijk niet over..
Het dreigt een veel te serieus bericht te worden over onzekerheid enzo.
Vooral die enzo's kunnen erg deprimerend zijn.
Waarom ik mezelf hier afbeeld?
Soort masochisme denk ik.
;-)

Verder had ik weer een aanval van 'niet-fotografie', zo nu en dan krijg ik die kramp en moet er gehoor aan geven..
En dan ben ik niet meer te stoppen, niks is dan meer veilig voor me.
Luchtig weekendbericht dus...
De frituurpan doet wonderen...inmiddels kan ik mijn eigen veters niet meer knopen en de plasser zie ik ook niet meer onder de douche..Hihi..Zelfs m'n tenen zijn buiten zicht, en ik fantaseer weer dat het een lieve lust is!
Dan nu maar even een serietje niet-foto's.
Het weer is erg veranderd, de ideale omstandigheden om mijn niet-foto's te bekijken toch?

 Gezond en ongezond, als broer en zus naast elkaar.



 Close-up van mijn buik...





En 2 dagen daarvoor had ik nog op mijn knieën gelegen om de vloer te dweilen.
En mens blijft ook aan de gang...

vrijdag

Van ziel tot ziel.

En dan gebeurt er ineens iets...
Je ontmoet iemand waarbij je elkaars ziel ervaart.
Dat gaat verder dan liefde of genegenheid.
Oké, er zijn grote verschillen, Jan is een keurige man en ik een absolute sloddervos.
En er is de afstand, 171 kilometer is niet niks!
Dus Jan is weer bij mij, tot op heden konden we prachtige avondwandelingen maken...
Zo ook gisteravond, gelukkig had Jan z'n iPhone bij zich want het avondlicht en het landschap waren weer schitterend!
Het leuke is dat hij het fotograferen heeft ontdekt, samen enthousiast over iets zijn is heerlijk.
Verder voelt het toch wel kwetsbaar om weer ontzettend om iemand te geven...
Voor altijd samen, tja dat zou er mooi zijn.
Hij vindt de 15 jaar verschil geen probleem en zelf voel ik het niet.
Ik ben gelukkig nog steeds een speelse en ondeugende man.
Net als Jan..
Dus samen lots of fun.
Nu is nu en vandaag leven we.

Foto's van Jan op fotoblog: klik

Ontbijt op bed?


 
Goede tijden en af en toe zeer slechte..
Een stijl van werken die mij toen een gevoel van vrijheid gaf.
Ik mis de bevlogenheid die ik toen had met schilderen.

donderdag

Er gaan geruchten...





Het wordt nog een beetje stil gehouden, want slecht nieuws trekt meer aandacht..
De geruchten worden steeds sterker.
Mannen schijnen te stoppen met oorlog voeren, ze zijn het helemaal zat!
Vertel het nog niet verder, hou het nog even onder ons.
:-)


 Vergat ik bijna te laten zien..
Het goede hout, veel mensen zijn daar uit gesneden.


Stukje natuur...

 Gewoon om de hoek bij mij..of eigenlijk over het bruggetje naar links.
Je weet wel, dat bruggetje. ;-)


Motown music.



Ja...maar ja... het is niet anders...



woensdag

Vandaag is het geen gewone dag.



Vandaag ga we er weer iets aan doen..
Niet zeurderig, niet mopperend, maar gewoon met liefde.
Beetje bij beetje, stap voor stap..
Nee, gewone dagen zijn verleden tijd..
We gaan er eindelijk echt iets aan doen...
Samen..
En als dan zo maar plotseling de wereldvrede uitbreekt
zet ik wel koffie en trakteer op stroopwafels.
En steek wat Goudse kaarsen aan.
Voor elke liefde van mens tot mens één.
Huis vol kaarsen dus!

Vandaag gaan we er iets aan doen.
De foto doet me er aan denken om ook thee te zetten..

We gaan wat zingen en swingen..


Liefst zo hard mogelijk!



dinsdag

Dat is mij ook!

Slaap lekker, lieve bezoekers...
'Dat is mij ook' klinkt als fout Nederlands..
Apie weet gelukkig van niks.

Brandende kaarsen...

video

Ja, laten we elkaar liefhebben..en ik ben geen softy!



En zeg nou niet dat het niet kan...

Natuurlijk kan het..
We kunnen liefde en begrip verspreiden, net zoals de waanzin nu de haat verspreid.
Even wat relativerende humor;  
Een idioot uit Gouda heeft voor wereldvrede gezorgd..
Ja werkelijk, samen kunnen we het heus wel..
Trouwens, ik heb een tunnel naar Israël gegraven en al halverwege wist ik niet meer waarom.
Een droge bek van het zand..
Zal ik het verhaal van Roodkapje vertellen?
Er was eens...en op zich liep het goed af, behalve dan voor de wolf..
Korte berichten over vrede, verdraagzaamheid en liefde.

Als ik je beter leer kennen en jij werkelijk je hart aan mij durft te laten zien..
dan gaan we wereldwijd eindelijk van elkaar houden en leuke dingen doen!

En dan maakte Jan een foto...

Natuurlijk ben ik geen boeddhist.


Stel je toch eens voor dat ik zou stellen;
Ik ben boeddhist...
Stel je toch eens voor dat ik zou zeggen;
Ik ga voor de liefde en verdraagzaamheid,
ik ga voor het genieten en waarderen van alles dat liefde in zich heeft.
Stel je toch eens voor dat jij dat ook zou doen...
En wie weet, misschien leest er iemand hier die niet de liefde kent..
Misschien, heel misschien leest hij wat jij hier als reactie neerzet en..
heel misschien gaan de dingen dan veranderen en gaan we...
gezamenlijk mooie dingen doen.
Je weet maar nooit.

Nee, boeddhist ben ik niet...
Alles waar je een etiket op plakt is het begin van onderscheid.

Ik ben gewoon jij en ons en wij.

Je weet maar nooit.

Misschien helpt dit?



maandag

Mijn fotoblog.


Klik hier voor ....(klik)


Ik ben een Islamitische Jood een hoer en een homo.

Het spijt me erg, ik trek de gekte van de wereld echt niet meer...
Waar zijn we in 'godsnaam' mee bezig?
In 'godsnaam' slachten we elkaar af, maar GVD ,wie zijn die 'we' eigenlijk??
Welke dwazen houden de ellende in de wereld eigenlijk op deze manier in stand?
Ik voel me niet meer machteloos, ik ben het helemaal zat!
Hou op, hou op, of je nou moslim bent, Jood, boeddhist of welke dwaze religieuze ontspoorde dan ook.

Lieve mensen, er is maar één werkelijke religie...
Liefde voor elkaar.
Begrip voor elkanders pijn en verdriet.
Hoe we ook denken via de hersenspoelingen van het 'geloof', we delen één hart!
Als we ons dat bewust worden, kunnen we alleen nog maar huilen om de pijn die we elkaar aandoen.
Het zijn mijn ouders, mijn broers, mijn zusters, mijn zoons en mijn dochters, mijn lovers and my friends!
Nee, ik ga geen onderdeel meer zijn van de wereldgekte...

En dan is het ineens weer maandag.




Ooit rookte ik...kan het me nauwelijks nog voorstellen..
Je staat op en het eerste wat je deed was een sigaret pakken.
En dan is het vandaag ineens weer maandag...
geen sigaret komt er meer in en de wereld lijkt een beetje gek geworden.
Soms denk ik, zal ik gewoon maar gelukkig zijn en me er niks van aantrekken?
O ja, Jan had nog een Samsung Galaxy liggen, heeft hij aan mij gegeven.
Dus nu kan ik ook Whatsuppen.
Smile, want gewoon iemand bellen is nu een hele klus.
Waar moet je op drukken om te bellen????

Kan het dan echt niet dat we iets aan de gekte in de wereld doen?
Nou, ik denk dat ik een struisvogel aanschaf en samen met hem/haar m'n kop in het zand stop..
Mijn tuin is een tikkie te klein voor struisvogels, dus ik ga op zoek naar ministruisvogeltjes.
Nee, dat ga ik toch maar niet doen.
Ik blijf liever een beroep doen op de liefde die mensen ook voor elkaar kunnen hebben.
Weet je, boos zijn op de boosheid in de wereld is ook geen optie.
Ik ga een verspreider in elkaar zetten..
Een verspreider van; Denk aan de mensen die je lief hebt.
Denk aan je ....
Ouders, je broeders en je zusters.
Denk aan je kinderen of als je er geen hebt, denk aan je kinderen die je gehad zou kunnen hebben.

Een beetje bizar is het wel...
Ik schrijf dit op een blog waar alleen maar 'mooie' mensen komen..
Aan de andere kant zou het best besmettelijk kunnen zijn.
Mooie mensen zijn die het leven omhelzen en zich niet onderscheiden in een of ander geloof.
Er is maar één geloof..
Geloof in de Liefde.


Geen auto meer gewend.




 Gisteren, zondag 10-8-14 dus
We zijn toch maar met de auto naar het wandelgebied van de Reeuwijkse plassen gereden.
Eigenlijk had ik er weer eens willen zwemmen...
Jan moest wel om me lachen toe ik me uitkleedde om het water in te gaan.
'Jij bent echt een gekke man'...
Nee, toch maar weer alles aan en naar huis.

zondag

De leuke dingen...

Eindelijk mijn ware gedaante, ik heb het lang stil gehouden..
Waarschijnlijk kijkt hierna niemand meer op mijn Spijkerbed..


 Zeg nou zelf, Jan en ik zijn toch 2 knappe kerels?

Ben 3 uur bezig geweest met retoucheren om er nog iets van te maken.
Maar ik kan gerust zeggen dat Jan leuke foto's maakt...

Ook Poppie was de klos...


Gisteren hebben we (?) een frituurpan enzo gekocht en spraken we over wat er allemaal in de wereld gebeurt.
Waarschijnlijk gaan we ons volvreten aan van alles en nog wat om daarna met spandoeken over wereldvrede op de Dam in Amsterdam te gaan staan.
Ik weet zeker dat het helpt!
De frituurpan was een komisch succes, na 3 kwartier gesleutel om het ding in elkaar te zetten, sloeg de vlam in de pan toen we het frituurvet er in deden.
Maandag mag ik hem terugbrengen en de chinees was weer blij met ons...