Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









dinsdag

Daar..en nu hier.

Mönchen-Gladbach.




De Mexicaan te Roermond.


Het was gezellig en best lekker en vooral ook een pittige wandeling vanaf Jan's huis.
En als je heen gaat, moet je ook weer terug.
..Pittige wandeling van, bij elkaar opgeteld, anderhalf uur!
Limburgers zijn Bourgondische genieter...
Dan blijk ik toch nog iets Limburgs te hebben...
Later had Jan zelf bami gemaakt
( De volgende dag hoor!)

Wat er lekkerder was?
De bami of de Mexicaan?
Dat wordt nog wat als ik eens ga koken voor Jan.
Het angstzweet breekt me nu al uit!
:-)))

En nu een weekje samen genieten in en rond Gouda.
Aan het weer zal het niet liggen!

maandag

Anders dan een dagboek.



Een 'achteraf schrift', zo noem ik het.
Geen mijmeringen, geen gedachtekronkels, maar gewoon wat er zoal gebeurd is op een dag.
Leek me een goed idee, gewoon een mogelijkheid om even terug te kijken; Wat deed ik vorige week ook alweer?
Over vergeetachtigheid maak ik mij maar niet al te druk, alles onthouden doet de boel soms flink vastlopen. Steeds weer in het Nu leven?
Maar toen ik deze schriften kocht, was ik er duidelijk niet met mijn hoofd bij.
'Goh, wat een leuk grafisch design', dacht...en wat een leuke tekst!
Het bleek gewoon een ouderwets ruitjes schrift te zijn!
Nou ja, ik schrijf dus gewoon wat groter...
Uiteindelijk gaat mijn zicht gelijk op met mijn geheugen.
Ik wens je, jullie, een mooie week.
Als 'ze' het goed hebben wordt het weer...aardig weer.
Die eerste weer mag ook wederom heten.
;-)

zondag

Alleen uit, samen thuis.

Vrijdag stapte ik op de trein naar Roermond.
En vandaag hoop ik thuis te komen met de auto.
De auto van Jan.
En dan..dan blijft Jan.
Nee, nog niet levenslang!
Jan, die er wat van kan heeft vakantie.
Een hele week gaan wij hier delen.
En ik ga ervan uit
dat we ons niet zullen vervelen.
Een andere, zeer goede vriend had nog een fiets over.
Waarom heb ik toch de neiging om in mijn berichten
steeds te willen gaan dichten?
Zal wel door de groente smoothies komen die ik tot mij neem.
Elke ochtend éen.
Helaas rijmt dat niet echt.

zaterdag

Zoete zaterdag.

Als het gegaan is zoals gepland, ben ik er niet.
Maar ik laat wat voor je achter..
Het is mijn druivenoogst.
Klein maar fijn en dit jaar zijn ze bijzonder zoet!
De rest van mijn druivenweelde hangt hoog in de boom.
Aan de straatkant.
Die druif heeft 't hoog in de bol.
Hij woekert in mijn (?)boom, misschien wel 20 meter hoog!


vrijdag

Dan ben ik weer terug.



Zondag ben ik weer terug en als je dit leest ben ik nog niet eens weg!
Gisteren was een goede vriendin bij mij.
Zij en ik hebben niemand..
Niemand die gek op mosselen is!
Dus heb ik mosselen gemaakt voor ons.
Althans...halverwege nam zij het over.
Ze had ideeën over de bereiding.
The female touch...
En ik ben de moeilijkste niet, dus liet haar heerlijk haar gang gaan!
Gelukkig liet ze de afwas aan mij over, hihihi...
De foto is wat onscherp, maar dat lag aan de mosselen.
Het is altijd fijn
om met haar samen te zijn...
Dus van dit bericht
maak ik tot slot
toch maar even een gedicht.
Fijn weekend voor iedereen.
Samen met
of gewoon alleen!

En toen de afwas
eindelijk af was,
was de afwas af.

donderdag

Zorgelijk typje...

En als dan de lege stoel overblijft...
Vandaag weer eens even luchtig ingewikkeld doen?
Dan vraag ik je (en mijzelf natuurlijk), wie ben je van nature?
Lees het meeste maar met in gedachten een vraagteken erbij, anders krijg je na elke zin een vraagteken en dat staat bijzonder vervelend...vind je ook niet. (denk nu maar aan een vraagteken)
Je vroegste herinnering aan die je was.
En dan even verder terugvoelen, niet makkelijk maar met een beetje concentratie kun je daarin ver komen.
Het schijnt dat je in de baarmoeder al vrolijkheid of zorgelijkheid kunt ervaren.
Vreugde en verdriet dat door het bloed van de Moeder stroomt.
Zo wilde mijn moeder niets liever dan Moeder zijn, maar door haar diabetes kreeg ze vele miskramen.
Ho, ho..ik zou het luchtig houden!
Zodra ik weer al mijn hersenkronkelingen  voor een bericht ga gebruiken kan ik toch eigenlijk beter even naar Werkwijze verhuizen. Doe ik vandaag alweer niet!
Heb jij nog 'voeling' met wie je werkelijk bent.
Die je bent van voordat je prestatie en geldingsdrang kreeg.
Of je je het nou verbeeld of niet, dat doet er niet toe.
Iets bereiken in het leven is misschien wel gewoon terug gaan naar die staat van zijn.
Maar dat met je volledige bewustzijn.
Mij komt dat goed uit, ben niet beroemd of stinkend rijk geworden en goed beschouwd altijd geworsteld om terug te gaan naar mijn oorsprong.
Er zijn kostbare momenten dat ik dat reeds zo ervaar.
En het is bepaald geen terug naar af!

Nu ik me toch weer even liet gaan in een bericht;
Hedy, bedankt voor je mooie reacties! (klik)
;-)

woensdag

Helemaal niet leuk eigenlijk.

Ben al twee dagen bezig mijn twee kledingkasten op te ruimen.
Wat een gedoe!
Hemd maar weg doen? En die broek zal ik ook nooit meer inpassen!
En toen op de bodem van de kast vond ik een lade met foto's...
Ik heb er eigenlijk een hekel aan, wat was dat was en is niet meer!
Een rare ervaring, het voelde alsof de ik van toen naar mij keek als de man die ik nu ben..
Dus niet andersom.
 Welterusten, lieve blogvrienden...
(De foto's maken me sentimenteel... hihihi )

Zoete Stilte-dag



En die Jan, nou die kan er wat van hoor.
Vandaag werd ik er Stil van.
;-)

En als je wilt weten waarvan, druk dan maar op meer lezen;

dinsdag

Ergens in geloven, helpt dat?


De euforie van het New-Age denken lijkt een beetje uitgewerkt, achterhaald misschien.
Toch zijn er bij mij gelukkig nog wat sporen van achter gebleven...
Niet dat extreme van; je kan zijn die je wilt zijn.
Alhoewel door in iets werkelijk te geloven kan je een heel eind komen..tot aan je 'natuurlijke' grens.
Onze basis is nou eenmaal gevormd door dat wat wij in het leven tegenkwamen.
Ergens in geloven, laat ik het een beetje klein houden op dit blog 
( aan Werkwijze blog kom ik even niet toe..)
Mijn groente 'smoothie' van elke dag, gelukkig weer opgepikt.
Werkt het omdat ik erin geloof?
Lijkt me eigenlijk wat ver gezocht, vocht verdwijnt uit je benen door geloof?
Eerlijk gezegd heb ik daar niet eens aan gedacht toen ik er weer mee begon.
Nee, in het placebo effect van gezond eten geloof ik in ieder geval niet.
Gezond eten werkt gewoon en bij elke 'aandoening' is wel een voeding te bedenken die ondersteunend werkt om je gezondheid te bevorderen.


maandag

Altijd vandaag.


Ouder worden is vreemd, en dat terwijl het altijd al zo geweest is..
Je zou toch zeggen dat de mens daar allang vertrouwd mee zou moeten zijn!
Leven in het nu, theoretisch zeer aantrekkelijk, dan is het altijd vandaag.
Jezelf als ouder ervaren heeft eigenlijk vooral te maken met vergelijken.
Niet alleen met anderen, maar misschien vooral met jezelf!
Jezelf vergelijken met 'gisteren', en dan bedoel ik het grootschalige gisteren.
Het letterlijke gisteren ben je soms vandaag al vergeten, vooral als dat gisteren een kabbelende dag was, of misschien juist een hele hectische, waardoor je weinig bewust beleefd hebt.
Eind van dit jaar word ik 65, financieel hoop ik in ieder geval mijn vaste lasten nog te kunnen betalen.
Leven in dit nu van vandaag en toch zoveel mogelijk op het daar en dan anticiperen.
In ieder geval heb ik mijn best gedaan en verder is het dan in dit geval;
Wie dan leeft die dan zorgt.
Ik hoef in ieder geval mijn auto niet weg te doen!
Die heb ik namelijk al 25 jaar niet meer!
Ook een voordeel is dat ik straks niet meer op dieet hoef...
Van gezond basicfood word je nou eenmaal al snel superslank.
Ben zelfs al begonnen met het kopen van afgeprijsde groentemixen vanwege de houdbaarheids datum.
Ach, van de nood een deugd maken, volgens mij ben ik daar niet slecht in.
Het bewijs ben ikzelf...Ik leef namelijk nog!
;-)

Ben bijna mijn voornemen van gisteren vergeten;
Ik wens je een mooie week!
Jaja, ik weet het, ik zou het per dag doen, maar dat ga ik zeker vergeten, vandaar!
Trouwens, natuurlijk wens ik iedereen altijd een mooie dag...
En van dat stil zijn is, zoals je ziet, totaal niks gekomen!

zondag

Een tijdje stil?

Op zondag maakten we wel eens een autoritje.
In die tijd praatte je nog niet met elkaar via een mobieltje.
Tegenwoordig doe je dat zelfs als je naast elkaar zit!
:-))) 



Gewoon een tijdje bloggen zonder tekst?
Het minste dat je dan wel moet doen is een foto plaatsen...
En daar elke dag bijzetten;
Een fijne dag gewenst.

zaterdag

We beginnen met planten.



'We' is gewoon een manier van benoemen..we nodigt uit tot.
Tot ook planten aanschaffen?
Hihihi, nou ik was het zat om tegen lege potten aan te kijken...maar het kwam er niets van.

En toen zei Jan: Daar moeten nodig weer planten in.
Haha, het leek  God's woord wel, want zo geschiedde het!
De planten zijn overigens wel mijn eigen keus hoor, je moet niet denken dat...


Hahaha!

Ander gebruik van weblog.

Oeps, bijbehorende schrijfsel is verdwenen!

vrijdag

Met pijn in je donder wakker liggen.


We maken het allemaal wel eens mee en er zijn ergere dingen.
Vandaag zou ik naar mijn zoon in Amsterdam gaan, alles lag helemaal klaar!
En dan begint de ellende zodra ik in bed lig...opgefokt vanwege een vervelende situatie met iemand waarvan ik dacht dat hij een vriend was.
Een vervelende mail van hem...
Oké, ik geef toe dat ik wat verward ben geraakt door mijn plotselinge liefde voor J.
Slapeloos fictieve gesprekken voeren en dan weer denken; Hou er mee op!
Dan duistere gevoelens van boosheid en teleurstelling...en die gevoelens wil ik niet!!
Er is al zoveel duisternis in deze wereld!
Een slapeloze nacht duurt jaren! Steeds weer op de wekker kijken.
Na twee uur worstelen blijken er slechts 10 minuten voorbij te zijn gegaan.
Soms zak ik even weg en schrik dan weer wakker.
Schrikken van niks of van mijn eigen gedachten?
Dan maar weer even de pc aan?
Drie uur in de nacht en ineens weer klaarwakker.
Dan zit ik weer eens voor dat vreselijke scherm... wat moet ik hier eigenlijk?
Weer m'n bed in en gelijk weer sombere gedachtes.
Naar beneden gaan en de tv aanzetten??
De dames in kreunende lingerie boeien me niet, wat een vreselijke verloedering eigenlijk!
Herhaal liever een mooie natuurfilm waar je bij weg kunt dromen!
Alle kanalen doorgezapd. Niks.

Rond 4 uur in de ochtend voel ik een soort paniek..
Ben geen 30 meer en een slapeloze nacht put me enorm uit.
Pakweg, rond half 5 leek ik even in te slapen, want ja, ik kijk constant op die klote wekker..
Korte angstdroom waar ik zwetend uit wakker word.
Vijf uur en ik begin ontzettend te piekeren!
Loop naar beneden en mis de bovenste trede.
Gister vroeg Jan nog hoe vaak ik van deze trap gevallen ben.
Het vallen viel dit keer erg mee.
Dan duik ik mijn kasten in voor comfortfood.
Ik blijk werkelijk niks op dat gebied in huis te hebben en ik ga echt geen blik soep open trekken!
Ineens is het kwart over 6!
Slapen moet ik, slapen!!
Nog weer even op de treinreis tijden kijken...12:49 uur perron 5.
Dan val ik even in slaap en sta op het station en kan het perron niet vinden!
Ben mijn tas vergeten en heb geen kleren aan!!
Vergeten aan te kleden!
Korte nachtmerrie dus.
Kwart voor 7? Nee, dat kan toch niet?
Geen oog dicht gedaan, maar wel een bericht geschreven...omdat ik niet slapen kon.
Ellendig om mijn zoon af te bellen, maar ik ben een wrak.


Verandering.


Het kan verstrekkende gevolgen hebben in je leven...
Alles heeft met alles te maken en als één ding verandert, verandert alles.
Of je het wil of niet.
Vriendschappen veranderen, sommige blijven, sommige gaan en nee dat is niet dramatisch!
Degene die gaan waren geen slechte vrienden, degene die blijven ook niet, maar ook zij kunnen gaan.
Een vriend voor altijd, die kan je alleen zelf zijn.
Wees dankbaar voor degenen die je leven even met je deelden, voor korte of voor langere tijd.
'Ik hou van je' is nooit een leugen, het is een moment in de eeuwigheid.
Heb gewoon lief en raak nooit verbitterd als iets anders loopt dan waar je op gehoopt had.
De liefde is er in het moment en dat moment is een eeuwigheid in je hart.
Tenzij je...maar dan doe je jezelf alleen maar leed aan.
Hou van mij, zoals ik van jou hou.
Hier en nu.

donderdag

Septemberzon.



Het voelt toch anders, die septemberzon.
Een tikje melancholisch...




Veel minder geduld om in de zon te zitten.
Maar dat is niet erg, er is genoeg te doen in huis nu ik een 'nette' man geworden ben.
(Smile)

En weer extra bezig zijn met mijn gezondheid heeft er een reden bij.
(Knipoog naar J.) 


(De bleekselderij zit er al in.)
En verder heb ik de slechte gewoonte mijn leesbril met één hand af te zetten.
En daar is op den duur geen bril tegen bestand.
Zelfs de Kruidvat brillen niet.

Dit wordt al mijn derde in korte tijd.
Ik neem mij voor mijn leven te beteren.
Afzetten met 2 handen.
;-)
 

woensdag

Met melk en suiker.


Al jaren drink ik zwarte koffie en maak me al jaren wijs dat ik dat lekker vind.
Totdat ik weer eens koffiemelk in huis had gehaald vanwege de (J) an-der. ;-)
En toen ik dacht, kom ik probeer eens met suiker en koffiemelk, toen wist ik het weer.
Toch veel lekkerder, en aangezien ik hooguit 3 kopjes per dag drink, hou ik het voorlopig even zo.
Als je nu denkt, jeetje wat een oppervlakkig en onbenullig bericht...
Denk dan maar eens na over de diepere betekenis ervan  die alles te maken heeft met...het leven.


Laat ik vooral de schaduwen van de niet-werkelijkheid niet vergeten.
Want even dachten zij werkelijk (?) dat zij vogeltjes waren.
De vogeltjes van zonlicht.

Dus nog maar even van de nazomer genieten!


dinsdag

Schilderij?

Had bijna een schilderij kunnen zijn en geen bericht is een goed bericht.
Wat schilderen betreft...ben zelf erg benieuwd of er in dit leven nog wat van komt.
In ieder geval vandaag mijn atelier weer eens op orde brengen.
Soms stimuleert dat om weer te gaan schilderen.

maandag

Met de trein op maandag.


Dit keer kwam Jan eens met de trein.
In een vorig weekend bij mij ben ik met hem teruggereisd naar Roermond met de auto en inderdaad, een zeer vermoeiende rit! 171 kilometer!
De skyline van Gouda...je zou het niet zeggen toch?
Nee zeg het maar niet, hahaha.
Het zal wennen zijn, we hadden even door omstandigheden de gelegenheid elkaar zeer vaak te zien.
Bij leven en welzijn gaat dat nu eens in de 14 dagen worden, maar het mooie daarvan is dan wel dat het bijzonder blijft om elkaar weer te zien.





Samen op de foto.

Eindelijk is het er van gekomen.
Samen op de foto met mijn beste vriendin.
Maar ja, zonder mijn beste vriend van het Nu had dat niet gelukt.




















Mocht mijn ex dit zien dan zal ze wel zeggen; Goh, die is ook oud geworden!
In gedachten zeg ik dan; Gelukkig wel!
Er zitten dan ook alweer 34 jaar tussen, dan mag je best wat veranderen toch?
Hahaha!


zondag

Kip Siam.


Begrijp me goed, deze was niet het slachtoffer van de braadpan..
Gewoon weer eens met Niko(n) aan de gaan gegaan.
De kinderboerderij op, samen met Jan...
En dan toch Jan eindelijk eens op de foto!
Terwijl ik deze vrije vogels afbeeldde rook ik boven de Siam.
Er werd voor mij gekookt geloof ik! :-)
Ehh, voor ons dus. 


Het is een 'raad eens wie Jan is' foto.
En ik maak het jullie niet makkelijk!

;-)


Staat huilen echt zo lelijk.

Een zeer kort bericht op zondag.
Soms moet ik huilen.
Werkelijk huilen...
Dan schuurt mijn geluk tegen de pijn van de wereld.

zaterdag

Nazomeren in september.

Foto; Jan..en de herfst kwam voorbij.
Volgende week waarschijnlijk nog even wat mooie dagen.
Hier en daar dient de herfstsfeer zich reeds aan.
Prima, zo gaat dat nou eenmaal.
Ook prachtig voor boswandelingen.
Aan mijn eigen herfst moet ik nog erg wennen.
Na een vermoeiende en intensieve dag hoef ik niet zo nodig meer op de foto.
Gelukkig voelen we geen leeftijd en krakkemikkig kun je op elke leeftijd zijn.
Krakkemikkig ben ik gelukkig nog niet, alleen is mijn smoelwerk een open boek geworden als ik vermoeid ben...
Ik overweeg botox.
Hahaha, stel je die gekte toch eens voor!
Je vol laten spuiten met chemicaliën om te lijken op iets wat je niet bent!
Nee, Stichting Leedvermaak, er komt geen vermoeid zelfportret bij.
Hihihi..



Ik weet dat het hahaha en hihihi maar een noodoplossing is als het om bloggen gaat.
Maar het geluid van lachen erbij zou vast ook gaan irriteren..toch? 

Wel of niet?

Foto; Jan.
Het is voor mij een dilemma geworden, schrijven over wat er mis is in de wereld.
Toen Jan en ik terug uit de stad kwamen liepen er op een bepaald moment twee jongens mee onze richting...Pakweg, 14, 15, 16?
Ze pakten grof grind uit een tuin en schopten dat richting fietsers.
 Ze vonden het LOL..
Hou dan maar eens je mond..Ik kon het niet en Jan ook niet.
Werkelijk walgelijk en levensgevaarlijk, je zou er iemand blind mee kunnen maken.
Moraalloos en duidelijk ontspoord.
Jan werd steeds bozer en begon over dat als hij getroffen werd die knul ervan zou lusten.
Je begrijpt het al, dat was koren op de molen van dat etterbakje..
En toen ze weer nieuwe steentjes pakten zei ik; Hé jongens doe dat nou maar beter niet.
'O een goede reden om het juist wel te doen', provoceerde de grootste klojo van de 2.
Tja, en dan later zeggen dat ze gediscrimineerd worden vanwege hun etnische achtergrond?

Ik vraag me werkelijk af hoe het bij deze jongens thuis eruit ziet..
In en in triest, maar wat doe je er aan, hoe ga je met deze ellende om?

Van mijn kop in het zand steken krijg ik ontzettende droge hoestbuien.
Kolen op het vuur gooien is ook geen optie.
Aandacht voor 'het kwaad' versterkt het alleen maar.
Ik blijf zoeken naar een positieve mogelijkheid om het toch aan de orde te stellen.

vrijdag

Wandelen en in de mond plassen.

Gister samen met Jan en fikse wandeling door Gouda gemaakt en uiteindelijk op een terrasje wat gedronken.
'Jan, ik ga nog even naar de wc hier'.
De wandeling naar mijn huis duurt toch ongeveer 40 minuten.
Foto; Jan.

En dan doe je de deur van het toilet open...


 Haha, toen Jan ging is hij voorzichtig gaan kijken wat er voor een 'zittoilet' was.
Wie het raadt mag door naar af!

Toen we het terras verlieten begon het te regenen.
Een lange wandeling voor de boeg, besloten we bij de Wibra een pluu te kopen.
Voor 3 euro kan je je geen buil vallen toch?
Buiten gekomen was de regen inmiddels gestopt.
Achteraf bedenk ik mij dat alles 3 euro kostte!
Broodje shoarma-achtig 3 euro, pilsje 3 euro en aan het eind de 3 euro- paraplu.
Met andere woorden; God is met U.

En een beetje balen is het wel als je een bericht voorbereid voor de maandag en het dan onbedoeld reeds nu even te zien was.
Hihi, niks vergeleken bij al dat wereldleed natuurlijk!

Je identiteit.



Hoe verschillend kan je zijn?



Je meent te zijn die je bent en natuurlijk ben je dat, hoe dan ook!
Maar je bent ook die je bent door omstandigheden.
Ik kan alleen mijzelf als voorbeeld nemen, das logisch.
Sloddervos, maar eigenlijk perfectionist, want als ik eenmaal begin met 'netjes' leven is er geen houden meer aan!
Bij Jan is het poepie sjiek, bij mij is het...hihi, laat dat sjiek maar weg en dat poepie ook, tenzij ik de kattenbak te lang niet verschoon.


Al met al gaan we er toch voor om er een leuke relatie/vriendschap van te maken.
En toen ik gister even naar boven ging om mijn weblog bij te werken, ging Jan los!
Niet meer te stoppen toen hij in mijn tuin ging werken.
Ik zei nog, als je er maar plezier in hebt..
En ik moet zeggen, hij heeft prachtig werk verricht!
















 Mijn heg door Jan bijgewerkt en tussen neus en lippen door vertelt hij daar ook een opleiding voor te hebben gehad.
Soms vraag ik mij af;
Wat kan hij niet?

Fotografie.

Jan heeft de smaak ook te pakken...
En zo stimuleer je elkaar!




Ai, weer vergeten het logo weg te halen, niks Walter, gewoon Jan!


donderdag

Confrontatie; Ik blijk een chaoot!



Heinsberg, Duitsland.
Het kan met de veranderde situatie te maken hebben, want ineens voelt alles anders.
In huis werkt geen enkel systeem meer, terwijl ik boven de was halverwege aan het opruimen ben, sta ik plotseling in de keuken en was rommelig af en terwijl ik eindelijk een ontbijt klaarmaak, zit ik weer boven om iets te pakken wat ik acuut vergeet als ik boven ben..
Verder gaat het goed met me!
Hahahaha...


Inderdaad, je raadde het al.. ;-)



Zou je me geloven als ik zeg dat dit Gouda is?
Hihihi.

Jan wil liever niet in beeld, jammer voor Jan...hij loopt ergens... ;-)


Vanwege het mooie weer.


En toen belde Jan uit Roermond me op...
Hij kwam met de trein naar me toe en ik als een haas de hele boel hier opgeruimd!
Getverderrie, straks word ik nog een nette vent!
Hihihi...
Dus na het eten weer samen gewandeld.
Mijn genietklieren staan zowat op springen!





















Dit keer geen iPhone foto's, maar gewoon weer eens mijn trouwe Olympusje gebruikt.
Maakt toch eigenlijk prima foto's!