Als dingen niet doorgaan...

Je zou het niet zeggen maar ik ben 'op vakantie'.
Ik zit in de voerstreek...
Let wel, in gedachten want het ging niet door.
Om zeer begrijpelijke en best wel verdrietige redenen..
Niet aan mijn kant hoor, met mij gaat het...goed of in ieder geval iets wat daar op lijkt.
Dus dan maar een vrolijke foto erbij van mijn vorige vakantie daar.

Een perfecte waarbij alles meezat.
Ja..dat kan je ook wel eens hebben hè!
Smile

Niet vooruit te branden...

Gister had ik zo'n dag...
M'n kont leek wel vastgeplakt aan m'n bureaustoel, gelukkig één met een draaipoot.
Néé, daar bedoel ik niet mezelf mee hoor, gnagnagna.
Zo een draaipoot zorgt tenminste nog voor een beetje beweging en dan af en toe stond ik op en liep naar beneden om naar mijn rommelige aanrecht te staren en om een paar dingen te verplaatsen met de illusie dat ik aan het opruimen was...
Ach, ik denk maar zo, ik heb vakantie ( had kunnen hebben)
Ben toch best een rare kwast, soms ben ik niet vooruit te branden en andere keren ben ik met van alles bezig en kan nauwelijks rusten tussendoor.
En dan dit soort schrijfstukjes, ...ik weet ook wel dat geen hond ze leest, zou ik ook niet doen hoor!
Uit gemakzucht zet ik er een oude foto bij..zeer actueel op dit moment!
Om je uit de droom te helpen, dit stukje typte ik gister rond 10:00 uur en vanmiddag krijg ik visite...
Een 'mystery guest'.... voor alle zekerheid cocosmacronen in huis gehaald.
Zullen wel weer in mijn maag verdwijnen!!

Vanwege liefde.

 En verder moet ik de keuken nog steeds doen..
Stofzuigen mag ook wel weer eens.
De ramen doe ik wel als er beter weer in het verschiet is...

Dingen die je meemaakt.

Hahaha, ik hoop altijd mijn blog te kunnen vullen met 'real-live' gebeurtenissen, maar soms kan dat gewoon echt niet.
Ik waak er altijd voor de privacy van betrokkenen niet te schenden, zowel als het over positieve of negatieve ervaringen gaat, want niemand is 100% klootzak of engel..
Maar wat zijn we toch een rare wezens... toch altijd een stukje 'angst' voor elkaar en mogelijk ontken je dat bij jezelf, maar nu en dan bekennen we dat aan elkaar.
Slechts een kort moment hoor want anders gaan we ons toch te kwetsbaar voelen en barst de onzekerheid los. Soms de oppervlakkige, soms de pijnlijk diepe.
En toch merk ik steeds weer...jezelf durven laten zien, durven laten kennen werkt het best.
Van binnen, want verder heeft het niet altijd het gevolg dat dingen daardoor goed verlopen.
Maar het gevoel van open te zijn geweest geeft toch een soort rust.
Waar dit stukje werkelijk over gaat?
Tja, eigenlijk is dat niet eens belangrijk.
Het ging over mij en de ander.
En wie weet, misschien ook over jou en de ander?

(@)

Dan maar 'oud-blauw'...Haarlems.

Als de blauwe luchten nu nog even wegblijven, tja dan moet je toch wat?

Reactie dag!

Kom, laten we eens iets gezelligs doen, de weersomstandigheden zijn er naar!

Reageer eens extra leuk of origineel op mijn blog, liever niet al te grof want die plaats ik dan gewoon, hihihi.

Verder vraag ik mij af hoe anderen met dit bijzondere lente-weer omgaan.

Niet meer dan 5 regels en maximaal 500 woorden. ;-)

De vijftigste reactie krijgt een leuke prijs, de 100ste een reprimande!

Gut, hoe krijg ik hier een foto bij die je innerlijke zon doet schijnen

en je hart verwarmd?

Ik ga op zoek, maar van het zoeken zul je niks merken want zodra je hier komt kijken, staat de foto er al. Hoe dat werkt hoef ik toch niet uit te leggen hoop ik?

Denk het niet, het gemiddelde IQ van mijn bezoekers ligt extreem hoog.

De wegblijvers zijn van laag allooi dat kun je je wel voorstellen, hihi.

Het enige probleem met High IQ Folks is dat ze niet zo van termen als; hihi, haha of wahahahoe houden.

Daarom sluit ik dit stukje af met gegniffel;

Gnagnagna.

Mijn dank zal groot zijn voor jullie liefdevolle reacties. Hihihihi.

Love.

Geen stilte dag vandaag.

Goed nieuws, ik stop met de stiltedagen op woensdag.

Een mens moet niet vast roesten, verstoffen in gewoontes die zichzelf allang overleefd hebben.

Woensdag wordt de dag waarop ik mij vreselijk laat gaan op mijn weblog, bij het gênante af!

Banaal seksistisch, vulgair goedkoop en platvloers, schockerend en beledigend, grof en brutaal!

Ehh, effe denken...

Momentje..

.....

Mijn God, het zal toch niet echt waar zijn dat ik een aardige vent ben, die rekening houdt met gevoelens van anderen!

Ik blijk opnieuw in therapie te moeten;

Onverschilligheids therapie.

(@@@)

Anders.

Ergens bij stilstaan is niet hetzelfde als bij de pakken neerzitten.





Ooit heb ik een label gemaakt 'uitdrukkingen en gezegdes' en daar mag deze bij.
Buiten is het somber en 'binnen' begint het gelukkig flink op te klaren!
En nu nog een vrolijk plaatje erbij en de dag kan niet meer stuk..

Omschakelen is soms niet makkelijk.

En dan te bedenken dat ik op eerste Pinksterdag ( naar later bleek) heftig bijgebruind was!

Beetje erg heftig, zeg maar gerust een rooie kop.

Ach, ik kan het hebben. Gister maar niet in de tuin gelegen, douchen doe ik toch liever in de badkamer...

Geheim ontsluierd?

Zie je dat rozige kleine vakje aan de horizon, beetje links van het midden?

Raad eens wie daar woont!

En kom toch maar liever niet onverwachts langs...

De kans is dan groot dat m'n keuken wéér niet netjes is!

 En als er naar je gefloten wordt...

Ik was het niet hoor!

Ik wens iedereen prachtig lente weer toe.

( Uit eigenbelang ;-) )

Mooie dag.

Gister een simpel rondje gedaan. Simpele foto dus.

Maar het is een afwijking van me..

Het is allemaal zo mooi!

Leuk, zo trots als ze waren op hun vaar-digheden...

Niet te geloven toch!

Vlak bij mijn huis!!

Zou er bijna zelf jaloers op worden...

En dan toch maar naar de kinderboerderij met de auto?

Mooi weer, binnen of buiten?

Er is geen tekst bij, althans nog niet..

Misschien als ik gewoon doortyp dat er wat komt.

Mooi weer, heerlijk!

Hondenmand buiten en Poppie op jacht.

Mooi weer..

Zoniet buiten, dan maar in je hoofd.

Have fun mensen..

Pinksterprivacy.

De 'Heilige drie-eenheid?

Veranderen...
Verandert een mens door zijn levensomstandigheden of veranderen de levensomstandigheden doordat een mens verandert?
Van uitbundig naar meer ingetogen?
Leeftijd zal best een rol spelen, uiteindelijk doe je in jaren ervaringen op en dat kan iets in je veranderen.
En daardoor is het juist zo vreemd dat je in feite diep van binnen altijd dezelfde blijft, je gaat hooguit anders met de dingen om en je prioriteiten kunnen anders gaan liggen.
Als het een beetje meezit word je een milder mens, niet te verwarren met een onverschillig mens, want dat laatste kan voortkomen uit verbittering of teleurstelling.
Anders kijken kan je doen inzien dat het niet de mensen zijn die je teleurstellen, maar dat het vooral je eigen verwachtingen zijn waardoor je teleurgesteld kan raken.
Verder is je eigen houding vaak bepalend voor hoe anderen op je reageren, maar daar willen zwartkijkers vaak niet aan.

Je eigenheid ervaren en dat ook bij de ander kunnen zien.
Elkaar laten voor wie we zijn, maar wel in betrokkenheid en begrip.

Het lijkt aardig op een Pinksterpreekje...
Nou ja, waarom niet hè, na dansende schilderijen mag dit ook wel weer.
Over 'weer' gesproken...Wat een weer hè!
In ieder geval ligt mijn zonnebrand klaar;
Beschermingsfactor -50!

Pinksteren...de Heilige geest wordt uitgestort..
Toch maar naakt in de tuin gaan liggen dan, wie weet vang ik er wat van op.

Kleurigheid voor als de zon het af laat weten.

Die nacht in mijn atelier.....Dance?

( Was het misschien niet meer dan het 'nawerken' van de acrylverf?)

Rond 23:35 uur was ik naar bed gegaan, met onbestemde gevoelens...

Onrustig viel ik uiteindelijk in slaap.

Het zal een uur of drie geweest zijn toen ik door vage geluiden wakker werd, ik ben een lichte slaper.

Was Poppie bezig een muis te vangen?

Dat leek mij onwaarschijnlijk want muizen heb ik niet, hooguit af en toe wat muizenissen in mijn hoofd, maar daar is Poppie aan gewend.

Zachtjes m'n bed uitgeslopen ( want je weet maar nooit ), gluurde ik mijn hal in.

Het geluid leek uit mijn atelier te komen, vergezeld van een vaag blauw schijnsel.

Daar kon toch niemand zijn?

Het leek mij verstandig een getuige te hebben en gelukkig lag mijn Olympus toestelletje met film mogelijkheden in de buurt...

Ongelooflijk wat ik daar zag en maar goed dat ik het op deze manier met jullie kan delen!

Want wie zou dit verhaal anders geloofd hebben?

Ik was er toch van overtuigd dat ik androgyne bedoelingen had met dit werk, maar dit zag er ineens heel anders uit!
Aan de andere kant dansten zij misschien op muziek die voor mij niet te horen was.

Een lichte hoest veroorzaakt door het inhouden van de adem, maakte een eind aan hun bewegingen.

Het moet niet gekker worden en van slapen kwam daarna niks meer, dat begrijp je!

Met grote dank aan mijn zoon Wouter, hoe dat zit vertel ik jullie later nog wel eens...

Een extra leuk bericht schrijven...

 

Klavertje vier voor jokkebrokken.

Ja, daar had ik reuze zin in.
Sinds mijn laptopje het weer doet kom ik niet veel verder dan..de laptop.
Gut, wat was ik heerlijk actief toen de schat 2 maanden in de wacht lag.
Uit pure ontkenning had ik het ding onder de bank geschoven nadat ik met Wehkamp en Compaq kluitjes het riet in was gestuurd!
Tja, totdat..ik 'gered' werd door dat pc-klusmannetje.
Nou ja..gered?
Eigenlijk ben ik nu totaal verloren!
Lappie staat op de eettafel vanwaaruit ik bijna zittend alles om mij heen onder controle kan houden.
Heb je al eens gehoord van de luie-laptop-pens?
Het mobiele buikje dat ontstaat door laptopverslaving?

Zoals ik heb aangekondigd in de kop van dit stukje;
Ik wou een extra leuk bericht schrijven...

Dat is niet gelukt, want jokken loont niet.
Een groot gedeelte van dit schrijfsel is uit de duim gezogen en gelukkig type ik met mijn middelvinger!
Ik wens jullie vast een extra leuk bericht weekend, want het blijkt alweer pasen te zijn!
Niet teveel pinksterbloemen eten hoor...

Vanaf alle kanten uitgefloten!

Het valt niet mee om deze tijd van het jaar, maar helaas het moet!

Ik kan niet om dit pad heen, want vanaf mijn huis moet ik er doorheen, letterlijk en figuurlijk.

Fluitenkruid en nog eens fluitenkruid.

En fluiten dat die krengen doen als ik mij op dit pad waag..vreselijk!

Alsof ik een jonge meid ben die door een bouwterrein loop met allemaal hete bouwvakkers!

Volgende keer zwaai ik dreigend met een snoeischaar, dan fluiten ze vast een toontje lager!

Niks.

Op zich heb ik er persoonlijk niks mee.

Maar als foto object vond ik het wel leuk.

En de biet koos on.

Nog steeds mild uitgegiecheld, toch zet ik door!

Een eenvoudige dressing erdoor en elke dag een portie from this beat taken...

That's how the beat goes on!

Trouwens deze boeddha heeft zelf ook rare streken hoor...

Zwijgend of giechelend.

In ieder geval..

Stil.

De boot gemist?

De boot gemist of in de verkeerde boot gestapt?
En wie bepaald welke boot de juiste is?
Nee, laat ik er maar geen bericht van maken met louter vraagtekens.
Ik heb in heel wat bootjes gezeten en zelfs ben ik tussen de wal en het schip geraakt, want blijkbaar heeft iemand ooit beslist wat de juiste boot is en wat de verkeerde.
Een ander verhaal is dat ik misschien wel uit de boot gestapt ben en aan wal geraakt.
Ja, soms aan de hoge wal, soms aan lager wal.
De 'wal' zit al in mijn naam besloten, dat scheelt.
Heb je het door? Ik begin weer voor mijn 'doelgroep' te schrijven..of heten dat lotgenoten?
Als ik goed om mij heen kijk zie ik niks anders dan 'lotgenoten', ze noemen het ook wel 'mensen'.
Stukjes die nergens over lijken te gaan en toch alles te maken hebben wat mij zoal bezig houdt.
Maar ja, soms hou ik die boot af, de boot van de tè persoonlijke stukjes.
Toch ga ik me er af en toe weer aan wagen...
Want gebakken lucht bloggen lukt me niet zo.
Voordat je je als blogger voelt aangesproken; Jouw blog bedoel ik natuurlijk niet!
Eigenlijk bedoel ik vooral mijn eigen pogingen om regelmatig 'lucht te bakken'...
Zelfs daar moest ik het kookwekkertje bij zetten.
Aangebrande lucht geeft roetaanslag.

Ja ja, lach me maar weer uit!

Wie het laatst lacht, lacht het best denk ik dan maar.

Met grote blijdschap en sidderende verrukking kokhals ik weer zo'n gezond prutje naar binnen.

En echt..het helpt!

Hahaha!

Enkel een foto.

Zonder commentaar.

Tenzij je vindt dat 'zonder commentaar' een vorm van commentaar is.

Waarom niet lentegroen?

Als ik nu naar buiten kijk, inclusief het 'slechte' weer, dan denk ik...waarom schilder ik mijn huis niet van top tot teen lentegroen!

Het geeft zo een heerlijk gevoel...

En dan, straks mijn huis zomerszonnig schilderen en daarna warm herfstoranje?

Open haardvuur wintergloed in de winter?

Tja, je kan wel aan de gang blijven.

Gewoon dan maar genieten van het buitengebeuren...

Ehh, ging er iets fout dat er een foto van mijn oudste zoon verschijnt?

Nee hoor...

Vrolijk de week beginnen?

Ja, doe dat...

In ieder geval is proberen een positief gebaar.

De week vrolijk beginnen.

Moppen tappen is niet mijn sterkste kant helaas, dus het moet dan maar met een speelse foto.

 Toet-toet, het vrolijke auwtootje! 

( Auw vanwege die martelende spelende kindjes..)

 Kippie met verlos?

Kippen die zich laten aaien zijn zeldzaam.

Kinderen die dat stug blijven proberen niet.

De enkele foto?

Ja.

Begrip hebben.

Op de rand van de afgrond.

Als ik zo om mij heen kijk red ik het aardig, althans aardig voor een vrijgezel met een bepaald soort 'stoornis'. En dat van die stoornis heb ik niet zelf bepaald hoor!
Hahaha, anders in elkaar zitten dan wat gemiddeld is wordt al snel als een stoornis gezien.
Een mens van uitersten zijn ( bipolair) kan inderdaad 'storend' zijn, net zoals elke eigenschap die uit de hand loopt.
Maar laten we het daarom eens over begrip hebben.
Begrijp jij de mens die verloedert en dat op de tv laat etaleren?
'Mijn leven is een klerezooi, red mij!'...Ergens in die trant te vinden op de een of andere omroep die nog commerciëler is dan Ned. 1,2 of 3.
Of wat te zeggen van uit de hand gelopen 'ouderschappen', wraakzuchtige relaties of andere ellendige 'afwijkingen' waardoor mensen het zichzelf en hun omgeving moeilijk maken...

Nu komt het ergste; Ik heb begrip voor die mensen!
In één ding ben ik echter nog niet ver genoeg wat begrip betreft; Er mee op de tv gaan!
Mocht je mij ooit in zo'n programma tegen komen, leven en huis in puin...heb dan maar begrip voor me.
Kijk, ik kan het natuurlijk ook trachten te voorkomen en mijn gironummer hier tonen, vergezeld van mijn huisadres om preventieve klusjes bij me te komen doen.
Liefdesverklaringen zijn ook welkom en..ik hou van bloemen
.( Voor fruitmanden is het nog te vroeg.)
Alle gekheid op een stokje, ik heb in mijn leven tegen veel grenzen van de afgrond aangehangen
en van daaruit heb ik begrip.
Begrip voor mensen die het nèt niet redden, zoals ik het nèt wel red.

Omdat het zondag is.

Op andere dagen zou deze foto ongeschikt zijn.

Dat ben je toch hopelijk met me eens?

Oma.

Nooit heb ik er aan gedacht om mijn oma te vragen of ze wel helemaal zichzelf kon zijn.

Het had niet in mij opgekomen...Laat staan dat ik het aan mijn opa gevraagd zou hebben.

Dichterbij....aan mijn moeder heb ik het wel eens gevraagd, natuurlijk wel in andere bewoordingen dan;

'Ma, ben jij wel helemaal jezelf?'

Van mijn vader weet ik het wel...hij kon het niet, hij was geen gemiddeld type en dan is het moeilijk om ongestraft jezelf te zijn in de maatschappij.

En hoe dat dan bij mij zit?

Ik was en ben redelijk mijzelf, maar niet 'ongestraft'.

Maar ja, beloond worden vanwege die je bent, ja ook dat overkomt en overkwam mij wel eens.

Mijn oma, tja ze was behoorlijk de oma zoals je je een oma zou voorstellen.

Mannen doen dat niet.

Nee, gelukkig doen wij mannen dat niet.

Naakt voor de spiegel staan en je ergeren aan dat wat er belabberd uit is gaan zien.

Nee, wij mannen doet dat niet.

En we gaan ook niet op onzin diëten en smeren niet met crêmes.

Wij lijden er gelukkig niet onder dat we aftakelen.

Nee, wij mannen doen dat niet.

Stel je voor!

(@)

Vrolijk plaatjes kijken?

Dit was de eerste aanblik toen ik mijn huis verliet..

Voorlopig gaat het daar op lijken op mijn Spijkerbed.

Liggen op roestige spijkers heeft gevolgen...

Het schrijven gaat minder, maar de plaatjes willen nog wel.

Mijn teksten neigen steeds zo diep te worden, dat ik steeds vaker besluit ze niet te plaatsen.

Dus doe ik dat dan ook niet!

Als ik mijn Nikon uitlaat voel ik mij helemaal..

Zen.

Wat moet je dan eigenlijk nog met ingewikkelde teksten?

Doe het goede en heb lief.

Koester geen wrok tegen wat of wie dan ook.

Het doet vooral jezelf pijn.

In stilte ben ik, ongeacht hoe ik mij voel.

Ik ben.

En zo kwam ik weer thuis.

Ik ben de plaatjesmaker;

Het hele gebeuren te zien op fotoblog
klik

De enkele foto.

Op de dag gemaakt dat er naar de Hemel gevaren werd.

Vandaag even geen 'boom' opzetten..

Wel even een fotootje van deze reus in mijn tuin!

Deze tulp lijkt een beetje op mij.

Behoorlijk in de war!

( Grapje, ik ben minder warrig dan deze tulp.)

....dus ga ik nieuwsgierig langs het hek naar de andere kant van dit paard om de vlechten in close-up te fotograferen, bleken ze naar één kant te zijn gevlochten!