Het belang van Loslaten...

 Waarom loop jij zo schuin voorover?

Simpel, want als ik rechtop loop neig ik naar achter te vallen!

Dus als je alles krampachtig vast houdt....

Laat je dan makkelijker los?

Gelukkig moest ik over beiden nadenken en kwam ik erachter dat ik er eigenlijk niks van begreep!

😐

Loslaten is beter leesbaar als je het groot schrijft!

En dan in een andere kleur.

Een beetje vreemd is het wel...

Tis net alsof ik het Loslaten pas ontdekt heb!

Net als dat bizarre Ego begrip...

Soms kan alles ons even te veel worden, het hele waanzinnige Wereldgebeuren, inclusief het leed dat we elkander constant aan doen.

Gelukkig bedacht ik mij ineens 

( de nacht van 3-5)...Lost mijn gepieker iets voor anderen op?

Of dat steeds doneren uit schuldgevoel of zelfbedrog? ( Je donatie is vaak al verdampt voordat hij aankomt!)

En dan mijn persoonlijke ellende dat zich maar niet oplost? Vaak weet je achteraf niet eens meer waar het over ging!

Kort geleden, tijdens één van mijn 3-5nacht momenten...had ik weer zo'n prachtig you-tube Meditatie filmpje aan... Het was 'live' en dan gaat het door en door..

Er is al tijden van alles aan de hand in mijn leven... Plotseling dacht ik:

Als ik dat hele gebeuren nou eens gewoon 'loslaat', wat kan er dan werkelijk mis gaan of zelfs erger worden?

In de nacht is jezelf leeg maken een stuk makkelijker..

En steeds lukte het mij even..

Meteen daarna.. weer even!

Toen werd mijn denken stiller en mijn gevoel steeds rustiger...

Zo heb ik de kern van het Loslaten leren kennen én ervaren.

Tja daar blijkt het 3-5 uur erg goed voor te zijn.

In mijn dagelijke leven gaat het een stuk minder makkelijk.

Toch heb je daar, als 75 jarige alle tijd voor.

En... het gaat me steeds beter af....

Dankzij een fantastisch blogbericht van:

ben ik weer een stukje verder

Dank je Van: 😉

💚

Verder is het tijd voor een kopje koffie

(Wat anders kan ook! 😉)

Dus laat ik los....

En een IK

of zelfs een ego?

Ook dat heb ik nooit gehad.

 Al mijn streven, zelfs mijn motivatie;

Ik laat het los.

Zelfs het loslaten op zich laat ik los.

Werken aan mijn gezondheid?

Ook dat laat ik los.Dus laat ik alles maar gewoon gebeuren.

En dat alles in...

Het NU.

En zo is het!

 

Werkelijk los laten, daar gaat het om...

Op weg naar de grote Overgang.

Dat klinkt bijna als 'fysiek'doodgaan en je daar op voorbereiden.
Zo hebben we altijd gedacht, totdat je merkt;
Er gebeurt iets heel anders,
iets waar ik mijn weg in moet vinden.

Bij mij gaan er golven van fysieke pijn en depressie
aan vooraf...gevoelens van intens willen leven,
maar ook gevoelens van 'er niet meer willen zijn'.
We hebben niet geleerd hoe daar mee om te gaan.

Want een diep gevoel van Laat het maar gebeuren, laat het maar komen
Los van alle religie, los van alle spirituele overtuigingen,
ja zelfs los van angst en aardse onverschilligheid, dat blijkt ons vreemd.

Eigenlijk is het een loslaten van een Licht dat je zelf tot stand hebt gebracht
jezelf hebt aangeleerd uit zelfbehoud. 

Erop durven, kunnen vertrouwen dat je klaar bent
voor het echte Licht.

Het allesomvattende Licht.

Zolang we ons maar aan de regels houden...

Natuurlijk valt daar wat voor te zeggen, want stel je voor!
Als er geen regels waren zou het een chaos worden.
Kijk maar eens naar wat er gebeurt als er systemen instorten, dan gaan we
massaal plunderen en ons eigen hachje redden.

Want onder ons uiterlijk vertoon van orde en gehoorzaamheid ligt dat op de loer.
Ooit zei iemand tegen me;
Waarom zou je er geen gebruik van maken, een ander doet dat toch ook!
of; als je daaraan toegeeft is het hek van de dam.

Zolang we ons maar aan de regels houden.

Hoe vaak denken we eraan waar die regels vandaan komen en wie ze heeft gemaakt?
Kunnen we die manier van denken eigenlijk al loslaten?
Stel je zou je weten te verbinden met je diepste innerlijk
zou je dan ook nog zeggen;
Zolang we ons maar aan de regels houden.

Deze week heb ik veel energie gestoken in het bloggen en met plezier en motivatie,
Er blijft een week direct zichtbaar.
Wees vrij om ze te lezen...het zou me zelfs goed doen...
Woensdag ben ik er weer.

Loslaten en toch doorgaan!

Ter afsluiting van het onderwerp van afgelopen week; Loslaten.

Loslaten maar toch doorgaan, lijkt tegenstrijdig maar hoeft het niet te zijn!
Voor mij is een duidelijk voorbeeld het loslaten van de frustraties
die ik opgelopen heb, via Slingedael en Veritas.
Sommige mensen die ik ken zeggen vaak dingen als
'daar moet je maling aan hebben' of 'vergeet het nou maar en geniet gewoon weer van je leven !'


Zo werkt dat niet, tenzij je liegen tegen jezelf als oplossing ziet.
Erger nog..je kan er zelfs uiteindelijk ziek door worden.
Iets wegdrukken of gaan ontkennen is absoluut niet het zelfde als 'loslaten'.
Eigenlijk zet je iets daardoor vast...
En iets wat vast zit kan gaan woekeren.

Loslaten kan je alleen echt doen door iets eerst eens te gaan onderzoeken.
'Wat is het en hoe gebeurde het?" Daarna kijken of je er nog iets mee kunt, moet of wilt!
Als dat geschied is kan je inderdaad gaan loslaten.
Terug kunnen kijken zonder (onnodige pijn of verdriet).
Pijn en verdriet eerst toelaten , ze hebben juist vaak een helende functie,
pas daarna kun je gaan verwerken...

Goed, weer even over mijn eigen traumatische ervaringen;
Het loslaten van pijn en verdriet is mij zowaar gelukt!

Maar aan dingen werken...daar blijf ik mee doorgaan.
Alleen maar nu mijn schouders gaan ophalen en denken;
Ach, ze bekijken het maar!
Nee, want zo draag je bij om onrecht in 'de wereld' steeds weer vast te zetten.
De nieuwe tijds mens zit zo niet in elkaar!
Wij leven met de anderen en strijden ook voor de anderen...

😊

Maar jij hebt makkelijk praten!

Dit onderwerp van deze week' loslaten...en de dingen die ik daar mogelijk omheen schrijf:

A; Ik heb geen drukke baan meer

B;Ik hoef geen gezin meer te onderhouden of te verzorgen.

C;Op mijn leef-tijd hoeft een mens zo veel niet meer...

D; je hebt overal uitgebreid de tijd voor....

😲

?

?

?

Dus de bedoeling was dat er een hele verhandeling zou komen over....

Maar toen moest ik naar het ziekenhuis om mijn operatie te plannen.

Thuisgekomen had ik geen idee meer over wat er in dit bericht had moeten staan!

Dus liet ik dat maar gewoon totaal los!

Wonderen zijn de wereld nog niet uit!

Werkelijk een wonder!

Mijn kapotte tv, die nog wel beeld had, heb ik in mijn werkkamer als tweede laptopscherm opgesteld.

Ach, gewoon als extraatje...het beeld was wat raar en dan die felle neonstreep verticaal in beeld!

Weggooien kon altijd nog....

Maar wat gebeurde er vanmorgen!?

Zet m'n laptop aan en die tv...

Wat!!! Hoe kan dit nou?

Het beeld is weer smetteloos, geen vuiltje aan de lucht en de streep is verdwenen!

Oké, dit was wonder 1.

In de late middag maakte ik een nieuwe selfie voor morgen...

Een paar dagen geleden had ik nog als grap op face-book getypt;

'Dan word ik wel kapper!'

Wat zie ik tussen de selfies staan?

Je kan het zelf zien...alsof ik iemands haar aant knippen was!!!

Geen van beide foto's hier afgebeeld is tot stand gekomen via trucage!

Donderdag vertel ik wel over de engel die mij hielp bij het verder werken aan mijn huis.

Geweldig!

😇

Bewuster bloggen.

😉

Als het dan toch over loslaten gaat....
Hoeveel blogs bezoek je en welke blijven je echt boeien?
Want hoe lang blijf je ze volgen vanuit een soort solidariteit en beleefdheid?
Ik houd het steeds liever bij zo oprecht mogelijk blijven.

Soms is loslaten een beetje pijnlijk, want kwetsen
doen we liever niet...
Zomaar een blog er uit doen, van je lijst af...
Tja, daar denk ik heus even over na en doe dit nooit zomaar.
Je kunt leren van die beslissingen en in gaan zien
hoe betrokken een persoon echt was bij je blog.
Zodra je na een tijdje merkt dat er niet veel echte betrokkenheid bij was (ineens blijven ze weg, terwijl ze zelf door bloggen)..ja, dan moet je een keuze maken.
Want tientallen blogs in je lijst dat werkt niet voor mij.
Mijn aandacht wil ik graag echt en oprecht houden.

Alle bloggers uit mijn huidige lijst;

Hartelijk dank!

💚

Morgen gebeurt het!

Niet hier op Spijkerbed, de herfst komt er weer aan dus...
Dus verhuis ik weer wat vaker naar Werkwijze.
Echt iets voor het najaar en de winter!
Mijn bedoeling is om er een soort serie van te maken.
Het voordeel is dat ik het al jaren ken en ze zelfs in een ander boek van Deepak Chopra had staan. Helaas zijn al mijn boeken naar de kringloop verdwenen...
Gelijk kom ik bij het onderwerp van deze week;
Loslaten!
Want een pretje was het niet...maar dat staat al uitgebreid op al mijn blogs en

 achter de schermen ben ik nog steeds bezig mijn recht te halen!

Maar het 'loslaten' gaat mij goed af...klinkt wat tegenstrijdig maar het is werkelijk zo!

Ook dat onderwerp komt ter sprake in dit boekje...
Het blijkt dat als je weet los te laten de dingen vanzelf naar je toekomen.
Dit boekje kreeg ik hier zomaar van een dame die hier werkt!

Dus....tot ziens op Werkwijze!

😏😎

Thema-week; Loslaten.

En inderdaad...zij laat los!

Maar de ene mens is de andere niet en loslaten moeten we iedere dag.

Voor het slapen gaan, de dag loslaten.

Voordat je opstaat, de nacht loslaten...

Enz, enz....

Zullen we eens overdenken wat we vandaag los willen laten?

Tja, ik kies ervoor..

Want ik ga er over schrijven!

😁

(Maar laat niks uit je handen vallen hoor😏)

Loslaten...in alle rust.

Op de achtergrond en dan bezig zijn met;
Ons bewuste zijn.
Het Zijn van het leren loslaten.
Keer op keer...

Loslaten kan moeilijk zijn.

Nummer 1.

Reeds bij iets heel simpels ervaar ik dit.

Vandaag heb ik de goede vriendin van An eens bekeken.

Gewoon haar blog hoor! 

😏

Ja, een mooi blog om erbij te hebben en te volgen.

Toch wil ik graag ruimte houden, ruimte voor echte aandacht.

Elk blog dat er in mijn lijst staat neem ik serieus, anders zet ik ze er niet in.

Nummer 2.

Maar ik merk dat ik meer ruimte nodig heb...
Het blog over Max raakte mij en heeft iets met me gedaan.
Tijd om los te laten...
En dan is er GERDA-YD, ook haar blog zal ik los gaan laten.
Zij blijft altijd in mij voort leven.
Haar foto's, haar reacties..
Ze is niet meer en af en toe voel ik weer wat pijn. Dan kom ik haar oude reacties tegen
en merk hoe waardevol zij voor mij was.
Natuurlijk blijven haar reacties op mijn blog staan. Ze zijn me dierbaar.

Zo zijn er nog 3 die waarschijnlijk na een tijdje vervangen gaan worden.

Komt tijd, komt raad...

Loslaten doet altijd pijn.

Toch is het vaak een genezende pijn.

Een pijn die je verder kan brengen...

Nummer 3.

Vandaag beperk ik mij dus even tot het bloggen.
Er is nog zoveel anders om over te denken en te schrijven als al het om loslaten gaat.
Wellicht eens een andere keer?
Misschien zelfs een thema voor de volgende week...


Wat heeft dit werk te maken met 'loslaten'? >