En over hoe de dingen kunnen werken (per persoon verschillend)

Het begon met 'plasproblemen', elke dag en steeds erger! Had al opgegeven dat daar echt iets aan te doen was...

Huisarts kwam meteen met medicijnen.

Die hielpen werkelijk niks😕 

Waarschijnlijk ga ik nu eerst even een pauze nemen

en schrijf straks verder, want ik wil dit serieus uitdiepen.

Tot later.

12:45

Mannenpraat, noemde ik het,

maar het is voor iedereen te lezen natuurlijk!

Om te beginnen met het moeilijkste...

Op you-tube staat er van alles over.

Alleen is het nooit echt te zien...

Hihi, dat zou waarschijnlijk op porno gaan lijken.

Zelf had ik er eerst wat moeite mee;

Je prostaat masseren 😉

Aan te bevelen is je anus eerst heel goed schoon te maken, zo diep mogelijk zelfs.

Dan b.v. Vaseline gebruiken om het makkelijker te maken.

Je kunt er daarna met de vingers in om...

de boel te masseren!

Tja, best gênant om daar over te bloggen

maar je klacht begint dan al snel minder te worden.

Daarbij de bekkenoefeningen,

die zijn wél op you-tube te vinden!

Bij mij kwam van het één het ander

Ben spontaan op dieet gegaan en mij geïnformeerd over passende voeding bij plasproblemen. 

En dan de Yoga.

Gelukkig had ik dat ooit uitgebreid gedaan.

Rond mijn 30 ste geloof ik.

Die kennis blijkt te zijn gebeleven...

Daarnaast is er het werken met;

Chakra's.

Op mijn blogs staan daar reeds dingen over

Om het toch een beetje vrolijk te houden.

Even genoeg over MEDITATIE.

 Maar zullen we het eens over de nieuwe tijd hebben?

Volgens sommige blogs die ik volg zijn de buitenaardsen onder weg...

Helaas merk ik er nog niet veel van, tenzij ze het beleid van de supermarkt hebben bepaald.

Eerst was de komkommer 69 ct ... nu ineens 1.39 ct....

Gelukkig is de volkoren beschuit van eigen merk weer volledig beschikbaar!

Bolletje was 1, 39 en de andere was en is 54 ct!

Voor straf ga ik er nu een met gemberjam nemen... niks Bolletje dus 😉

O, ja... de nieuwe tijd!

Zou het bijna vergeten. ik leef er namelijk al lang in 💃💇 Ja, ik doe zelf m'n haar al jaren!

Het geeft wel nog steeds de nodige vervreemding

maar die had ik al gelijk na mijn geboorte!

Verder ben ik weer druk aan't werk.

V

Teveel rekening houden met anderen?

Een vreemd soort zwakke plek van me..Natuurlijk
weet ik hoe die ontstaan is!
Maar die eigenschap wis je niet zomaar uit...
Eigenlijk maar goed ook dat er tegenwoordig veel bizarre spam is...
Ik donder ze er gewoon gelijk uit...

Bepaalde berichten maak ik steeds vaker puur voor mezelf.
Handig om mijn eigen leven weer eens onder de loep te nemen.

Vandaar dat ik mijn serie over het schilderen, op Werkwijze,
ook een dagboek zal gaan noemen.
En dat modereren houd ik er gewoon in!
En, los van de corona-waanzin, genoeg ander fake gedrag ik de
wereld...of het erger is dan ooit, betwijfel ik.
Het is gewoon technisch gezien makkelijker te doen.

Random and from within.

Aangezien de wereld nu één is, dacht ik eens in het Engels te beginnen.
'Willekeurig en van binnenuit'.
Gewoon mijn start van de dag op de foto, genietend van de Corona rust...
Want zo kan het ook, genieten van dat wat er is!
Wat een heerlijk gevoel om eens niet mee te hoeven doen aan de sleur van de regelmaat.
Mijn cd wisselaar met 6 cd's erin op random gezet, mijn ontbijt werd aan de deur bezorgd!
Buiten was het beeldschoon en 'levend-stil', anders dan doodstil dus...
Want...ik leef nog!

Mijn foto-toestel liet ik een rondje doen, was ik dan toch in de hemel beland?
En dan te bedenken dat ik vanmorgen vroeg in bed een zwaar corona-verslag
voor op mijn blog had bedacht...
Het is in feite gewoon een dagboekverslag geworden!

Hieronder het foto-rondje;

Gewoon dus even bij me op visite...

zonder besmettingsgevaar!

😉

🙌

Bezinnen is dit keer een vorm van winnen...

Dat wat er werkelijk is leidt tot hysterie...
De wereld draait door...en ik bedoel niet dat Nederlandse tv programma.

Vanavond zag ik een film, I am legend...
Ja,zo kan het gaan...maar ik doe niet mee!

Toen ik omhoog keek zag ik dit

.

Heel erg nu!
En waar keek ik naar?
Eerst zag ik Karel...
En tijdens deze foto keek ik naar boven.

Ik zit namelijk al jaren in de stroomversnelling van de Bezinning.
70 ben ik en heb astma!
Dus behoor ik tot de risico groep.
Het bijzondere is dat ik daar al bij m'n geboorte toe hoorde!

Bewust met het leven om blijven gaan.
En dat bewustzijn zoveel mogelijk delen.

Zijn, kom mensen, laten we gewoon Bewust-zijn!

Mijn rugpijn kwam precies op het juiste moment...
Ik zit daardoor al dagen vast!

Lang leven de Liefde.
lang leve de liefde voor het Leven!
Op 18 april komen een aantal klasgenoten bij me op visite...
Heb ze sinds mijn 10e nooit meer gezien.
Fantastisch en erg spannend.
De kinderen van toen zitten nog steeds in me.
Een heel bijzondere ontmoeting dus!

Maar stel dat er iets tussenkomt, wat dan?

Gewoon net als altijd..

Dan zie ik wel verder, dan gá ik wel verder!

Kagib hield een prachtig praatje...

Geloof jij er iets van?

Nee, niet mijn vader, maar ikzelf als vader. 

Een moeilijke dag had ik en at tussen de middag niet mee!
De afspraak met de therapeute heb ik afgezegd.
Had echt absoluut geen zin in 'hulpverleners geklets!
Het was een werkelijke worsteldag, maar ik moet door..
Moeten omdat ik werkelijk wil, van binnenuit.
Tegelijk was ik steeds doodmoe, toch ging ik door, niet echt
met gevoel, maar ik ging door
en marineerde o.a. mijn tofoe, vast voor morgen.
Maar ik was niet tevreden over mijn bed en sleepte
me suf met mijn matrassen.
De hele dikke ligt er weer op en dat gaat beter, ik kan weer
gewoon links en rechts bij mijn bed..

Toen ik tegen wil en dank bezig was, sprak mijn vader in mij en zei;

Gaat goed, ik ben trots op je!

Morgen is mijn vrije dag en ga ik,
indien mogelijk een naturel kleed kopen voor in mijn zithoek.

Weet zeker dat mijn vader daar ook blij mee zou zijn.

Mijn moeder spreek ik vast later nog wel eens...

Geloof jij in dit soort doorgevingen?

Ik meestal niet zo....

Mijn vader in het midden...

Toch maar weer een dagboek?

Op deze plek in Gouda voel ik me goed
en het huis is fantastisch...

Met mij blijft het zeer wisselend gaan,
Korsakov is gelukkig nergens te bekennen,verward ben ik ook nooit....

En de regels van dit systeem neem ik maar op de koop toe!
Eigenlijk zouden ze geweldig zijn als je er bewust voor zou kiezen...

Gelukkig begint mijn huis steeds efficiënter te worden ingericht.
Naar mijn therapeute kon ik niet gaan vandaag...
Voelde me er werkelijk niet goed genoeg voor.
Maar de fitness ging gister weer prima en 
elke keer plak ik er weer wat kilometers aan!
Morgen weer..ik ga dan 3x per week.

Tja, bipolair zijn heeft zo z'n onverwachte kanten,
gevoelens kunnen zo omslaan en dat is toch
werkelijk heel anders dan manisch depressief zijn.

Ach, men plakt er nou eenmaal graag stickertjes op.
We zijn gewoon wie we zijn!

Dagboek als nachtbericht.

Omdat het een rare dag was en ik een rare man ga ik erover schrijven.
Gewoon als een herinnering voor mezelf...
Het was absoluut een rare dag, ten eerste had ik mijn aardigste buurman gevraagd
de deur weer in de kleine kamer te 'hangen'.
Zelfs hem lukte het eerst niet, maar later kwam hij terug en...het lukte!

Dus mijn atelier werkblad werd gewoon weer een deur...
Mijn hoofd was vandaag erg rommelig, maar toch is het volgende mij gelukt.
Mijn extra boodschappen heb ik gedaan...alwaar ik weer min of meer de clown speelde...
Thuis ging ik maar weer eens zuigen...thuis is natuurlijk logisch want op straat zuigen doe ik niet
Althans, nog niet!!!

Vandaag deed ik dus van alles en als avondeten at ik pizza.
Heb op dit moment niet zoveel zin om alles op te schrijven...
maar m'n meditatie kamer wordt steeds specialer!

Net als ikzelf trouwens...

Waarschijnlijk slaap je al...

Sta er maar niet voor op!

Morgen ben ik er misschien weer.

Vuile bipolaire rotzak die je bent!

Nee, wees gerust...dat is mij nog nooit overkomen!
Wat me wel regelmatig overkomt zijn de misverstanden omtrent mijn gedrag!
In die zin ben ik redelijk gezegend, want ik blijf mij altijd gedragen...
Min of meer.....
Bipolariteit komt vaker voor dan we weten...Bij mij noemden ze het al snel een stoornis!
Ahh, nee het is helemaal geen stoornis, het is gewoon een bijzondere eigenschap.

Maar dit is Spijkerbed, dus ga ik er niet verder op in.
Ook dat zal ik ongetwijfeld weer eens doen op...
Werkwijze. >

Zeg jij dat wel eens?

'Ik kan vandaag niet mee doen, het voelt niet goed'...

Meestal verzinnen we dan liever iets anders, iets herkenbaars als; oververmoeid of grieperig
of wat dan ook! Want het moet wel herkenbaar zijn en acceptabel...

Maar ik zeg het steeds vaker!
En het bevalt me goed..
Het is even wennen, maar daarna komt er lucht en ruimte!
Misschien zelfs voor iedereen!

En ik raakte lichtelijk verlamd!

Rond 12: 39 kreeg ik een ingeving;

Je bent een spiritueel genezer..
Weet je wat ik deed?
Ik vluchtte mijn bed in...
Ben niet zo gek op dat soort ingevingen, maar m'n bed in werkte niet.
Het was mijn fitness middag

...maar de gedachte, de ingeving bleef;
'Je bent een spiritueel genezer'...
Dus ik zette gewoon door en ging naar fitness.

Het fietsen  ging prima... maar de stem in mijn hoofd ging door;
Je bent een spiritueel genezer.
Er liep en traan over mijn wangen...
En ik fietste gewoon 30 minuten door!

Daarna was ik lichtelijk verlamd...maar ik ging gewoon verder.

Wat wordt mij gevraagd als ik als spiritueel genezer word gezien!

Hoe ik me nu voel?
Behoorlijk rot, ik ben niet zo gek op dit soort ingevingen!

Het dagboek van dit moment...

Deze foto heeft werkelijk nergens mee te maken@
Of  misschien met het leven van alle dag?

Weer terug zijn in wie  je werkelijk bent!
Jezelf jaren kwijtraken wil niet zeggen dat je niks hebt geleerd.
Integendeel, want er blijkt van alles te zijn gebeurd.

Wat spiritualiteit betreft ben ik op dit moment en fan van;

Peter Gordijn . >
Kagib.>
Martha Krul,. >

Om de rust in mijn geest te bewaren houd ik mij hier bij
en in stilte bewandel ik vele zijwegen!

Mijn geest staat weer volledig open.....Ja, ik heb jaren geslapen, maar het was nodig
Nodig om weer vanuit mijn kern te leven en met heel veel levenservaring!

Want natuurlijk sliep ik niet echt!
Ik verzamelde in   Stilte...   


Op dit moment vraagt de hulpverlening regelmatig; 

Gaat het wel goed met je?

Fantastisch wat Martha weer deelt vandaag;
Vooral het Ik ben spreekt mij aan.
Geen gezeur meer over het woord Ego

Ik ben en ik ben die ik geworden ben.
Dankzij het leven van elke dag.

Ja, ik ben!

Heb jij dat wel eens, dat je denkt; laat mij eens met  rust..

Maar dan ook totaal met rust!

Gewoon weer een dagboek verslag. Aangevuld!

...Want als ik iets in m'n hoofd heb,
heb ik het niet in mijn kont!
Weet inmiddels al niet eens meer hoe ik er toe kwam, ik wilde ineens groter slapen!
Mijn atelier was eigenlijk veel te groot, ik gebruikte maar 2/3 van die hele ruimte...
Bingo! Er ging ineens een rood zwaailicht bij me branden en ik besloot 1/3 van de ruimte
apart te maken en daar m'n slaapruimte van te maken!
Het ene idee volgde het andere op en met het materiaal dat voor handen was, is het me gelukt.
Gezwoegd heb ik als een oud bierbrouwerspaard!
Maar...ik slaap er nu al en mijn kleine slaapkamer is nu een opberghok geworden.
Kan gelijk mijn fiets er staan en kan ik zonder stootgevaar gewoon door mijn halletje lopen.

Toe maar, ik begin eindelijk weer een echt leven te krijgen!
In de ochtend komt mijn h.h.hulp en in de middag ga ik weer naar fitness...

Wat mij net als voorheen nog steeds gedreven bezighoudt is mijn visie op Spiritualiteit
en verder stort ik mij weer eens in of op het 'nondualisme'...De Zen boeddhist in mij leeft ook weer op!
Eigenlijk is het allemaal nooit echt weggeweest bij me en die kant van mezelf is gevlucht.
Gewoon gevlucht naar Werkwijze!
😁😇

En die kunstenaar in mij, waar is die dan?
Die scharrelt heerlijk op Proefblog en doet daar zelfs de bloemen tegenwoordig!
🙌🙆

Toch blijkt Spijkerbed prima geschikt als dagboek!

Want vandaag ben ik weer begonnen met fitness!
30 minuten op de home-trainer blijkt zelfs goed te zijn tegen/voor mijn astmatische aanleg.
De maandag ochtend en donderdagmiddag zijn daar vanaf vandaag op ingesteld.
Het was er stil en dat kwam me best goed uit voor de eerste keer...

Dus het dagboek is terug...hier was het er toch de beste plek voor.
Dit te gebruiken om terug te kunnen lezen heeft wel iets!
Kommer en kwel verpak ik liever dusdanig dat het alleen voor mijzelf herkenbaar is 😏
Geloof het gerust, dit is letterlijk voor jezelf bloggen...
Nou ja, min of meer.
Ben druk mijn atelier te splitsen in atelier/slaapkamer. Het schiet al aardig op, straks weer verder dus.

Mijn eerste nieuwe stukje dagboek!

Het stukje dat ik zou gaan schrijven voor vandaag...

En toen kwam ik mezelf tegen en stopte met schrijven...
Het werd me teveel...
Deze dwaas heeft alweer zijn eigen, te onthullende blog terug gelezen.

Ben ik dan werkelijk zo extreem veranderd in die 7 jaren?.
Of zijn gewoon mijn omstandigheden erg veranderd en zo ja...
waar lag dat dan aan?
En waar is dat alles toch gebleven, al die gebeurtenissen, al die 'voorbijgangers'.
In welk deel van me is dat allemaal opgeslagen?

Toch begint dit stukje een beetje te lijken op...
Het stukje dat ik zou gaan schrijven voor vandaag...

Later op de dag kom ik nog wel even terug, gewoon om..maar daar ben ik nog niet achter.

👤

Een confronterend dagboek.

Ooit in de meest duistere dagen van mijn huwelijk schreef ik dagboeken vol, en zelfs tijdens dat schrijven paste ik censuur toe, terwijl niemand het kon lezen.
Figuurlijk zit ik in mijn blote kont nu alles te delen, dan ziet niet alleen ikzelf mijn strijd en mijn tijdelijke zwakte...maar iedereen kan het zomaar lezen!


Me verstoppen zoals ik ooit deed?
Nee, dat wil en kán ik niet meer!

Als deze dag maar eerst voorbij is...

Eigenlijk zou ik me enkel op alles moeten verheugen...
Helaas,het werd me teveel, maar heb toch nog 3 uur geslapen.
Er alleen voor staan, behalve natuurlijk dat de man waar ik het spul van gekocht heb, mij mee helpt verhuizen.
Ellendig voelt het...eerst rond 7 mijn geld hier ophalen en dan de Kringloop bellen.
Alsof ik een bizar examen aan het doen ben!
Heb in mijn leven veel meegemaakt, idioot veel, maar dit nog nooit!
Werkelijk alles alleen moeten regelen.
Als deze dag maar eerst voorbij is...

Mijn blog wordt vandaag niks anders dan een levend dagboek

Tja, kon ik maar simpel denken;
Het komt wel goed en het is eens voorbij!
Mediteren, tot rust komen en vertrouwen?
Op dit moment zijn het woorden waar ik niks bij voel.

Met niemand je zorgen kunnen delen, ook je vreugde niet...
Dus dan 'deel' ik het maar met mijn blog.

Spijkerbed verandert tijdelijk even totaal.

Niet dat ik dat nou echt leuk vind, maar gewoon omdat het moet.
Voor mij is dit namelijk de beste manier om mijn overgang van Slingedael naar de Savelberghof 31 overzichtelijk te maken.
Eigenlijk is die overgang al een feit!
Officieel ben ik reeds de eigenaar van de woning op Savelberghof. De sleutels heb ik al in handen en de overeenkomsten zijn daar al door mij getekend.
Op 21 december verhuis ik en zal hier NOOIT meer hoeven komen!
Als het aan mij ligt, geen enkele stap meer.
Juist om die reden zal ik mijn Spijkerbed gebruiken als een soort dagboek waarin ik verslag ga maken over het proces dat nu gaande is.
Op deze manier kan in ieder geval iedereen die hier letterlijk bij betrokken is, op de hoogte worden gehouden.Want er zijn een aantal zaken die ik nu gelukkig weer als normaal mens zelf zal moeten regelen!
Ten eerste het financiële gedeelte betreffende het mij opgedrongen geldbeheer van stichting Veritas..
Allereerst ga ik nu (maandag a.s.) Veritas een mail sturen om hen opdracht te geven mijn toegezegde 1000 euro voor de verhuizing deze komende week in handen te doen komen.
En dan alsnog via de boekhouder hier!
Dat geld ga ik namelijk acuut nodig hebben voor het zelf kunnen regelen van de noodzakelijke dingen betreffende mijn nieuwe onderkomen.

Eerst dat is een verhaal waar ik achter de coulissen  aan zal gaan werken. Veritas.
Dus eerst mijn 1000 euro om daarna de omgang met Veritas te gaan veranderen!
Erg bizar dat ze mij dit nu ineens zelf laten opknappen!
En dat zal ik dan ook!
In feite word ik of ben ik gewoon weer een bewoner die zijn flat huurt van Mozaïk wonen, inclusief de gewone rekeningen zoals een tv. aansluiting, water en elektriciteit.
Overigens weigert de maatschappelijk werkster van Slingedael mij al maanden de diensten waar ik hier officieel recht op had!
Ongekend schandalig, het handelen van deze mevr. Monica Koster!
Met dit figuur wens ik dan ook nooit meer te maken te hebben.
Als het eventueel toch moet dan zal dat gaan via een rechter en een advocaat!

Door haar 'dienstweigering' ben ik gelukkig genoodzaakt alles in eigen hand te nemen.
Goedschiks of kwaadschiks, daar draai ik mijn hand niet voor om!
Met haar heb ik veel meer te schillen dan een enkel appeltje, zij heeft mij aantoonbaar gigantisch veel schade toegebracht! Alle papieren daarover heb ik zorgvuldig bewaard.
En niks geen geschuif meer met verantwoordelijkheden! Walgelijk en ongelooflijk laf!!!

Mocht de gemiddelde Spijkerbed-bezoeker dit graag meelezen, jullie zijn van harte welkom!
Toch zijn dit soort berichten in eerste instantie bedoeld als een openbaar dagboek om de zaken voor mijzelf overzichtelijk te houden.

Natuurlijk blijf ik zoveel mogelijk "normale' Spijkerbed berichten tussendoor te plaatsen.

Want niets liever dan weer doen waar oorspronkelijk mijn blog voor bedoeld was...en ook zal blijven!
De trouw van een aantal vaste bezoekers door de jaren heen, is mij zeer dierbaar.
Hen wil ik namelijk, ter afsluiting van dit eerste uitgebreide verslag, nadrukkelijk bedanken!

!

Een superslechte dag had ik!

Elke dag werk ik er keihard aan...
van niets eraan doen en loslaten tot en met aardig zijn of afstandelijk.
Aktief zijn of gaan slapen en even alles vergeten..Creatief of passief zijn, wel mee-eten, niet mee-eten.
En op dit moment prop ik mij wezenloos vol met rijstwafels met pindakaas en hagelslag tot en met gemberjam.
Slecht voel ik me hier, maar niet 'dood', integendeel...meer levend dan er in welk spiritueel boek ook beschreven kan worden!
Het gekke is..ik blijf constant bezig en ik rust vaak.
Alles draagt bij aan een steeds weer verder 'ontwaken', net als de plotselinge dood van XXX....
Ik prop me steeds verder vol en het is bijna 22:00 uur.

Twee uur geleden op mijn dieptepunt ging ineens m'n phone, ik had er zo'n ouderwets belgeluid op gezet...tring, tring, tring....
Het was mijn broer, het leek bijna telepathie...zonder mijn situatie van het NU te kennen vertelde hij me dat hij goed nieuws heeft, dit keer tastbaar, via een e-mail die hij mij vanavond laat zal toesturen.

Het wordt pas dit weekend dat ik op mijn blog terug zal zijn.

De 'ont-moeting' van Kagib en de ont-googeling.

Vandaag staat er weer een mooi stuk op Kagib's blog, 
Ont-moeting.
Laten we zeggen, het raakt het aan! Het raakt me in wat er bij me leeft!

Om half 4 weer gedwee in de rij staan om je kleine envelopje met de aalmoes te mogen afhalen...
En wie kom ik op de gang tegen! X. X., degene die mij zo enthousiast hielp bij het regelen van de Savelberghof...Gewoon met de noorderzon verdwenen, overgeplaatst heet dat, terwijl die locatie vlakbij is en zij nog steeds gewoon in dienst is van de Leliezorggroep.
Zij had haar taak als begeleiding makkelijk af kunnen maken!
 Hetgeen ze gewoon achterwege liet en over liet nemen door iemand die ik alleen maar kende van de negatieve boodschappen die ze mij bracht, zoals het afnemen van mijn internet.
Achteraf maar goed ook, nu kan ik niet meer gecensureerd worden!
Van kwaadheid begon ik inwendig te trillen...wat een schande om je op deze manier van je taak te kwijten!
Nee, woede en boosheid, kwaadheid...dat moet je echt verwerken, dat moet langzaam een plek krijgen en een gezonde uitlaatklep vinden.

Notabene was X ook degene die mij ooit een bijzonder intelligente man vond,die hier z'n gelijke niet kende.
Ja, dat klopt inderdaad, want mijn goede hart wilde dat eigenlijk niet zien en wilde niemand daarin veroordelen.
De rode draad van mijn leven, bedenk ik mij...
De geboren boeddhist en pacifist...helaas nooit strijdbaar genoeg om daar vanuit ook voor jezelf op te kunnen komen!
Maar in dit geval kan ik toch zeggen;

Ik ben die ik ben en daarin mijzelf trouw.

Zal ik toch iets geleerd hebben en kan ik daar in de toekomst dan toch anders mee omgaan?
Er ligt mij nog veel meer op de tong, maar dat komt wel een andere keer
Mijn hart bonst me nog steeds in de keel en inwendig tril ik nog...