Hoe zit het met de Hij-serie?

Die heeft werkelijk een adempauze nodig om nieuwe inspiratie op te doen!

M.a.w. ik ga ze een beetje lucht geven!

😊

En wat is dan karikaturaal schrijven?

De hangruimte, nog voor dat er iets hing.
Het oude is reeds weggehaald.
Dat was een heel ander soort werk.
'Als ze maar wat te doen hebben'.

Natuurlijk zal dat anders genoemd worden, maar ik hou er nou eenmaal van
om de dingen te benoemen zoals ik dat leuk vind!
Dat bericht over 'hangen', dat is voor mij een soort schrijven
als zijnde een karikatuur van de werkelijkheid.
Maar net als bij het tekenen, zit er toch een grond van waarheid/herkenbaarheid is...

Laat nou om die reden mijn internet mij te zijn ontnomen!
Humor, ze maakten een karikatuur van zichzelf daardoor...
Lachen?
Achteraf voor mij wel, maar velen van hier komen niet zover.
Ze blijven gewoon achter als slachtoffers van een systeem.

Ben totaal ingestort.

Blijk niet meer tegen de warmte te kunne////n.'Weer heftig mijn venti bed iN
Ik kan niet eens meer typen
Gekookte hersens vrees ik

Ja, ik wil.

Foto; Jan L.

Nee, ik ga niet trouwen hoor!

Één keer was meer dan genoeg... ;-)

Ja, ik wil een blogbericht schrijven...uit vrije wil hoor!

Het kan niets anders worden dan een onzinnig bericht, serieuze zaken houd ik tegenwoordig zoveel mogelijk buiten mijn Spijkerbed. Die zaken zweet ik er liever uit in mijn eigen bed.

Spijkers zouden te veel extra ballast geven.

Oké, klein stukje serieuze kost; Ik heb veel moeite met de 65+ omschakeling,zowel rationeel als irrationeel.

Dat laatste heeft natuurlijk met gevoelens en gedachtes te maken.

Het andere heeft te maken met aanpassen en wennen aan de nieuwe situatie.

Regelen, regelen en nog eens regelen.

Maar ook daar zit een irrationele kant aan, want in mijn hoofd maak ik de problemen vaak groter dan ze werkelijk zijn.

En in momenten van onzekerheid lijkt het weer net alsof je de enige bent met dit probleem.

Niemand komt er toch graag voor uit?

Pfff, straks weer al de papieren over de tafel uitspreiden.

Wat gaat het worden?

Door de bomen het bos niet meer zien?

Spijkers op laag water zoeken of...een tafel vol met olifanten??

Misschien toch maar eerst de muggenmepper proberen.

De foto is door Jan gemaakt en heeft niets met die stukje te maken.

Alhoewel...misschien de verbeelding van de tweestrijd?

De internet wereld.(Hoera 65!)

Gewoon een formulier per post krijgen is er nauwelijks meer bij.
Inmiddels al bijna 2 uur bezig om dingen geregeld te krijgen.
Eerst via telefoneren, alwaar ze mij verwijzen naar het digitale invullen!
Oeps, mijn DigiD gegevens kwijt..
Opnieuw aanvragen, herstellen of wachtwoord veranderen.
Dan blijk ik ook mijn gebruikersnaam fout te hebben.
Wonderlijk genoeg krijg ik toch een code door via mijn mailadres, dus iets moet er zijn goed gegaan..
Dus dan maar bellen naar de hulplijn.
De wachttijd bedraagt een onmogelijke wachttijd.
En dan te bedenken dat ik voor kwijtscheldingen en huursubsidie mijn DigiD nodig heb!
In ieder geval heeft 'kwijtschelding' de toezegging gedaan mij een FORMULIER toe te sturen.
Blijkbaar erg ouderwets.
Op zich word je redelijk beleefd geholpen, maar waarschijnlijk door jonge mensen voor wie dat internet gebeuren vanzelfsprekend is.

Op tafel liggen inmiddels weer allemaal notities over hoe het moet.

Voor vandaag geef ik het even op, vanwege lichte internet hoofdpijn.
Als je je al niet oud voelt vanwege die 65, ga je het in ieder geval voelen door al dat geregel.
Voorheen voelde ik mij 30.
Dus 65 worden kostte mij 35 jaren van mijn leven.
Hahaha

derde keer gebeld, wachttijd nu 9 minuten...ammehoela!
15:50 uur al hun medewerkers zijn nog steeds in gesprek en ik ....
Nu weer 20 minuten later. Chaotisch ben ik, al dat geregel is niet mijn sterkste kant.
Hulplijn eindelijk aan de foon gehad.
Achteraf weet ik nauwelijks meer waar het over ging.
Ja, ik ben werkelijk heel erg.
Ik schijn een schriftelijke bevestiging te krijgen. 
En nu maar afwachten waarvan...
Even een gestrest gegiechel. 
Eigenlijk gewoon een rotbui... 

Typen.

Ooit heb ik getracht via een gratis typecursus mezelf aan te leren om met 2 handen te  typen.
Te weinig energie in gestopt, dus nog steeds met één vinger.
Misschien rustgevender dan dat geratel met 8 vingers...of worden de duimen ook gebruikt?
Het is niet een echte vraag hoor, meer een soort 'afvraag',je kunt tegenwoordig immers alles googelen.

Ander onderwerp.
Ik had eergisteren zin om zuurkool te maken, en bij het koken gebruik ik meestal een kookwekkertje.
Ditmaal ook, want natuurlijk ben ik tijdens het koken met allerlei  andere dingen bezig!
Aardappelen en zuurkool gaf ik dezelfde kooktijd en had ze apart maar tegelijk opgezet.
Kookwekker of niet, het is altijd raadzaam om tussendoor even in de pannen te kijken.
En dat had ik in het begin gedaan toen het eenmaal kookte...
Fout! Hihihi
De zuurkool was heftig aangebrand, toen heb ik de bovenste laag er maar afgevorkt en er toch alsnog een stamppotje van gemaakt
Als het niet te vreten was kon ik het altijd nog weggooien.
Ik verlang zo nu en dan naar moeders ouderwetse Hollandse kookkunst.
Tot mijn verbazing smaakte het naar moeders kookkunst!
Het was heerlijk!
:-))
 ( vergeten om de verbrande laag te vereeuwigen..)

Het idee op zich is goed...

Waarschijnlijk kijk ik teveel kookprogramma's.

Dit gerecht had geen enkele finale gehaald.

Op 24kitchen zou ik de tent zijn uitgeslagen!

Rudolf had me misschien één van zijn overdreven taarten in mijn smoelwerk gedrukt..

Maar...het idee op zich is goed.

Wat er mis ging?

Ik was eigenwijs want de krielaardappeltjes lagen al een week zurig te ruiken in de koelkast.

De saté saus ( dat op ontlasting lijkende donkerbruine gedoe) had ik te lang gemagnetrond.

Atjar tjampoer erbij was een slecht idee, de saté gehaktballetjes waren goed gelukt.

Ze kwamen dan ook kant en klaar uit een verpakking.

Nogmaals...het idee op zich is goed.

En de balletjes waren van Stegeman, de spruitjes waren van...het platteland.

Ondanks dat waren ze niet plat maar gewoon rond.

En dat rijmt dan weer op 'gemagnetrond', een woord dat niet blijkt te bestaan.

Nog niet..

In de roerbakpan zag het er nog hoopvol uit.

Kijken en bekeken worden.

Hoe kijk jij naar mensen?
Meestal ligt het aan je eigen stemming hoe je kijkt en wat je opvalt aan mensen.
Ik heb periodes gehad dat het leek dat ik gedachten kon lezen.
Niet letterlijk, maar ik voelde de emoties van mensen, hun geluk, hun ongeluk, gepaard gaande met beelden die ik dan binnen kreeg.
Voor dat soort 'voelen' heb ik mij afgesloten, toch kan het mij nog wel eens overvallen.
Bijvoorbeeld in mijn supermarkt.
En het helpt om ook in de winkelwagentjes te kijken.
Maar iemand even in de ogen kijken, of op hun gedrag letten...

Ja, daar kan je veel uit opmaken, maar trek er niet te snel een conclusie uit!
Het zijn momentopnames.
Op een luie dag kan het voorkomen dat ik er een beetje als een zwerver uitzie, rommelige joggingbroek en ongeschoren. Haar in de war had ik er graag aan toegevoegd, maar daar heb ik te kort haar voor.
(Vanwege kalendheid, ssttttt)
Die snel aangetrokken joggingbroek, een zwarte...oeps als je een verharende poes hebt!
Verharende poes?
Ongeschoren de deur uit...heb het nu niet over mijn poes.
Dacht altijd dat ik best wel een ijdele man was...was, want tegenwoordig vergeet ik nog wel eens in de spiegel te kijken. En als je een baard hebt waar de jam in hangt...
Hihi, nee dat laatste zal me niet gebeuren hoor!
Straks weer even wat noodzakelijke boodschappen doen.
Ik heb me geschoren en zelfs nivea soft gesmeerd!
Aftershave laat ik maar achterwege, want stel dat ik sjans krijg die mee naar mn huis wil!
Af en toe heb ik een echt vrijgezellenhuis... Van het slordige soort.
Die afwas staat er nog steeds.
Dus vandaag geen koffie bij mij!

Kijken en bekeken worden kan op vele manieren.

Zalm uit een blikje.

Grijze lucht, februari fris en alweer een afwas!
Soms lijkt het wel alsof ik hier met 20 man woon!
Kattenbak....ik zie een geïrriteerde Poppie in en uitlopen.
Steentjes worden verspreid over mijn keukenvloer.
Ik verlaag mij tot kattenhoogte en ja hoor....de bak moet nodig weer verschoond!
Mijn reuk is slecht of de kattensteentjes zijn van zeer goede kwaliteit.
De overgebleven nasi gooi ik maar beter niet in de keukenafvalbak...
Van links naar rechts loop ik besluiteloos met het nasi gebeuren de keuken door..
Alsof dat een oplossing biedt!
Ja, daar bewaar ik toch die kleine plastic zakjes voor!
Dan zoek ik een lepel om het gebeuren in te laten zakken...in een zakje.
Poppie lijkt provocerend de schone kattenbak te gebruiken.
Lawaaierig komen er weer een aantal steentjes naar buiten.
Stoffer en blik en alweer bukken!

En toen zei ik....

...en toen zei hij; dan zet je er toch gewoon een foto op!
Waarop ik antwoordde; Bedoel je een foto zoals deze?
Dat zou kunnen, was zijn antwoord.
Even was het stil...
Praat jij vaker tegen jezelf?
Gelukkig nog niet hardop....
We besloten het niet verder te vertellen en het gewoon tussen ons te houden.

Je moet je nodig weer eens scheren...

En net als ik bijna in slaap dreig te vallen denk ik;
Heb ik mijn tuindeur wel op slot gegaan?
Ik heb geen zin in fel lamplicht en struikel half slapend in het donker naar beneden.
De laatste trede bleek niet de laatste te zijn...
En de tuindeur bleek op slot.
Weer boven gekomen en in bed, begon ik te twijfelen of ik de verwarming wel op laag had gezet.

Toch nog maar even naar de wc dan?
Slapen kan soms een hele klus zijn.
Vier uur in de ochtend en ik weet niet eens of ik al geslapen heb!

Leeg...

Verlaten gevoel.

Politie rapporten, rekening slotenmaker naar verzekering gestuurd.

Die 'simpele' dingen kunnen mij soms heel veel moeite kosten.

Niet te verklaren waarom.

Ben redelijke intelligente man....

Maar in dit soort gevallen kan ik totaal blokkeren en heeft het niks met intelligentie te maken.

Geblokkeerd raken blijft een gênant gevoel.

Gister belde een vriendin...'ik hoor niks van je de laatste tijd'.

Aan smoezen verzinnen heb ik een hekel, dus gewoon verteld hoe het zat.

En weer werd het begrepen

Dan denk ik wel eens, wanneer is de maat vol bij vrienden en kennissen?

ps.

Dan lees ik mijn brief voor de verzekering weer even door en denk;

Keurig en correct gedaan.

En me dan toch druk maken van te voren?

Veranderingen.

Een boom...

Best wel even wennen als dingen 'onverwachts' veranderen.
In ieder geval voor mij, want hoe flexibel je bent weet je pas als iets aan de orde is.
Dat eerste bezoek...eigenlijk niet zo gepland.
Oké, via de cam/skype hadden we al vaak enorme pret...
En dan elkaar zien...gelijk al een meer dan brede glimlach van 2 kanten toen ik de deur open deed!

Maar ik wilde het hebben over 'veranderingen'....
En te persoonlijk ga ik daar natuurlijk niet op in!
Mijn eigen privacy, daar doe ik mee wat ik wil, maar met die van een ander ga ik discreet om.
Wat is nog discreet in deze tijd van media gekte?
 
Het goede nieuws is...dat mijn Tomado friteuse het reeds begeven heeft!
Hahaha, wat verwacht je ook voor 20 euro?
Maar ik ga natuurlijk wel terug naar de winkel.
Als ze het er niet voor kunnen maken, moeten ze het gewoon niet doen!

 Bloggen...
Langere schrijfsels worden vaak niet gelezen...
Dus ik weet niet of je er nog bent....
Mocht je al afgehaakt hebben dan ga ik toch nog even door voor die andere lezer.

O, je bent er nog..
Valt alweer mee, want het is een rare wereld.
Er is de ontwikkeling van de techniek die vaak mijn pet te boven gaat en aan de andere kant de barbaarsheid van extreem geweld.
Primitief, alsof er nooit beschaving is geweest!

Laat ik beginnen met de leuke dingen.
J. was toe aan een nieuwe tv...wow en ik mag mee genieten!
Ja ik ben best gek op al die nieuwigheden!
SmartTV, en dan dat HD!
Je weet soms echt niet wat je ziet!
3D, het zal wel...totdat je ( via speciale apps(!!!)...) in een 3D keuze menu terecht komt en je duizelt van verwarring  als, via een 3D bril, de tekst midden in de kamer hangt en de vissen langs je heen de kamer in zwemmen, de fietsers in Hongkong langs je heen rijden en als...
Net als met kleuren tv, onze hersens lijken er nog aan te moeten wennen, want na een half uur 3D was ik wel duizelig en een beetje misselijk. Maar schitterend en spectaculair is het wel!
Veranderingen, daar ging dit stukje over...

Als alles voortkabbelt in het leven lijken we 'veilig' te zijn.
Poging tot interactie met mijn lezers;
Hoe veilig voel jij je nog als je kijkt naar alle veranderingen?

Ik geef toe dat het stukje eigenlijk nergens over gaat.

Ach, soms is nergens alles en overal.

Rustig, geduldig en vriendelijk.

3D TV maar dan zonder 3D bril, daarover later...

Je bereikt er zo veel meer mee.

Op welk gebied dan ook.

Bedenk altijd dat werknemers het bedrijf niet zijn, maar gewoon de mensen die er werken.

Zo moest ik naar de hoofdbank van de ING om zonder pasje toch wat geld te kunnen krijgen totdat mijn nieuwe pasje komt.

Duurt 5 werkdagen.

Rijbewijs én pasje verloren..ze zaten voor de gelegenheid in één beursje.

Aangezien ik mijn rijbewijs als identiteitsbewijs gebruik..kon ik dus geen kant op!

Ik kon niet bewijzen dat 'ik' het was! Eigenlijk ook wel lachwekkend.

Eerst naar het gemeentehuis met sofienummer en dat soort dingen.

Je moet toch wat!

Voor alle zekerheid had ik een t-shirt aangetrokken waarop stond;

'Ik ben het echt!'

Op zich werd ik zelfs in het gemeente huis in eerste instantie van het kastje naar de muur gestuurd.

Er zijn namelijk 2 'baliesystemen'.

Ik zette beleefd, rustig, geduldig en vriendelijk door.

Het scheelt enorm als je je hebt voorbereid via telefoontjes en internet.

Oké, ik kon naar een andere balie...

Bureaucratie... maar de deskdame deed werkelijk haar best en uiteindelijk lukte het, mede dankzij mijn; R.G.V. anders red je het echt niet.

Toen naar de ING met de benodigde papieren...

Weet je, dat R.G.V. moet echt van binnenuit komen, anders ga je alsnog ineens schelden!

ING wist niets van de nieuwe gemeenteregeling dat mijn 'papier' voldoende was om geld mee te bekomen.

Ze weten het nu, dankzij mij..

Zo deed ik toch weer een goede daad dankzij;

Een rustig, geduldig en vriendelijk gedrag. 

;-)

Dus was ik niet in paniek?

Hattem, verzetsmonument.(klik)

Rijbewijs en giropas verloren tijdens mijn treinreis naar Roermond, inderdaad, dat bleek toch het geval.

Gisteren thuisgekomen en ja, dan schrik je toch behoorlijk dat het 'tasje' niet per ongeluk vergeten in huis ligt...

En dan ook weer eens geen cent cash in huis hebben. Gelukkig kon Jan mij even wat lenen tot...morgen.

Vandaag naar gemeente huis om vermissing rijbewijs te laten registreren.

En met dat bewijs kan ik bij de ING geld opnemen... over 5 werkdagen nieuw pasje.

(Pasje natuurlijk laten blokkeren!)

Nee, in paniek was ik niet.

Maar verdomde vervelend is het wel!

(KLIK) < Voor fotoblog.

Is wat je doet wie je bent?

Deze vraag stelde ik mijzelf en wel vanwege het feit dat ik....schrik niet...de laatste tijd niet zoveel meer doe.
Natuurlijk is dat gerelateerd aan wat 'men' in het algemeen vindt wat men zou horen te doen.
Toen iemand mij vroeg ( een bestaand iemand, hihihi) wat ik zoal de hele dag deed, had ik daar niet echt een antwoord op.
Het zou een raar antwoord zijn als ik zou zeggen; 'Ik leef de laatste tijd vooral in mijn hoofd'.
Maar ook dat is niet helemaal waar. 
'Je bent wat je eet', das ook zo'n uitdrukking!
'Je bent wat je doet', kunnen we dat hard maken?
Het is makkelijk als je kan zeggen; 'Ik ben restaurateur, of ik ben kunstenmaker...
Dat gaat al vele jaren niet meer op, nou ja...dat 'kunstenmaker' in de breedste zin van het woord, misschien nog wel.
Maar stel dat ik zou 'moeten' verwoorden wat en wie ik ben en in dit kader vooral wat ik doe...
En nu komt het vreemde.
Want als ik zou zeggen, ik ben liefde en vrede, dan hoort daar toch eigenlijk een hele lange toelichting bij!

Die toelichting kun je downloaden via; www.Jeneemtmeindemaling.nl

In ieder geval heb ik weer eens een zeer (on) bevredigend schrijfsel in elkaar gezet.
Bedenk me ineens;
Is wat je niet doet wie je bent?
Oké, dan ben ik in ieder geval geen terrorist.
....
En ja, ik maak mij wezenlijk bezorgd om de gekte in de wereld.

Tijd van komen...

Deze foto typeert best wel de sfeer van het weekje samen .

Genieten in en van de natuur

en van alles dat we samen deelden. 

Jan?

Hij deed even een doekie om z'n hoofd om niet herkend te worden.

Waar of niet waar? 

;-)

 

De week vloog om, geen dag verveeld!

Samen uit, samen thuis.

Elke dag lekker eten.

En dan dat mooie weer!

Dagverslagjes voor mijn blog zaten er niet echt in.

Hoefde ook niet.

Kortom, het was een superleuke week.

Dank je wel Jan...

Enne ik ben gelukkig niet te trots om een flink aantal huishoudelijke tips tot mij te nemen!

...en een tijd van gaan dus.

Zelf ga ik ook....verder met waar we o.a. mee bezig waren.

Met mijn tuin en mijn huis.

Door dat samen delen heb ik er veel meer zin in.

Alleen is maar alleen en bij mij haalt dat soms de motivatie weg om dingen aan te pakken.

Het mysterie Jan...

Steeds nèt niet helemaal op de foto.

Al moet ik wel zeggen dat hij hier bijzonder goed op staat.

(Hihihi)

 

Daar..en nu hier.

Mönchen-Gladbach.

De Mexicaan te Roermond.

Het was gezellig en best lekker en vooral ook een pittige wandeling vanaf Jan's huis.

En als je heen gaat, moet je ook weer terug.

..Pittige wandeling van, bij elkaar opgeteld, anderhalf uur!

Limburgers zijn Bourgondische genieter...

Dan blijk ik toch nog iets Limburgs te hebben...

Later had Jan zelf bami gemaakt

( De volgende dag hoor!)

Wat er lekkerder was?

De bami of de Mexicaan?

Dat wordt nog wat als ik eens ga koken voor Jan.

Het angstzweet breekt me nu al uit!

:-)))

En nu een weekje samen genieten in en rond Gouda.

Aan het weer zal het niet liggen!

Ander gebruik van weblog.

Oeps, bijbehorende schrijfsel is verdwenen!

Met de trein op maandag.

Dit keer kwam Jan eens met de trein.

In een vorig weekend bij mij ben ik met hem teruggereisd naar Roermond met de auto en inderdaad, een zeer vermoeiende rit! 171 kilometer!

De skyline van Gouda...je zou het niet zeggen toch?

Nee zeg het maar niet, hahaha.

Het zal wennen zijn, we hadden even door omstandigheden de gelegenheid elkaar zeer vaak te zien.

Bij leven en welzijn gaat dat nu eens in de 14 dagen worden, maar het mooie daarvan is dan wel dat het bijzonder blijft om elkaar weer te zien.